Het weekend van 6 – 8 Mei stond in het teken van Mountainbiken, in Albstadt Duitsland.
Na 2 jaar afwezigheid was ik dit jaar weer aanwezig om de nodige foto’s te nemen.

Hieronder een kleine greep uit de ruim 5000 geschoten foto’s van een weekend Mountainbiken.

Het weekend van 11 en 12 September stond in het teken van het NK Mountainbike 2021 in Sittard.

Dit jaar mocht ik weer de foto’s verzorgen voor het Hobij Vittoria Development Team en het CST Bafang Mountainbike Racing Team.

#Hobijvittoriadevelopmentteam

#CSTbafangmountainbikeracingteam

Hel van Groesbeek 2019, 70 Km

Zondag 7 april stond de Hel van Groesbeek op het programma, nadat ik in 2017 op de 70 km afstand de overwinning wist te binnen te halen.
Stond ik in 2018 aan de start van de 105 km, achteraf bleek deze afstand voor mij te zwaar.
Daarom dat ik in 2019 wederom koos voor de 70km midden afstand,
Maar ook vanwege een drukke periode op het werk, door de drukte kon ik geen tijd inplannen om ook nog eens te trainen en daarnaast wist ik tijdens de Bikemotion in Maart een griepje op te lopen waardoor ik werd gedwongen  om aan de kant gaan zitten.

10 min before the start

Foto: Erik van den Boogert

De start 
Om 9:50 viel het startschot voor de 70km, zonder enige verwachtingen vertrok ik snel om vooraan te blijven in de wedstrijd te komen, het eerste deel gaat over een loodzware motorcross baan, waarin het juiste spoor volgen essentieel is.
Als 2de ging ik de crossbaan op en volgde het wiel van Gijs Derksen.
Na ongeveer 1 km ploeteren kwamen we op begaanbare bospaden en ging het gas erop eventjes liet ik mijzelf terug zakken maar snel erna herpakte ik me en koos weer positie voorin om bij de eerste afdaling voorin te zitten.
Snel na de eerste afdaling volgde een klim, dat werd me nog even iets te veel en koos mijn eigen tempo te gaan rijden.
De wedstrijd is nog lang en ver.
Ik wilde in de beginfase wel proberen zolang mogelijk mee te gaan maar er nog wel voor te zorgen dat ik de 70km goed kon verteren, de echte zware stukken moesten nog gaan komen en ook daar wilde ik nog enigszins fris boven komen.
Het eerste uur van de koers ging mij goed af en wist nog steeds bij het groepje te blijven rijden, maar na de passage over de zeven heuvelen weg in Groesbeek tussen de golfbaan door werd het me even spannend onder de voeten gemaakt.
De overige renners in de groep wilde kosten wat het kost de achterblijvers voorbij gaan waardoor er een aantal spannende momenten ontstonden.
Ik koos ervoor wat afstand te houden om niet in het gedrang te zitten en een valpartij richting het prikkeldraad te vermijden.

Perfecte start richting de eerste bocht

Foto: Erik van den Boogert


Gewoon rustig blijven en voorzichtig proberen de achterblijvers passeren.

Ik koos om wat afstand te houden en moest hierdoor een gat laten van ongeveer 50 meter.
Dit gat werd even later weer vergoed, in een aankomende afdaling was een flinke file ontstaan en kon ik rustig weer aansluiten bij de groep.
Er volgde na deze technische afdaling nog wat smalle passage’s op en af waardoor het belangrijk was om rustig te blijven en proberen op een zo gunstig mogelijke manier bij de groep te blijven.
Op de weg richting start/finish wist ik nog bij de groep te blijven, het had me wel wat extra energie gekost om bij te blijven welke ik later in deze wedstrijd misschien nog wel harder nodig had.
In de 2de ronde moest ik helaas toch lossen en kwam alleen te rijden, hierdoor kon ik mijn tempo rijden en langzaam wat afzakkende renners van de 70km achterop rijden en hopelijk konden we samen sterk de wedstrijd voort zetten.


De kop is eraf 
In een tijd van 2 uur en 58 min kwam ik binnen, sneller dan gedacht en verwacht.
Na een lange periode van niet kunnen trainen, was ik hiermee erg verrast uiteraard.
Dit brengt natuurlijk ook wel een beetje goede hoop met zich mee voor de rest van het seizoen, uiteraard is dit nog lang maar de basis is natuurlijk al erg goed.

Next Race:

Gert-jan Theunissen Classic in de Rips.

Sportvoeding By: Wielervoeding.nl:

6 x 500ml Concap Hypotonic 55-11 Drink + Maxim Carboloader.
3x Concap Energy Gel Peach.
2x Concap Energy Bar Original.

Geen herstelreep of drank (deze was ik vergeten, erg stom)



Na de voorgaande editie van de Hel van Groesbeek in 2017 waar ik op de 70km de winst wist te pakken, stond ik dit jaar aan de start voor de langste afstand! 105 km door het gelderse Groesbeek.
De naam “Hel” van Groesbeek heeft geen verdere uitleg nodig want zo’n beetje elke meter die je omhoog kan rijden in de bossen in deze grensstreek rijdt je ook daadwerkelijk op.

Na de Volcat wedstrijd vorig weekend in Spanje heb ik een aantal dagen rust gehad om goed te herstellen van de opgelopen verwondingen. Als laatste voorbereiding ben ik op donderdag nog een keer op verkenning geweest voor de Hel van Groesbeek en ook toen was het een ware hel. Voornamelijk door de hoeveelheid modder die er nog lag van de regenbuien die ervoor gevallen was en ook tijdens mijn training daar nog viel.

Foto: Erik van den Boogert

Zondagochtend vroeg op pad gegaan met mijn verzorgers richting Groesbeek, Daar haalde ik mijn startnummer op en maakte ik mezelf klaar voor een lange dag op het zadel. Een stevige warming-up en op tijd naar het startvak om vooraan te kunnen starten. Ik bemachtigde een plek op de eerste rij en had uitzicht op een kopstart voor de eerste bocht.

Om half 10 klonk dan eindelijk het startsignaal en waren we onderweg voor 105 Km afzien in de Hel van Groesbeek.
ik ging als 4e de crossbaan op en kon deze plek vasthouden tot het einde van de crossbaan. Vanaf het moment dat we het bos in draaide probeerde vooraan in de groep te blijven maar het tempo lag zo verschrikkelijk hoog dat ik veel moeite had om deze plek vast te houden. Ik voelde gelijk in mijn benen dat deze erg veel moeite hadden met het super hoge aanvangs tempo. Diverse keren hing ik dan echt op het elastiek maar kon geregeld weer terug komen.
Op bredere paden reed ik weer naar de kop van de groep toe en sloot daar weer aan in de hoop het zo lang mogelijk vol te kunnen houden. Op Kilometer 16 was mijn gevecht ten einde, ik moest om een andere renner heen op een steile klim, die de eerst 5 renners niet kon volgen en kwam daardoor in het zware zand terecht met als gevolg dat ik de kopgroep ook moest laten gaan. Bovenop deze klim was ook alle power weg en reed ik als een zoutzak alleen verder.
Ik werd al snel gepasseerd door de renners van de tweede groep en probeerde hier aan te sluiten maar mijn benen wilde niet. Ik kon nog enkele kilometers volgen maar bij het oversteken van de 7 heuvelenweg tussen Berg en Dal en Groesbeek kwamen kort achter elkaar een paar steile klimmen die er voor mij teveel aan waren. Ik moest ook deze groep laten gaan en reed nog enkele kilometers alleen verder.

Bij de 2de verzorging passeerde Ramses Bekkink en Juul van Loon mij, ik probeerde nogmaals om aansluiting te maken. Het was wederom erg zwaar en de benen wilden niets liever dan lekker in het zonnetje op het terras zitten helaas.
Het lukte me deze keer gelukkig wel om de aansluiting te behouden en langzaamaan kwam het goede gevoel weer terug en kon ik zelfs weer kopwerk verrichten, dit gaf me weer goede moed en samen met Ramses hielden we een hoog tempo en konden we langzaam dichterbij andere groepen komen. We waren ondertussen van plek 20 terug aan het rijden richting de top 10 van de wedstrijd. Het had even geduurd maar de benen deden weer het werk waar ik voor gekomen was, hard rijden en koersen. Samen met Ramses konden we Juul lossen en niet veel later reed ik weg bij Ramses en ging solo op pad terug de top 10 in.

Een onwaarschijnlijk goed gevoel gaf dit en natuurlijk veel zelfvertrouwen dat het er toch in zit. Alleen het starten is iets waar ik veel last van heb. In de laatste ronde bij de eerste verzorgingspost hoorde ik van de verzorgers dat ik nog een kleine 30 seconde achter Stijn Appel reed. Hij reedt op plek 8 samen met Patrick Roos in de wedstrijd en het was een mooie uitdaging om ook hen nog terug te pakken. Het duurde nog wel een aantal kilometers voordat ik er ook echt daadwerkelijk bij zat, even rust pakken in hun wiel om niet veel later toch maar weer met mijn eigen tempo door rijden.

Helaas dacht Patrick daar anders over en hij probeerde weer terug te komen in mijn wiel, ook Stijn kroop in het wiel van Patrick weer mee terug in mijn wiel. Hier zat ik niet echt op te 

wachten en hield weer in om Patrick ook wat werk te laten verrichten en op een later moment in de wedstrijd weer toe te kunnen slaan. In de laatste 2 kilometer van de wedstrijd zit nog een lange klim, een
lastige wortel klim en een lange afdaling richting het stadion van de Hel van Groesbeek.
Op dezelfde manier en plek waar ik vorig jaar de winst wist te pakken op de 70Km demarreerde ik weg bij Stijn en Patrick. Nog even zag ik dat Stijn probeerde te reageren op mijn aanval maar naar nog een keer te versnellen moest hij toch passen.. Tot aan de bocht voor de afdaling reed ik maximaal om mijn voorsprong te behouden nog een keer keek ik achterom en zag dat de voorsprong groot genoeg was. De laatst kilometer reed ik alleen door naar het binnenterrein om deze loodzware 105 Km in Tropische omstandigheden af te sluiten op een 8ste plek.

Een plek waar ik vooraf absoluut getekend voor zou hebben, de wedstrijd had een lastige beginfase voor mij maar ik herpakte me gelukkig snel weer.

Sportvoeding:

5x BYE! Endurance Booster.
3x BYE! Isotonic Sportdrink.
3x BYE! Endurance Bar Apple/Cinnamon.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Qwin Pepti Gel.
1x Powerbar Hydro Gel Mojito.
1x Maxim 40% Protein Bar.

Next Race:

3 Nations cup in Saalhausen.
De tweede cross country wedstrijd voor mij dit seizoen.

 

Wielervoeding.nl

Voor het wielerseizoen word ik ondersteund door Wielervoeding.nl met sportvoeding van BYE!.
Willen jullie ook gebruiken maken van dezelfde producten, gebruik dan “Remcosmits2017” als actiecode bij je bestelling en ontvang 5% Korting op je aankoop bij besteding vanaf 50 euro!

 

Halve Marathon van Groesbeek de “Hel van Groesbeek”.

Eindelijk de eerste marathon van het seizoen, Groesbeek was de place to be vandaag.
De voorbereiding naar deze wedstrijd verliep soepel en ik was al diverse keren richting Groesbeek gereden om daar het rondje te verkennen.
Na de wedstrijd van vorige week in Oldenzaal toch nog wel enkele twijfels gehad of ik wel de wedstrijd zou kunnen rijden waar ik op hoop.
De afgelopen week goed kunnen trainen zonder vermoeidheid of ergens anders last van te hebben gehad, alleen ik kon niet bij mijn maximale hartslag komen, toch wel een klein probleempje.
Afgelopen week alles goed in de gaten gehouden en diverse keren toch nog geprobeerd in het rood te komen tijdens de trainingen maar ook dit zonder succes.
Zaterdag ochtend nog een rondje gemaakt en daarin 4×100 maximaal te gaan. Meteen mijn hartslag in de gaten gehouden om te kijken of mijn hartslag nu wel wat hoger kon gaan, maar helaas ook dit was zonder succes.

Zondagochtend in alle vroegte richting Groesbeek vertrokken.
Na mijzelf klaar te hebben gemaakt, ben ik op de fiets gestapt om warm te gaan rijden samen met Bart Pennings. Warm rijden voor een marathon is altijd wel een stukje lastiger omdat je altijd ruim voor de start moet opstellen omdat je anders achteraan staat en daardoor zeker 20 min stil staat in het startvak. Samen met Bart gewoon wat rondjes gereden en nog even de startlus verkend, daarna richting de start gegaan. Daar aangekomen zag ik al dat er een hoop mensen waren opgesteld en kon ik nog net vooraan aansluiten

Foto: Patrick Lagarde

10:00 uur na het startschot waren we eindelijk vertrokken.
Na een kort rondje over de motorcross baan die er iedere jaar steeds zwaarder bij gaat liggen reden we eindelijk de bossen in.
Bart Pennings nam gelijk de kop van de wedstrijd en liet er geen gras over groeien en zorgde ervoor dat het groepje van ruim 30 man verkleind werd naar een groepje van 10 man. Na zo’n 2 kilometer kwam de eerste flauwe beklimming die werd in het zelfde hoge tempo omhoog gereden.
Meteen was er groep van 5 renners ontstaan waar we uiteindelijk de hele wedstrijd mee samen reden. Bart Pennings, Hielke Heijs, Gijs Derksen en Joris Nieuwenhuis (Wereld Kampioen veldrijden bij Belofte)
Al snel merkte ik dat er een aantal nieuwe stukken aan het parkoer waren toegevoegd, dat had ik liever eerder willen weten met het verkennen. De eerste kilometers een beetje de kat uit de boom gekeken en niet al teveel kop werk gedaan en gewoon gevolgd. Na 14 Km, kon de eerste beslissing gemaakt worden op de steile klim. Ik kon van een 4de plek bij aanvang van de klim naar een eerste plaats rijden en zo bekijken wie het er moeilijk mee hadden. Bovenop reden we ook nog verkeerd doordat we toeristen aan het volgen waren inplaats van het parkoer. Gelukkig geen tijd verloren.
Bij het nadere van de eerste doorkomst moesten we nog een klein stukje single-track en een steile klimmetje oprijden. Met een aantal achterblijvers voor ons konden we niet ons tempo aanhouden en redde ik het net niet naar boven toe. Gelukkig kon ik nog net op tijd afstappen om een val te voorkomen. Het ingaan van de tweede ronde werd er vooral in het begin hard door gereden tot aan het 14 Km punt, waar weer die zware beklimming kwam. Wederom weer op de pedalen gaan staan en gehoopt dat ik met iemand kon wegrijden. Helaas lukte het me niet en vervolgde we met zijn 5en verder. Op 10 Km voor de finish viel het tempo er helemaal uit en werd er teveel naar elkaar gekeken. Ik ben vervolgens op kop gaan rijden om het tempo maar weer omhoog te krijgen.
Na een lange single-track afdaling waar ik als eerste aan begon kon ik op het gemak naar beneden rijden. Al snel kwam de laatste klim in zicht en zat ik nog steeds op kop.
Onderaan de klim een tandje erbij om een hoog tempo ophoog te kunnen gaan rijden. Alleen Gijs Derksen lukte het om mij
voorbij te komen maar voor het ingaan van de laatste single-track was ik er alweer voorbij.

Foto: Erik van den Boogert

Samen konden we weg rijden richting de finish en nam hij het laatste stuk nog over. De laatste afdaling over de trap konden we nog doorrijden zonder hinder van achterblijvers.
Maar de daarop volgende klim hadden we te maken met een twijfelaar. Ik koos het voortouw en demarreerde binnendoor en reed vervolgens in een keer naar boven toe.
Bovenop had ik een gat geslagen van een kleine 10 meter, nog een keer om het terrein heen fietsen en ik was binnen. Hoog tempo aanhouden en nog een keer omkijken het gat was alweer wat groter geworden en kon ik het laatste stuk genieten van mijn eerste overwinning in de Hel van Groesbeek.

Ook meteen mijn eerste overwinning in een marathon. Na de finish gelijk met de Crew van Offroadbikers een interview gedaan. Klik hier voor het interview!

Het gevoel van de afgelopen week was gelukkig verdwenen en kon ik gelukkig weer naar een maximale hartslag toe rijden. Komende week weer even mijn rust pakken om mijzelf klaar te maken voor 2de paasdag in Nieuwkuijk.

 

 

 

 

 

Sportvoeding:

1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Electrolyte Shot.
1x BYE! Energy Gel.
2x BYE! Endurance Bar (Cranberry).
7x 500 ml BYE! Isotonic Sportdrink.
1x SIS Rego Protein Bar (Chocolate & Peanut)

NL Cup Berlicum.

Foto: Mirian van den Hanenberg

Het seizoen is afgelopen zondag officieel begonnen, de afgelopen dagen nog diverse keren als voorbereiding op de wedstrijd richting het parkoers van Berlicum gereden. De afgelopen weken nog geen echte intensieve trainingen gedaan, dus het was nog wel de vraag hoe mijn wedstrijd conditie er voor stond. 12 x 1min Maximaal op dinsdag en donderdag op het wedstrijdrondje was het enige tot nu toe.

De rest van de trainingen waren nog steeds rustige duur trainingen. Vrijdag en zaterdag met het Olympia Cicli Mtb team nog gezamenlijk wezen verkennen toen het parkoers helemaal uitgezet was.

Er waren dit jaar weer een aantal kleine wijzigen rond het parkoers en ze hadden zelfs een extra lus met een singletrack er aan toegevoegd.De lengte van het parkoers was daarmee 5,7 Km geworden, met mooie korte klimmen die door het slechte weer er wel heel slecht bij lagen en toch wel de enige concentratie vergde en natuurlijk zoals elk jaar weer in Berlicum ‘’veel draai en keer werk’’.

Foto: Patrick Lagarde www.offroadbikers.eu

Zondag ochtend mijn tas gepakt en mijn spullen klaar gezet zodat mijn vader deze mee kon nemen in de auto. Ikzelf ging op de fiets naar Berlicum toe, op de fiets merkte ik al gauw dat het geen zonnige dag zou gaan worden. veel bewolking en harde wind.
Onderweg begon het ook nog eens te miezeren maar dat bleef gelukkig maar tot een aantal druppels beperkt.
Na 5 min fietsen miste ik mijn chip op mijn voorvork, niet handig dit en dus kon ik weer terug naar huis om die te gaan zoeken.
Gelukkig snel gevonden en weer door naar Berlicum. Daar op het gemak de andere renners nog even te spreken voor hun wedstrijd en een praatje maken met een aantal sponsoren van het team.
Ook konden we hier voor het eerst onze nieuwe kleding aan de andere renners showen.
Als nieuw team wil je natuurlijk wel opvallen en zal het voor iedereen ook wel even wennen zijn dat je in andere kleding rijdt.
Nadat ik ingeschreven had (Komend seizoen ben ik te herkennen aan het start nummer 55) ging ik bij de wedstrijd van Guus en Kim kijken die al bezig waren aan hun wedstrijden.

Rond de klok van 13:30 ging alle focus op mijzelf.
De voorbereiding voor mijn wedstrijd. Snelpak aan, rugnummer opspelden en warm rijden.
Na een rondje op de weg warm te hebben gereden ben ik op de roller gestapt en nog wat intensieve blokjes met hoog beentempo gedaan.

Foto: Mirian van den Hanenberg

15 Min voor de start.
Na de warming-up ben ik naar de startplaats gereden en daar kregen we te horen dat de wedstrijd met 15 Min is uitgesteld doordat het programma uit liep.
Jammer daar gaat de goede voorbereiding. Dan maar weer verder op de weg warm rijden en metde andere renners gekletst over hoe zij de winter zijn doorgekomen.
Uiteindelijk hoorden we het fluitsignaal van de jury en mochten we plaatsnemen in het opstelvak.
We werden opgeroepen in volgorde met UCI Punten. Doordat ik vorig jaar bij de BEMC al een 3-tal UCI Punten had verdient mocht ik opstellen op de derde startrij.

Gelukkig wel als eerste van het derde vak zodat ik nog alle keuze had waar ik mijzelf kon positioneren voor de eerste bocht rechtsaf. Ik besloot helemaal links bij het hek te gaan staan, zo kon ik een buitenbocht nemen en mijzelf uit het gedrang houden.

Foto: Mirian van den Hanenberg

1 Min voor de start.
Jack en broek uit, nog snel een BYE! Energy shot voor de extra start boost leeg gedronken.
30 Sec voor de start. Alle focus op de eerste bocht om er snel doorheen te komen.
En dan eindelijk klonk het fluit signaal. Het seizoen is van start en de eerste wedstrijd is begonnen.
Ik kwam snel en vlekkeloos door de eerste bochten en reed op een 20ste plek ongeveer.
Ik merkte al snel dat mijn benen goed aanvoelde en dat er vandaag genoeg power aanwezig was.
Op de eerste rechten stukken kon ik al redelijk goed doorschuiven naar voren en werd er een grote groep van 10 man gecreëerd die aan het rijden was voor plek 10. Helaas werd er maar door weinig renners overgenomen en werd er ook te veel naar elkaar gekeken en viel daardoor het tempo af en toe wat omlaag. Toch maar met 3 andere het voortouw genomen en onze wedstrijd
gereden. Door het hoge tempo van onder meer Rob van der Werf werd het groepje steeds wat kleiner.
Constant draaien en keren doet veel met het lichaam, elke keer weer vanuit de bocht aanzetten, even wennen weer zo’n eerste wedstrijd.
Ook voor mij was het noodzakelijk om het wiel vast te houden en te volgen en mijn werkt te doen.
Na 45 min koers nog een BYE! Energy gel aangenomen en de wedstrijd vervolgd.
We waren nog met 3 man over in het uitgedunde groepje en reden voor plek 13, het tempo werd erg hoog gehouden

Foto: Mirian van den Hanenberg

mijn groepje bestond nog uit Rob van der Werf, Stijn Appel en ik, we deden netjes ons kop werk en namen van elkaar over.
De laatste rondes merkte ik wel dat de concentratie een beetje minder werd er en ging ik kleine stuurfoutjes maken in de modder waardoor ik nog een keer van de fiets af moest.
Snel weer op de fiets en alle krachten bij elkaar rapen om terug te rijden.
Met een kleine achterstand van 20 meter lukte me het om terug in het wiel te komen.
De bel voor de laatste ronden klonk en op het rechte stuk (waar we volle bak wind tegen hadden) werd er vooral naar elkaar gekeken wie er nog wou gaan rijden.
Dat deed Rob uiteindelijk en die bleef de hele ronden met een strak tempo op kop rijden.
Volgen, volgen en volgen was het doel de laatste ronden niet meer afgeven en geen moment een gat laten vallen.
Ik moest er alles aan doen om het tempo van Rob te volgen.
Nog een aantal obstakels overleven en de laatste bocht kwam al snel in zicht.
Langzaam aan ging het tempo een klein beetje omlaag om ongeschonden de laatste bochten door te komen om vervolgens vol op de pedalen te gaan staan voor een twee strijd.
Alles maar ook alles moeten geven om te proberen om hem voorbij te kunnen.
Met 0,03 sec kon ik hem gelukkig nog net voor de streep voorbij te komen.

13de plaats.

Foto: Mirian van den Hanenberg

Moe maar voldaan, zeker tevreden over hoe het ervoor staat op dit moment.
Ondanks dat ik nog geen intensieve trainingen heb gedaan. Met een tevreden gevoel kijk ik terug op deze wedstrijd. Zeker omdat het altijd spannend is hoe iedereen ervoor staat na de winter.
Vooraf had ik genoegen genomen in de top 20. Maar met een 13de plaats kijk ik zeer tevreden terug op Berlicum. Na de wedstrijd zijn we met het Olympia Cicli Mtb Team nog wat gaan na drinken en werd er over de wedstrijd geëvalueerd.
Na de gezellige tussen stop weer mijn fiets gepakt en op het gemak met wind tegen richting huis gegaan.
Volgend weekend staat de wedstrijd in Burgh-Haamstede op het programma. Een nieuwe wedstrijd die is toegevoegd aan de NL Cup competitie.
De trainingen zullen vanaf nu alleen maar intensiever worden en langzaam aan zal ik richting mijn eerste marathon (Hel van Groesbeek 9 April) van het seizoen gaan werken.

 

Sportvoeding:
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Energy Gel.
3x 500 ml bidonnen BYE! Isotonic Sportdrink.
1x SIS Rego Protein bar Mint Chocolate.

Trainingsstage Mallorca.

Op zondagmiddag hadden we om 14:45 uur afgesproken in Eindhoven. Nadat we afscheid hadden genomen van de koffers en
grondig gefouilleerd waren stond onze vlucht richting Mallorca op ons te wachten.
Na een rustig verlopen vlucht van twee uurtjes zijn we veilig geland in Palma. Daar stond onze reisorganisatie ons op te wachten om ons naar het hotel te vervoeren.
Nadat we ingecheckt waren konden we nog snel gebruik maken van het uitgebreide buffet.
Na een korte maar stevig avondmaal zijn we op tijd het bed ingegaan om maandag ochtend onze fietsen klaar te maken.

Maandag:

Na een luxe ontbijtbuffet waren we klaar voor de eerste training op Mallorca in 2017.
Via Playa de Mallorca (de boulevard waar Mallorca om bekend staat) zijn we naar het oosten van Mallorca richting Cala Pi gereden. Na een rit van 1 uur kwamen we aan in de kustplaats Cala pi. Hier hebben we een korte stop gemaakt om wat foto’s te maken van het adembenemende uitzicht en te genieten van het mooie weer.
Na deze korte stop, zijn we via dezelfde weg weer terug gereden naar het hotel. Na deze eerste duurtraining zijn we op het gemak nog even richting Palma de Mallorca gefietst om een hapje te eten en hebben we snel nog even wat foto’s gemaakt van de hotspots.
Na deze eerste duurtraining hebben we s’avonds nog even de plannen doorgesproken voor de lange tocht op dinsdag.
Een tocht over de Col de Soller (5,1km, 5,2%) en Tunel de Monnaber (13,3, 6,2%) de totale lengte zal naar verwachting 120 km zijn.

Dinsdag: Duurtraining door de bergen

Dinsdagochtend bij het ontbijt werden we verrast door het mooie zonnige weer met een strak blauwe lucht.
Na het ontbijt hebben we onszelf klaar gemaakt voor de lange tocht richting de bergen.
Na wat zoek en speurwerk door de buitenwijken van Mallorca vonden we uiteindelijk de juiste weg richting Soller.
Een klein uur fietsen bracht ons aan bij Col de Soller, de eerste klim van de dag die we aan de zonnige kant omhoog rijden.
Dit jaar probeerde ik sneller naar boven te rijden dan in december 2015.
Na 13,58 min kwam ik met een gemiddeld vermogen van 333 Watt boven. Mijn tijd van vorig jaar had ik daarmee met 1 minute en 22 seconden v
erbeterd.
Na deze eerste beklimming zijn we rustig afgedaald aan de schaduwzijde van de berg en zijn we rustig door gereden naar Port de Soller voor onze eerste stop in deze havenstad.

Na deze korte stop zijn we verder gereden richting Puig Major maar om daar te komen moesten we de 2de beklimming op ‘’Tunel de Monnaber’’ een lange beklimming van 13,3 km met een gemiddelde percentage van 6,2%. Deze lange beklimming richting de tunnel Monnaber op 858 meter hoogte, kom je op het ruige landschap van Mallorca terecht.
Eenmaal door deze tunnel gereden begon ook onze afdaling richting Inca.
Langs diverse meren en een militaire basis hoog in de bergen daalde we over smalle wegen naar beneden toe. Een korte stop om wat water te halen in Lluc bij een Spaans fietscafe reden via Inca richting het zuiden naar Palma.
Uiteindelijk bleek deze rit iets langer te zijn dan we vooraf hadden ingeschat en hebben we 139 km afgelegd in 5,5 uur. Met een tevreden en blij gevoel kwam ik weer op de hotelkamer om mijn rust te pakken.
’ S-avonds gingen de Benen weer omhoog na een lekkere pasta maaltijd.

Woensdag: Rust en Intensieve training

Na de lange training van dinsdag is het schema een klein beetje omgegooid en zijn we s’ochtends eerst rustig een uurtje de benen los los wezen fietsen met een koffiestop in de haven van Palma de Mallorca.
De tweede training was een intervaltraining die ik op een lichte heling moest doen.
Daarvoor ben ik naar El Arenal gereden om mijn interval training te doen.
5 keer 5 min op 400 Watt omhoog rijden, al snel merkte ik wel dat het heel veel kracht koste om 400 Watt 5 min lang vol te houden.
Dat ik het de komende dagen ging voelen dat wist ik wel zeker. Na de vijf interval blokken ben ik rustig door gefietst over de boulevard om de benen te kunnen laten ontspannen en de verzuring eruit te rijden.

Donderdag: Rustdag

Na een rustige nacht met licht gevoelige benen mijzelf klaar gemaakt voor een korte duurtraining van 2,5 uur door het binnenland.
Via Cala Pi ben ik doorgereden naar Llucmajor voor een rondje van 83 km.
Helaas was het wat bewolkt en voelde het gelijk wat kouder aan dan de afgelopen dagen. Nadat ik de boulevard verliet en langs de rand van het eiland naar Cala Pi reed, had ik veel tegen wind en daardoor een mooie krachttraining.
Gelukkig kon ik na een uur een beetje van de wind afbuigen en kon ik wat makkelijker in mijn hartslag zone rijden om zo toch nog optimaal mijn training af te ronden.
Vrijdag: regen!!!

Donderdagavond hadden we helaas al naar het weerbericht gekeken en zag het er helaas niet al te best uit en werdt er veel regen voorspelt.
Na het ontbijt merkte we tot onze verbazing dat de zon begon te schijnen.
Snel alles gepakt, omgekleed en op de fiets gestapt met een extra regenjas voor een lange duurtraining.
Deze rit ging weer door het wat glooiende binnenland via Cala Pi naar Felantix.
Na ongeveer 2,5 uur hebben we onderweg even een stop gemaakt bij de supermarkt om wat water bij te halen om onze bidonnen weer te vullen.
Na de stop hebben we onze reis vervolgd naar Sant Joan in het oosten van Mallorca om zo via Provinciale wegen door het binnenland onze weg terug naar het hotel te vervolgen.
Uiteindelijk hebben we 116 km gefietst in 4 uur en geen druppel regen gehad, we hadden ons zelf dus helemaal voor niets zo goed ingepakt voor deze training.

Zaterdag:

Na een rustige nacht gevolgd door een goed ontbijt in het hotel heb ik mijzelf klaar gemaakt voor de laatste training op Mallorca, wat een mooi weer hebben we gehad.
Niet iedere dag een stralende zon maar gelukkig hebben we het wel droog gehouden tijdens de trainingen.
Na een kort stukje langs het vliegveld (en even wat vliegtuigen te hebben gespot) ben ik bergop gereden naar Llucmajor, even om de stad heen fietsen en door naar Campos over rustige plattelands weggetjes tussen de weilanden door.
Ik heb een lekker tempo kunnen aanhouden en een mooi en rustig rondje kunnen rijden.
In Campos aangekomen ben ik omgedraaid en voor de laatste keer terug gereden naar het hotel.
Even kort gedoucht en langzaam aan een begin gemaakt met het in pakken van mijn koffer en het uit elkaar halen van mijn fiets.

Zondag: Rust en Reisdag

Na een schitterende trainingsweek op Mallorca houdt het natuurlijk ook een keer op.
Doordat we redelijk vroeg onze kamer uit moesten heb ik zondag helaas niet meer kunnen fietsen wat ik wel heel graag had willen doen. Daardoor had ik wel wat extra tijd om alles goed na te kijken en te controleren.
Alles naar beneden gebracht en afgegeven bij de receptie, zodat we nog rustig aan wat konden gaan eten en van het heerlijke weer konden genieten.
Om 20:05 stond onze vlucht terug naar Eindhoven gepland en zijn wij op tijd afgezet op het vliegveld in Palma door onze reisorganisatie.
De fietstas en bagagetas ingecheckt en bij de douane gefouilleerd, gelukkig deze keer geen drugscontrole. Op de luchthaven de traditionele lunch bij een de Burger King, we hebben vet zat verbrand deze week.
Een vlucht met wat lichte turbulentie en met 3 goede films op de iPad landen we twee uur later weer op Eindhoven waar onze ouders ons stonden op te wachten.Seizoen 2017.

Over 3 weken staat de eerste wedstrijd in Berlicum op het programma waar wij met ons nieuw team Olympia Cicli Mtb Team ons debuut gaan tussen de andere nationale teams

Het mountainbike seizoen komt steeds dichterbij, mijn wedstrijdkalender is bijna compleet met super leuke uitdagingen en de trainingen bouwen zich steeds meer op.
Na een kleine week wat rustiger aan gedaan te hebben door een wat minder herstellend lichaam, voelde ik mijzelf deze week al weer stukken beter.

Zaterdag zijn we met het team vanuit Veghel op de fiets naar Lith vertrokken voor de Lithse ham cross, deze wedstrijd aan de rand van de recreatie plas de Lithse ham, biedt een divers parkoer.
Na een rit van ongeveer 1 uur kwamen we aan in Lith en hebben we direct het parkoer verkend, het rondje lag er goed, droog en snel bij met een aantal korte loopstukjes door het losse zand.
Het leuke van deze wedstrijd is dat iedereen van elke leeftijd, man of vrouw, mountainbike of crossfiets kan deelnemen aan deze wedstrijd.
Op het strand van de Lithse ham werd er opgesteld voor de start en na het startschot werd er volle bak gesprint om als eerste op het singletrack in het losse zand te komen.
Ik kon gelijk goed naar voren toe rijden en reed al snel naar de 4de plaats, al snel kon ik doorschijven naar de eerste positie in de wedstrijd en kon zo in mijn eigen tempo rijden.
Achter mij snelde ook Patrick de Laat en Roel Verhoeven naar voren toe, na ca. 30 min kwamen we met zijn drieën gezamenlijk op kop te rijden. Door een fout verloor ik het contact, en door het hoge tempo met name van Roel Verhoeven kon ik het gat niet meer dicht rijden.
Na 60 minuten koers kwam ik tevreden als 3de over de finish.

Komende week zal ik nog een week intensief trainen, en daarna houd ik een korte rust periode.
Van 19 Februari tot 26 Februari heb ik een trainingskamp op Mallorca. Hopelijk hebben we goed weer zodat we het maximale uit deze week kunnen halen.