Tijdens de 3de lock-down bedavht Restaurant Wittern een leuk concept Noordkadentje in Eindhoven tegenover het Philips stadion.
Hoe toepasselijk is het dan om iets in het teken te doen met voetbal.
Daaruit kwam deze reel ter promotie van de opening van de tijdelijk pop-up store in Eindhoven.
Winaar @ Bikemotion 2020
De grootste fietsbeurs van de Benelux vindt elk jaar plaats in de jaarbeurs in Utrecht.
Ook tijdens de editie van 2020 was Winaar aanwezig om de sokken onder de aandacht te brengen bij het sportende publiek welke de 3 dagen aanwezig waren om de laatste in’s and out’s te bewoneren.
Remcosmits.nl is een geregistreerde Beroeps Foto & Videograaf bij de KVK.
KVK: 77920392
BTW nummer: NL003261117B86
Benieuwd naar de voorwaarden? Deze link lijdt je hiernaar toe, de voorwaarden zijn met zorg opgesteld en kunnen zonder aankondiging aangepast worden.
Voor vragen opmerkingen of afspraken kun je mij contacten via onderstaande gegevens, hier probeer ik zo snel mogelijk met jou in contact te komen.
Remcosmits.nl
Info@remcosmits.nl
Tel: + 31 6 23068017
www.Remcosmits.nl
Met vriendelijke groet.
Remco Smits.
En wie weet zit jij binnenkort voor mijn camera.
Hel van Groesbeek 2019, 70 Km
Zondag 7 april stond de Hel van Groesbeek op het programma, nadat ik in 2017 op de 70 km afstand de overwinning wist te binnen te halen.
Stond ik in 2018 aan de start van de 105 km, achteraf bleek deze afstand voor mij te zwaar.
Daarom dat ik in 2019 wederom koos voor de 70km midden afstand,
Maar ook vanwege een drukke periode op het werk, door de drukte kon ik geen tijd inplannen om ook nog eens te trainen en daarnaast wist ik tijdens de Bikemotion in Maart een griepje op te lopen waardoor ik werd gedwongen Ā om aan de kant gaan zitten.

Foto: Erik van den Boogert
De startĀ
Om 9:50 viel het startschot voor de 70km, zonder enige verwachtingen vertrok ik snel om vooraan te blijven in de wedstrijd te komen, het eerste deel gaat over een loodzware motorcross baan, waarin het juiste spoor volgen essentieel is.
Als 2de ging ik de crossbaan op en volgde het wiel van Gijs Derksen.
Na ongeveer 1 km ploeteren kwamen we op begaanbare bospaden en ging het gas erop eventjes liet ik mijzelf terug zakken maar snel erna herpakte ik me en koos weer positie voorin om bij de eerste afdaling voorin te zitten.
Snel na de eerste afdaling volgde een klim, dat werd me nog even iets te veel en koos mijn eigen tempo te gaan rijden.
De wedstrijd is nog lang en ver.
Ik wilde in de beginfase wel proberen zolang mogelijk mee te gaan maar er nog wel voor te zorgen dat ik de 70km goed kon verteren, de echte zware stukken moesten nog gaan komen en ook daar wilde ik nog enigszins fris boven komen.
Het eerste uur van de koers ging mij goed af en wist nog steeds bij het groepje te blijven rijden, maar na de passage over de zeven heuvelen weg in Groesbeek tussen de golfbaan door werd het me even spannend onder de voeten gemaakt.
De overige renners in de groep wilde kosten wat het kost de achterblijvers voorbij gaan waardoor er een aantal spannende momenten ontstonden.
Ik koos ervoor wat afstand te houden om niet in het gedrang te zitten en een valpartij richting het prikkeldraad te vermijden.

Foto: Erik van den Boogert
Gewoon rustig blijven en voorzichtig proberen de achterblijvers passeren.
Ik koos om wat afstand te houden en moest hierdoor een gat laten van ongeveer 50 meter.
Dit gat werd even later weer vergoed, in een aankomende afdaling was een flinke file ontstaan en kon ik rustig weer aansluiten bij de groep.
Er volgde na deze technische afdaling nog wat smalle passage’s op en af waardoor het belangrijk was om rustig te blijven en proberen op een zo gunstig mogelijke manier bij de groep te blijven.
Op de weg richting start/finish wist ik nog bij de groep te blijven, het had me wel wat extra energie gekost om bij te blijven welke ik later in deze wedstrijd misschien nog wel harder nodig had.
In de 2de ronde moest ik helaas toch lossen en kwam alleen te rijden, hierdoor kon ik mijn tempo rijden en langzaam wat afzakkende renners van de 70km achterop rijden en hopelijk konden we samen sterk de wedstrijd voort zetten.
De kop is erafĀ
In een tijd van 2 uur en 58 min kwam ik binnen, sneller dan gedacht en verwacht.
Na een lange periode van niet kunnen trainen, was ik hiermee erg verrast uiteraard.
Dit brengt natuurlijk ook wel een beetje goede hoop met zich mee voor de rest van het seizoen, uiteraard is dit nog lang maar de basis is natuurlijk al erg goed.
Next Race:
Gert-jan Theunissen Classic in de Rips.
Sportvoeding By: Wielervoeding.nl:
6 x 500ml Concap Hypotonic 55-11 Drink + Maxim Carboloader.
3x Concap Energy Gel Peach.
2x Concap Energy Bar Original.
Geen herstelreep of drank (deze was ik vergeten, erg stom)
Na de marathon van Oldebroek hield ik een aantal dagen rust, even de batterij weer opladen na een ontzettend zware 100 km marathon. 100Km op de mountainbike is toch echt een vak apart dat merkte ik wel tijdens de wedstrijd.
Op 29, 30 Maart en 1 April (Nee geen grapje dit keer) Stond ik aan de start van de oudste Spaanse Mountainbike meerdaagse, de Volcat in Igualada net buiten Barcelona.

Na de wedstrijd van Oldebroek had ik de fiets geüpgraded met een Quarq XX1 wattagemeter.
Zo kan ik tijdens trainingen en na wedstrijden beter de rit evalueren met de trainer om zo beter te kunnen trainen. Voor de aankomende etappeās in Spanje was het vooral ervaren en uitlezen van de gegevens van de wattagemeter en daar voor nu vooral van leren.
Speciaal voor deze wedstrijd nieuwe banden van Vittoria gemonteerd, wederom de Peyote, voor mij de beste band voor de marathon. Een stevig band met een lage rolweerstand en enorm veel grip voor onverwacht technische passageās en een setje met de Mezcal voor de nog snellere laatste etappe.
Woensdagochtend vroeg vertrokken ik samen met Thom Bonder en onze verzorgers richting Barcelona, daarna zouden we met de trein verder reizen naar El Bruc. Een heel klein dorpje op 15 min rijden met de auto van Igualada was dit een ideale verblijfplaats voor de wedstrijd.
Snel nadat we aankwamen de fietsen in orde gemaakt en nog even losgereden voordat de echt wedstrijd begon. Op en neer naar Igualada om te kijken waar de start was en of de afstand op de fiets te overbruggen was voor of na de wedstrijd.
Het aantal kilometers was niet het probleem maar wel een berg die ons pad kruiste, dat maakte het net te lang om voor de wedstrijd op de fiets richting de start te gaan.
Op donderdag besloten we nog een etappe te verkennen dit werd de 2de etappe omdat deze het langste was en naar verwachting de meest technische etappe en daarmee de zwaarste, zo hadden we een kleine voordeel tijdens de wedstrijd en hoopte we op moeilijke passageās iets beter voor de dag te komen.
Na het trainen de fietsen helemaal in orde gebracht voor 3 dagen racemodeās. Poetsen, smeren, afstellen, stuurbordjes monteren en er voor zorgen dat alles 100% in orde was.
Etappe 1: 62 Km, 1600Hm.
De eerste etappe, het was een prachtige ochtend nog wel een beetje fris, maar dat zou na de start snel veranderen, de temperatuur zou oplopen tot 23 graden dus dat was geen straf. Tijdens het warm rijden verkende we de startstrook, ik stond opgesteld in het 3de startvak en moest een flinke inhaalslag maken om voorin het veld te komen. Met startnummer 112 (Hopelijk zou ik dit noodnummer niet nodig hebben) stond ik erg ver van achteren maar ik ging mijn best doen om zover mogelijk te kunnen eindigen de eerste etappe.
Bij de start om 10:00 uur was het meteen volle bak. De kopgroep reed al met een behoorlijk tempo weg en een grote groep tussen de kop en mij dacht eerder dat het een toertocht was dan een wedstrijd. Al slalommend reed ik tussen de andere renners door en passeerde voor de eerste afdalingen zeker al 30 man. Op volle snelheid en met geluk dat ik niet de enigste renner was die ook naar voren wilde rijden reden we richting de eerste 30 renners. Bij het opdraaien van de gravelpaden ging het tempo nogmaals omhoog en goed in het wiel rijden was haast onmogelijk door de wind en de smalle paden. De eerste 15 km hing ik echt op een elastiek maar bij de eerste beklimming moest ik toch echt genoegen nemen met de 2de groep.
Een lange vals platte klim waar ook in de 2de groep het tempo erg hoog gehouden werd reden we op weg richting de eerste afdaling van de wedstrijd. Een kort sprintje werd gewonnen door degene met de minste techniek. In een te laag tempo reden we naar beneden maar gelukkig konden we met eental renners in een bocht hem toch passeren, we hadden weer vrijbaan. Lange rechte gravel paden wisselde zich af met diverse technische afdalingen of draai en keer stukken tijdens deze eerste dag.
Onderweg was het genieten van zowel het uitzicht als van het parkoer zelden zulke mooie paden gereden tijdens een wedstrijd. Richting de finale waren we nog met 4 man op pad, ondanks dat het een relatief korte etappe was met weinig hoogtemeters was ik nu al aardig gesloopt maar ook in de finale moesten we scherp blijven.
Elke seconden telt in een etappe koers en wilde echt mijn best doen om zo dicht mogelijk bij de top 25 te eindigen. Met de 3 andere renners op sleeptouw en af toe dwong ik ze om ook wat kopwerk te verrichten reden we naar de streep toe. Nog even een sprintje eruit persen om de volgende dag toch verder vooraan te staan. Ik eindigde uiteindelijk als 39ste deze dag.
Sportvoeding:
5x 500mlĀ BYE! Endurance Booster.
2x OTE Energy Gel Caffeine.
1x BYE! Endurance Bar.
1x BYE Energy Shot.
1x Maxim 40% Protein Bar.
1x 500ml Berry de Mey Casein Plus.
Etappe 2: 74km, 1900Hm.
Nadat ik in de eerste etappe als 39ste gefinisht was mocht ik gelijk door naar het eerste startvak.
Dit maakte het veel makkelijker om de aansluiting te maken met de kopgroep en ik hoopte deze dag zo lang mogelijk de aansluiting te houden met de kopgroep.
Direct na de start sloot ik aan op de 2de rij, ik probeerde zoveel mogelijk mijn plek te verdedigen maar door de hectiek was dit erg lastig. Gelukkig kon ik nog wel voor een valpartij blijven en draaide als 15de de gravelpaden op. Gelijk ging het tempo omhoog en schoven diverse renners weer naar voren toe. Wederom probeerde ik mijn positie te verdedigen maar daar had ik erg veel moeite mee en het koste veel energie om bij te blijven. Zoveel energie dat ik voor mezelf op een onverklaarbare manier onderuit ging op een recht stuk .
Helaas nog hard ook, op de een of andere manier schoot mijn voorwiel weg en kreeg dit niet meer gecorrigeerd, ik maakte een enorme schuiver, gelukkig geen materiaal schade, een flinke schaafwond op been, knie en heup en ook mijn elleboog was redelijk beschadigt. Snel stapte ik snel weer op. De benen waren ook ontploft en ik kreeg geen tempo meer gevonden aansluiten met andere renners koste veel moeite en vervolgens moest ik ze toch laten gaan. Ik koos mijn eigen tempo in de hoop weer een ritme te kunnen draaien, maar met het zwaarste stuk nog voor de boeg zou ik het ritme waarschijnlijk niet meer vinden.

Vele korte steile klimmetjes die snel weer een afdaling werden, geen echt lange stukkenĀ waar je tempo kon blijven draaien. Het
was eerder een explosieve Cross Country wedstrijd maar dan over een lengte van 70 km. Gelukkig had ik nog wel baat aan de verkenning van een aantal dagen eerder en kon ik rekening houden met wat er komen ging.
De wind wakkerde langzaam steeds meer aan, van windkracht 4 bij de start reden we het laatste stuk terug naar Igualada met de wind vol op kop met windkracht 8.
Toen ik aankwam bij de finish was alles al afgebroken, niet omdat ik er zolang over gedaan had maar omdat de wind enorm veel schade kon aanrichten waardoor alles uit voorzorg was afgebroken.
Direct nadat ik gefinisht was doorgereden naar de EHBO, daar heb ik mijn wonden laten schoon maken. Een enorme teleurstelling zeker als je goed wilt presteren, maar het was helaas niet anders. Nadat ik terug was in het huisje snel gedoucht en op bed gaan liggen, ik was kapot.
Terwijl mijn verzorger de fiets nakeek en in orde bracht voor de laatste etappe, ook al was het nog de vraag of ik wel van start zou gaan, sliep ik op bed verder, de dag had enorm veel energie gekost, ik liet het gaan en probeerde zoveel mogelijk rust te pakken.
Sportvoeding:
6x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Endurance Bar.
2x OTE Energy Gel Caffeine.
1x OTE Energy Gel.
1x Maxim 40% Protein Bar.
1x 500ml Berry de Mey Casein Plus.
Etappe 3: 38km, 900Hm.
De wekker ging om 6:00 uur. Ik stapte uit bed en het verbaasde mij dat alles nog soepel aanvoelde, ik ging naar het ontbijt en besloot gewoon weer van start te gaan voor de laatste etappe.
De start was hetzelfde als de eerste dag en ik probeerde wederom zoveel mogelijk plaatsen goed te maken en vooraan me te rijden. Maar op dezelfde klim als de vrijdag moest ik toch lossen en reed mijn eigen tempo door. Met een grote groep reden we verder, naar wat ik vooraf nog niet wist maar de echte technische etappe was vandaag. Lange single-tracks op hoogte met grote afgronden aan beide zijdeās.

Het was genieten op grote hoogte en kon goed mee met de technische mannen. Dit probeerde ik natuurlijk zo lang mogelijk vol te houden.
Op weg naar de verzorging werd ik in de afdaling toch gelost en reed ondertussen iedereen zoān beetje alleen. Gelukkig kon ik een hoog tempo blijven rijden, ik kon zo langzaam aan weer wat renners passeren maar lag al wel op een aardige achterstand.
Na de verzorging ging het feestje gewoon door, bikeparkās afdalingen tussen de rotswanden en een grote rotswand afrijden op weg terug naar Igualada, het was helaas wel een korte etappe en iedereen had het tempo er goed inzitten want de snelste was al binnen 1,5 uur alweer binnen.
Op een kleine 20 min achterstand rolde ik dolgelukkig over de streep, blij dat ik toch deze laatste etappe had gereden.
het was genieten, een pijnlijke ervaring met het Spaanse gravel en weer een prachtige ervaring opgedaan in een meerdaagse wedstrijd.
Ik kon deze wedstrijd niet afsluiten met een mooie eind uitslag maar wel met een tevreden gevoel, op weg naar nog grotere wedstrijden die dit seizoen.
Sportvoeding:
3x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x OTE Energy Gel Caffeine.
1x BYE! Endurance Bar.
1x Maxim 40% Protein Bar.
1x 500ml Berry de Mey Casein Plus.
Na de voorgaande editie van de Hel van Groesbeek in 2017 waar ik op de 70km de winst wist te pakken, stond ik dit jaar aan de start voor de langste afstand! 105 km door het gelderse Groesbeek.
De naam āHelā van Groesbeek heeft geen verdere uitleg nodig want zoān beetje elke meter die je omhoog kan rijden in de bossen in deze grensstreek rijdt je ook daadwerkelijk op.
Na de Volcat wedstrijd vorig weekend in Spanje heb ik een aantal dagen rust gehad om goed te herstellen van de opgelopen verwondingen. Als laatste voorbereiding ben ik op donderdag nog een keer op verkenning geweest voor de Hel van Groesbeek en ook toen was het een ware hel. Voornamelijk door de hoeveelheid modder die er nog lag van de regenbuien die ervoor gevallen was en ook tijdens mijn training daar nog viel.

Foto: Erik van den Boogert
Zondagochtend vroeg op pad gegaan met mijn verzorgers richting Groesbeek, Daar haalde ik mijn startnummer op en maakte ik mezelf klaar voor een lange dag op het zadel. Een stevige warming-up en op tijd naar het startvak om vooraan te kunnen starten. Ik bemachtigde een plek op de eerste rij en had uitzicht op een kopstart voor de eerste bocht.
Om half 10 klonk dan eindelijk het startsignaal en waren we onderweg voor 105 Km afzien in de Hel van Groesbeek.
ik ging als 4e de crossbaan op en kon deze plek vasthouden tot het einde van de crossbaan. Vanaf het moment dat we het bos in draaide probeerde vooraan in de groep te blijven maar het tempo lag zo verschrikkelijk hoog dat ik veel moeite had om deze plek vast te houden. Ik voelde gelijk in mijn benen dat deze erg veel moeite hadden met het super hoge aanvangs tempo. Diverse keren hing ik dan echt op het elastiek maar kon geregeld weer terug komen.
Op bredere paden reed ik weer naar de kop van de groep toe en sloot daar weer aan in de hoop het zo lang mogelijk vol te kunnen houden. Op Kilometer 16 was mijn gevecht ten einde, ik moest om een andere renner heen op een steile klim, die de eerst 5 renners niet kon volgen en kwam daardoor in het zware zand terecht met als gevolg dat ik de kopgroep ook moest laten gaan. Bovenop deze klim was ook alle power weg en reed ik als een zoutzak alleen verder.
Ik werd al snel gepasseerd door de renners van de tweede groep en probeerde hier aan te sluiten maar mijn benen wilde niet. Ik kon nog enkele kilometers volgen maar bij het oversteken van de 7 heuvelenweg tussen Berg en Dal en Groesbeek kwamen kort achter elkaar een paar steile klimmen die er voor mij teveel aan waren. Ik moest ook deze groep laten gaan en reed nog enkele kilometers alleen verder.
Bij de 2de verzorging passeerde Ramses Bekkink en Juul van Loon mij, ik probeerde nogmaals om aansluiting te maken. Het was wederom erg zwaar en de benen wilden niets liever dan lekker in het zonnetje op het terras zitten helaas.
Het lukte me deze keer gelukkig wel om de aansluiting te behouden en langzaamaan kwam het goede gevoel weer terug en kon ik zelfs weer kopwerk verrichten, dit gaf me weer goede moed en samen met Ramses hielden we een hoog tempo en konden we langzaam dichterbij andere groepen komen. We waren ondertussen van plek 20 terug aan het rijden richting de top 10 van de wedstrijd. Het had even geduurd maar de benen deden weer het werk waar ik voor gekomen was, hard rijden en koersen. Samen met Ramses konden we Juul lossen en niet veel later reed ik weg bij Ramses en ging solo op pad terug de top 10 in.
Een onwaarschijnlijk goed gevoel gaf dit en natuurlijk veel zelfvertrouwen dat het er toch in zit. Alleen het starten is iets waar ik veel last van heb. In de laatste ronde bij de eerste verzorgingspost hoorde ik van de verzorgers dat ik nog een kleine 30 seconde achter Stijn Appel reed. Hij reedt op plek 8 samen met Patrick Roos in de wedstrijd en het was een mooie uitdaging om ook hen nog terug te pakken. Het duurde nog wel een aantal kilometers voordat ik er ook echt daadwerkelijk bij zat, even rust pakken in hun wiel om niet veel later toch maar weer met mijn eigen tempo door rijden.
Helaas dacht Patrick daar anders over en hij probeerde weer terug te komen in mijn wiel, ook Stijn kroop in het wiel van Patrick weer mee terug in mijn wiel. Hier zat ik niet echt op teĀ

wachten en hield weer in om Patrick ook wat werk te laten verrichten en op een later moment in de wedstrijd weer toe te kunnen slaan. In de laatste 2 kilometer van de wedstrijd zit nog een lange klim, een
lastige wortel klim en een lange afdaling richting het stadion van de Hel van Groesbeek.
Op dezelfde manier en plek waar ik vorig jaar de winst wist te pakken op de 70Km demarreerde ik weg bij Stijn en Patrick. Nog even zag ik dat Stijn probeerde te reageren op mijn aanval maar naar nog een keer te versnellen moest hij toch passen.. Tot aan de bocht voor de afdaling reed ik maximaal om mijn voorsprong te behouden nog een keer keek ik achterom en zag dat de voorsprong groot genoeg was. De laatst kilometer reed ik alleen door naar het binnenterrein om deze loodzware 105 Km in Tropische omstandigheden af te sluiten op een 8ste plek.
Een plek waar ik vooraf absoluut getekend voor zou hebben, de wedstrijd had een lastige beginfase voor mij maar ik herpakte me gelukkig snel weer.
Sportvoeding:
5x BYE! Endurance Booster.
3x BYE! Isotonic Sportdrink.
3x BYE! Endurance Bar Apple/Cinnamon.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Qwin Pepti Gel.
1x Powerbar Hydro Gel Mojito.
1x Maxim 40% Protein Bar.
Next Race:
3 Nations cup in Saalhausen.
De tweede cross country wedstrijd voor mij dit seizoen.
Ter voorbereiding op de start van het seizoen reed ik zaterdag 10 maart de eerste editie van de Bar-End Marathon in Apeldoorn. Een nieuwe wedstrijd op de kalender, uiteraard was ik erg benieuwd wat voor een parkoer we konden gaan verwachten.
Door de regen die ās-nacht was gevallen had ik vooraf al gedacht dat het een modder boel zou gaan worden.
Dus gekozen om op pad te gaan met de Peyote van Vittoria, een snelle band met voldoende noppen voor genoeg grip als het wat modderig wordt.
Om 10:10 uur was de start van de Halve Marathon, er zat maar een klein tijdsverschil tussen hele en de halve Marathon en we reden al erg snel achterop langzamere renners van de 105 km.
Ik had een doel voor ogen deze wedstrijd, mijzelf vooraan in de wedstrijd zien te houden en reageren op iedere aanval die er werd geplaatst om zo steeds in de kopgroep te blijven rijden en niet achter de feiten aan te hoeven rijden. Dit om de hardheid terug te krijgen en te durven koersen.
Het parcour was erg afwisselend met vele snelle stukken maar her en der was de ondergrond flink modderig, het koste hier extra energie om de fiets onder controle te houden om niet weg te schuiven maar ook werden we getrakteerd op mooie afdalingen. Geen technische hoogstandjes maar voor nederlandse begrippen was het bijzonder.
Op de eerste belangrijke passage, die voor mij onverwachts kwam -omdat ik geen parkoer kennis had- liet ik me toch verrassen door een aantal korte felle klimmetjes. Gelukkig reed ik op een 5de plek van de kopgroep en kwam ik er toch redelijk doorheen maar door een foutje van een renner voor mij moest ik even van de fiets op zoān steil klimmetje.
Een klein stukje rennen naar de top en snel weer op de fiets gelukkig kon ik samen met 2 andere renners snel weer bij de eerste 3 renners aansluiten. De toon was gezet, het zou een harde strijd gaan worden en iedereen wilde zich natuurlijk van zijn beste kant laten zien.
Na de eerste lus van 35 km waren we nog maar met 5 renners over. Op een passage met achterblijvers kreeg ik het zelf heel even lastig doordat ik er niet heel makkelijk voorbij kwam en moest ik een gat van bijna 50 meter laten vallen. geen paniek maar Ik zette toch alles op alles om weer vooraan aansluiting te krijgen met de 4 renners voor mij.
Net voor een bocht kon ik de kon ik de aansluiting maken, tijd om even op adem te komen was er niet, daar stonden mijn verzorgers met een nieuwe bidon die ik hard nodig had.
De andere renners zagen dat ook en dus zetten ze nog een keer flink aan om mij los te krijgen om mij nog een keer maximaal op de proef te stellen. Op het moment dat ik definitief weer de aansluiting maakte lieten ze gelijk het tempo zakken, zo kon ik zelf even op adem komen.
in de kopgroep zaten drie renners van het team Stappenbelt, Erik Groen, Rob Gabon en Marc Bouwmeester de vierde renner was Henk Jaap Moorlag. De mannen van Stappenbelt begonnen aan hun tactisch plan en begonnen om de beurt te demarreren. Ik voelde wel dat mijn benen al wel hadden geleden en het deed soms erg pijn om te reageren. Na 3 a 4 aanvallen waren ze er weer klaar en we reden weer met 5 renners door. Ze hadden blijkbaar de conclusie getrokken dat de krachtsverschillen te klein waren en dat ze ons er niet af zouden krijgen.
De samenwerking kwam weer op gang en het was wachten op de dingen die zouden gaan komen. Toen kreeg het wedstrijdverloop een wel hele plotselinge wending. We passeerde op ruime afstand een groepje ruiters maar een van de ruiters had haar paard niet onder controle en werd eraf geworpen. Het gevolg was dat het paard op hol sloeg en ONS achterna ging over de heide. In de blinde paniek van het paard liep het paard letterlijk over Marc Bouwmeester heen die dan ook gewond achterbleef. Voor ons was het echter niet over, het paard rende zeker zoān 3 km lang met ons mee, pas in een verzorgingspost wisten ze het paard af te leiden van ons zodat wij ongestoord verder konden. Even bijkomen van de schrik en we pakte de wedstrijd weer op.

Richting de finale van de wedstrijd wist Erik Groen zich los te rijden van ons. Op een zwaar stuk reed hij van kop af aan weg. Door de flinke inspanning die ik had moeten doen om het paard voor te blijven kon ik niet meer reageren er zat gewoonweg niet meer in, het beste was eraf. In de laatste single-track verloor ik de strijd om de koppositie en ging ik als derde aan deze sectie, ook voor Henk Jaap Moorlag was het beste er af en hij moest Rob Gabon laten gaan, passeren was voor mij onmogelijk en de wedstrijd viel hierdoor in een definitieve plooi.
Met nog ca 500 meter te gaan nam ik de koppositie om zo als eerste door de laatste bocht te gaan, direct na de bocht begon ik aan mijn sprint en haalde met een paar centimeter voorsprong mijn eerste podium van dit seizoen binnen. Een 3de plaats achter Erik Groen en Rob Gabon is iets waar ik erg tevreden mee ben, zeker na wat er tijdens de wedstrijd gebeurd was.
Next Race:
18 Maart, NL Cup in Berlicum de GP Kivada / Olympia, de jaarlijkse opening van het Cross Country seizoen. Om 15:00 start mijn wedstrijd in Engelenstede te Berlicum, daar wordt ook ons team gepresenteerd aan de pers, sponsoren en publiek.
Sportvoeding:
4x 500 ml BYE! Endurance Booster.
2x BYE! Endurance Bar.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Powerbar Performance Smoothie.
1x Maxim Protein Bar.
NK Marathon 2017.
De wedstrijd van het seizoen, de belangrijkste, de zwaarste en de langste marathon van Nederland.
De Bart Brentjes Challenge en meteen ook het NK Marathon voor Licentie houders.
Weken training, diverse keren verkennen gingen hier aan vooraf om hier optimaal aan de start te verschijnen.
Voor de 2017 editie hadden ze het parkoers flink gewijzigd in de laatste 40km, de lange rechten stukken werden vervangen door wat korte rechte stukken en meer technische passages kortom we moesten 114km lang scherp blijven.
De weken voorafgaand aan het NK toe was het weer prachtig, op een aantal kleine passages na was het een snel parkoers waar wederom hoge snelheden gehaald zouden kunnen worden.
Maar helaas, de weersverwachtingen waren niet al te best, maar het weer is nauwelijks goed te voorspellen en ik wachtte af tot 8 oktober, dan pas zouden we een beetje goed zicht hebben op het weer.
Specifiek voorbereidingen aan de fiets had ik niet echt.
Ik liet hem nakijken of alle lagers nog goed waren en monteerde 2 nieuwe buitenbanden de Continental RaceKing 2.2, de band waar ik zoān beetje het hele seizoen mee reed en mij nooit in de steek hadden gelaten en had er het volste vertrouwen in voor het NK Marathon.
Op zaterdag mijn start nummer opgehaald en de spullen klaar gemaakt voor de wedstrijd op zondag.
Ik was vroeg wakker en had er zin in, ondanks het slechte weer. Ik wou het beste van mijzelf laten zien vandaag en zolang mogelijk bij de eerste renners in het wiel blijven. Ik ging op de fiets naar Eijsden en daar stond de roller al klaar om goed warm te rijden en toch alles droog te houden.
Om 09:45 richting de start. Met een beetje een gefriemel kon ik tot de 2de start rij komen, daar hebben we nog enkele minuten moeten wachten maar gelukkig kreeg ik een paraplu van de verzorger van het Olympia Cicli MTB team zodat ik toch nog even droog bleef.
om 10:00 uur klonk het startschot, ik probeerde zo snel mogelijk op de eerste rij te komen om niet zeik nat te worden van het opspattend water van de renners voor mij.
Na 2km sprinten draaide we voor het eerste een karrenpad op daar vlogen de renners me om de oren en werd er her en der geduwd door verschillende renners. Het leek eerder een oorlogsveld dan een Marathon wedstrijd.
Maar ik kon mijzelf gelukkig bij de eerste 20 handhaven in de beginfase. In het wiel van Lars Boom en Ronan van Zandbeek kon
Ā ik nog even volgen totdat we de eerste smalle passage naderde daar werd er weer flink versneld en het hele veld lag direct uit elkaar. Op 5 sec achter de groep bleef ik hangen met 2 andere renners maar door een opstopping een bocht verder konden we weer aansluiten.
Voor mij kwam de eerste klim net iets te vroeg door achter de groep aan te moeten rijden had ik hier al iets teveel energie verspild en de eerste beklimming voelde erg zwaar aan.
Ik bleef met 6 andere renners hangen en we reden samen de wedstrijd verder, tot aan de eerste verzorging op 20 Km was er niets aan de hand ik kreeg mijn ritme te pakken en kon het tempo een klein beetje opvoeren. Helaas hadden de banden er geen zin in vandaag en hadden ze 1 van de vele doornen opgepakt waardoor mijn voorband langzaam leeg liep. Geluk bij een ongeluk had ik voor het NK extra Latex in de banden gedaan en werd het gaatje gedicht en kon ik verder rijden zonder bij te moeten pompen. Helaas niet met de ideale banddruk maar een band verwisselen koste extra tijd en ik besloot door te rijden naar de 2de verzorging 15km verderop en daar mijn band op te laten pompen.
Ik had mijn huiswerk niet goed gedaan, de 2de verzorging was met 10 km verplaats naar Km 60 in de wedstrijd. Ik moest het nog iets langer volhouden met een zachtere band. Ik had ondertussen zeker 5 plaatsen moeten toe geven in de wedstrijd maar hoopte deze misschien nog goed te kunnen maken na het bijpompen in de post.
In de post werd mijn band bijgepompt en ondertussen kon ik mijzelf verzorgen met nieuwe bidonnen en wat extra reepjes voor onderweg. Binnen 1 minuut zat ik alweer op de fiets en kon ik nog snel aansluiten bij een groepje van 4. Dit maakte het 2de deel van de wedstrijd een stuk makkelijker. De echte klim stukken waren al gepasseerd en het kwam nu aan op lang en hard rijden richting de finish.
Helaas moest ik het groepjes al snel weer laten gaan door een leegloper achter. Dit keer moest ik echter wel echt zelf aan het werk omdat de band snel leeg liep. Ik probeerde zo snel mogelijk een binnenband te plaatsen en de wedstrijd te vervolgen. Het wareneenzame kilometers richting de 3de verzorging, omdat het toch al klote was doordat ikĀ zoveel lek had besloot ik daar van wiel te wisselen omdat ik weinig vertrouwen had in de binnenbanden met de meidoornās die her en der lagen.
Tot overmaat van ramp reed ik in de laatste kilometer voor de 3de verzorging voor de derde keer lek. Gelukkig kon ik deze keer doorrijden en een wiel wisselen. Met hopelijk de laatste wielwissel ging ik er de volle 100% voor. Ik vond mijn ritme snel en gingrond positie 70-75 weer het veld in.
Onderweg kon ik nog verschillende kleine groepjes voorbij rijden. Het gaf me een sterk gevoel voor de laatste 30 kilometer terug naar Eijsden dat ik snel weer een aantal plaatsen goed kon maken.
Helaas was de afstand te groot met de eerste renners en zou ik het moeten doen met een 49ste plaats overal en 22ste in de Elite categorie.
Helaas was dit niet de uitslag waar ik op voorhand op hoopte, maar gezien de omstandigheden en de aantal keren dat ik pech heb gehad mag ik achteraf toch nog best tevreden zijn over hoe ik gereden heb.
Mijn eerste Elite seizoen is voorbij, ik kan terug kijken op een mooi jaar met veel Upās maar helaas ook wat Downās. Daar moet ik volgende jaar sterker doorheen komen. De eerste periode van 4 weken zal voornamelijk rust zijn, zelf bepalen of ik wil gaan trainen, hoelang en waar en even genieten van de rust, deze rust kan ik ondertussen wel hard gebruiken.
De voorbereidingen naar het volgende seizoen zijn al in volle gang, een trainingskamp in Altea Hills nabij Calpe in Spanje gedurende de periode van 28 December tot 29 Januari met in de laatste week alweer de eerste wedstrijd van het seizoen 2018. De Costa Blanca Bike Race in Benidorm Spanje. Samen met Thom Bonder rijdt ik deze Duo-wedstrijd en hopelijk kunnen we daar onze eerste UCI Punten verzamelen.
Maar voor nu Rust.
Sportvoeding:
5x BYE! Endurance Booster.
3x BYE! Isotonic Sportdrink.
2x BYE! Endurance Bar.
1x BYE Energy Shot.
4x Powerbar Hydro GelĀ (Orange).
1x SIS Rego Protein Bar.




















