Hel van Groesbeek 2019, 70 Km

Zondag 7 april stond de Hel van Groesbeek op het programma, nadat ik in 2017 op de 70 km afstand de overwinning wist te binnen te halen.
Stond ik in 2018 aan de start van de 105 km, achteraf bleek deze afstand voor mij te zwaar.
Daarom dat ik in 2019 wederom koos voor de 70km midden afstand,
Maar ook vanwege een drukke periode op het werk, door de drukte kon ik geen tijd inplannen om ook nog eens te trainen en daarnaast wist ik tijdens de Bikemotion in Maart een griepje op te lopen waardoor ik werd gedwongen  om aan de kant gaan zitten.

De start 
Om 9:50 viel het startschot voor de 70km, zonder enige verwachtingen vertrok ik snel om vooraan te blijven in de wedstrijd te komen, het eerste deel gaat over een loodzware motorcross baan, waarin het juiste spoor volgen essentieel is.
Als 2de ging ik de crossbaan op en volgde het wiel van Gijs Derksen.
Na ongeveer 1 km ploeteren kwamen we op begaanbare bospaden en ging het gas erop eventjes liet ik mijzelf terug zakken maar snel erna herpakte ik me en koos weer positie voorin om bij de eerste afdaling voorin te zitten.
Snel na de eerste afdaling volgde een klim, dat werd me nog even iets te veel en koos mijn eigen tempo te gaan rijden.
De wedstrijd is nog lang en ver.
Ik wilde in de beginfase wel proberen zolang mogelijk mee te gaan maar er nog wel voor te zorgen dat ik de 70km goed kon verteren, de echte zware stukken moesten nog gaan komen en ook daar wilde ik nog enigszins fris boven komen.
Het eerste uur van de koers ging mij goed af en wist nog steeds bij het groepje te blijven rijden, maar na de passage over de zeven heuvelen weg in Groesbeek tussen de golfbaan door werd het me even spannend onder de voeten gemaakt.
De overige renners in de groep wilde kosten wat het kost de achterblijvers voorbij gaan waardoor er een aantal spannende momenten ontstonden.
Ik koos ervoor wat afstand te houden om niet in het gedrang te zitten en een valpartij richting het prikkeldraad te vermijden.

Gewoon rustig blijven en voorzichtig proberen de achterblijvers passeren.

Ik koos om wat afstand te houden en moest hierdoor een gat laten van ongeveer 50 meter.
Dit gat werd even later weer vergoed, in een aankomende afdaling was een flinke file ontstaan en kon ik rustig weer aansluiten bij de groep.
Er volgde na deze technische afdaling nog wat smalle passage’s op en af waardoor het belangrijk was om rustig te blijven en proberen op een zo gunstig mogelijke manier bij de groep te blijven.
Op de weg richting start/finish wist ik nog bij de groep te blijven, het had me wel wat extra energie gekost om bij te blijven welke ik later in deze wedstrijd misschien nog wel harder nodig had.
In de 2de ronde moest ik helaas toch lossen en kwam alleen te rijden, hierdoor kon ik mijn tempo rijden en langzaam wat afzakkende renners van de 70km achterop rijden en hopelijk konden we samen sterk de wedstrijd voort zetten.

De kop is eraf 
In een tijd van 2 uur en 58 min kwam ik binnen, sneller dan gedacht en verwacht.
Na een lange periode van niet kunnen trainen, was ik hiermee erg verrast uiteraard.
Dit brengt natuurlijk ook wel een beetje goede hoop met zich mee voor de rest van het seizoen, uiteraard is dit nog lang maar de basis is natuurlijk al erg goed.

Next Race:

Gert-jan Theunissen Classic in de Rips.

Sportvoeding By: Wielervoeding.nl:

6 x 500ml Concap Hypotonic 55-11 Drink + Maxim Carboloader.
3x Concap Energy Gel Peach.
2x Concap Energy Bar Original.

Geen herstelreep of drank (deze was ik vergeten, erg stom)

Na de voorgaande editie van de Hel van Groesbeek in 2017 waar ik op de 70km de winst wist te pakken, stond ik dit jaar aan de start voor de langste afstand! 105 km door het gelderse Groesbeek.
De naam “Hel” van Groesbeek heeft geen verdere uitleg nodig want zo’n beetje elke meter die je omhoog kan rijden in de bossen in deze grensstreek rijdt je ook daadwerkelijk op.

Na de Volcat wedstrijd vorig weekend in Spanje heb ik een aantal dagen rust gehad om goed te herstellen van de opgelopen verwondingen. Als laatste voorbereiding ben ik op donderdag nog een keer op verkenning geweest voor de Hel van Groesbeek en ook toen was het een ware hel. Voornamelijk door de hoeveelheid modder die er nog lag van de regenbuien die ervoor gevallen was en ook tijdens mijn training daar nog viel.

Zondagochtend vroeg op pad gegaan met mijn verzorgers richting Groesbeek, Daar haalde ik mijn startnummer op en maakte ik mezelf klaar voor een lange dag op het zadel. Een stevige warming-up en op tijd naar het startvak om vooraan te kunnen starten. Ik bemachtigde een plek op de eerste rij en had uitzicht op een kopstart voor de eerste bocht.

Om half 10 klonk dan eindelijk het startsignaal en waren we onderweg voor 105 Km afzien in de Hel van Groesbeek.
ik ging als 4e de crossbaan op en kon deze plek vasthouden tot het einde van de crossbaan. Vanaf het moment dat we het bos in draaide probeerde vooraan in de groep te blijven maar het tempo lag zo verschrikkelijk hoog dat ik veel moeite had om deze plek vast te houden. Ik voelde gelijk in mijn benen dat deze erg veel moeite hadden met het super hoge aanvangs tempo. Diverse keren hing ik dan echt op het elastiek maar kon geregeld weer terug komen.
Op bredere paden reed ik weer naar de kop van de groep toe en sloot daar weer aan in de hoop het zo lang mogelijk vol te kunnen houden. Op Kilometer 16 was mijn gevecht ten einde, ik moest om een andere renner heen op een steile klim, die de eerst 5 renners niet kon volgen en kwam daardoor in het zware zand terecht met als gevolg dat ik de kopgroep ook moest laten gaan. Bovenop deze klim was ook alle power weg en reed ik als een zoutzak alleen verder.
Ik werd al snel gepasseerd door de renners van de tweede groep en probeerde hier aan te sluiten maar mijn benen wilde niet. Ik kon nog enkele kilometers volgen maar bij het oversteken van de 7 heuvelenweg tussen Berg en Dal en Groesbeek kwamen kort achter elkaar een paar steile klimmen die er voor mij teveel aan waren. Ik moest ook deze groep laten gaan en reed nog enkele kilometers alleen verder.

Bij de 2de verzorging passeerde Ramses Bekkink en Juul van Loon mij, ik probeerde nogmaals om aansluiting te maken. Het was wederom erg zwaar en de benen wilden niets liever dan lekker in het zonnetje op het terras zitten helaas.
Het lukte me deze keer gelukkig wel om de aansluiting te behouden en langzaamaan kwam het goede gevoel weer terug en kon ik zelfs weer kopwerk verrichten, dit gaf me weer goede moed en samen met Ramses hielden we een hoog tempo en konden we langzaam dichterbij andere groepen komen. We waren ondertussen van plek 20 terug aan het rijden richting de top 10 van de wedstrijd. Het had even geduurd maar de benen deden weer het werk waar ik voor gekomen was, hard rijden en koersen. Samen met Ramses konden we Juul lossen en niet veel later reed ik weg bij Ramses en ging solo op pad terug de top 10 in.

Een onwaarschijnlijk goed gevoel gaf dit en natuurlijk veel zelfvertrouwen dat het er toch in zit. Alleen het starten is iets waar ik veel last van heb. In de laatste ronde bij de eerste verzorgingspost hoorde ik van de verzorgers dat ik nog een kleine 30 seconde achter Stijn Appel reed. Hij reedt op plek 8 samen met Patrick Roos in de wedstrijd en het was een mooie uitdaging om ook hen nog terug te pakken. Het duurde nog wel een aantal kilometers voordat ik er ook echt daadwerkelijk bij zat, even rust pakken in hun wiel om niet veel later toch maar weer met mijn eigen tempo door rijden.

Helaas dacht Patrick daar anders over en hij probeerde weer terug te komen in mijn wiel, ook Stijn kroop in het wiel van Patrick weer mee terug in mijn wiel. Hier zat ik niet echt op te 

wachten en hield weer in om Patrick ook wat werk te laten verrichten en op een later moment in de wedstrijd weer toe te kunnen slaan. In de laatste 2 kilometer van de wedstrijd zit nog een lange klim, een
lastige wortel klim en een lange afdaling richting het stadion van de Hel van Groesbeek.
Op dezelfde manier en plek waar ik vorig jaar de winst wist te pakken op de 70Km demarreerde ik weg bij Stijn en Patrick. Nog even zag ik dat Stijn probeerde te reageren op mijn aanval maar naar nog een keer te versnellen moest hij toch passen.. Tot aan de bocht voor de afdaling reed ik maximaal om mijn voorsprong te behouden nog een keer keek ik achterom en zag dat de voorsprong groot genoeg was. De laatst kilometer reed ik alleen door naar het binnenterrein om deze loodzware 105 Km in Tropische omstandigheden af te sluiten op een 8ste plek.

Een plek waar ik vooraf absoluut getekend voor zou hebben, de wedstrijd had een lastige beginfase voor mij maar ik herpakte me gelukkig snel weer.

Sportvoeding:

5x BYE! Endurance Booster.
3x BYE! Isotonic Sportdrink.
3x BYE! Endurance Bar Apple/Cinnamon.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Qwin Pepti Gel.
1x Powerbar Hydro Gel Mojito.
1x Maxim 40% Protein Bar.

Next Race:

3 Nations cup in Saalhausen.
De tweede cross country wedstrijd voor mij dit seizoen.