Hel van Groesbeek 2019, 70 Km

Zondag 7 april stond de Hel van Groesbeek op het programma, nadat ik in 2017 op de 70 km afstand de overwinning wist te binnen te halen.
Stond ik in 2018 aan de start van de 105 km, achteraf bleek deze afstand voor mij te zwaar.
Daarom dat ik in 2019 wederom koos voor de 70km midden afstand,
Maar ook vanwege een drukke periode op het werk, door de drukte kon ik geen tijd inplannen om ook nog eens te trainen en daarnaast wist ik tijdens de Bikemotion in Maart een griepje op te lopen waardoor ik werd gedwongen  om aan de kant gaan zitten.

De start 
Om 9:50 viel het startschot voor de 70km, zonder enige verwachtingen vertrok ik snel om vooraan te blijven in de wedstrijd te komen, het eerste deel gaat over een loodzware motorcross baan, waarin het juiste spoor volgen essentieel is.
Als 2de ging ik de crossbaan op en volgde het wiel van Gijs Derksen.
Na ongeveer 1 km ploeteren kwamen we op begaanbare bospaden en ging het gas erop eventjes liet ik mijzelf terug zakken maar snel erna herpakte ik me en koos weer positie voorin om bij de eerste afdaling voorin te zitten.
Snel na de eerste afdaling volgde een klim, dat werd me nog even iets te veel en koos mijn eigen tempo te gaan rijden.
De wedstrijd is nog lang en ver.
Ik wilde in de beginfase wel proberen zolang mogelijk mee te gaan maar er nog wel voor te zorgen dat ik de 70km goed kon verteren, de echte zware stukken moesten nog gaan komen en ook daar wilde ik nog enigszins fris boven komen.
Het eerste uur van de koers ging mij goed af en wist nog steeds bij het groepje te blijven rijden, maar na de passage over de zeven heuvelen weg in Groesbeek tussen de golfbaan door werd het me even spannend onder de voeten gemaakt.
De overige renners in de groep wilde kosten wat het kost de achterblijvers voorbij gaan waardoor er een aantal spannende momenten ontstonden.
Ik koos ervoor wat afstand te houden om niet in het gedrang te zitten en een valpartij richting het prikkeldraad te vermijden.

Gewoon rustig blijven en voorzichtig proberen de achterblijvers passeren.

Ik koos om wat afstand te houden en moest hierdoor een gat laten van ongeveer 50 meter.
Dit gat werd even later weer vergoed, in een aankomende afdaling was een flinke file ontstaan en kon ik rustig weer aansluiten bij de groep.
Er volgde na deze technische afdaling nog wat smalle passage’s op en af waardoor het belangrijk was om rustig te blijven en proberen op een zo gunstig mogelijke manier bij de groep te blijven.
Op de weg richting start/finish wist ik nog bij de groep te blijven, het had me wel wat extra energie gekost om bij te blijven welke ik later in deze wedstrijd misschien nog wel harder nodig had.
In de 2de ronde moest ik helaas toch lossen en kwam alleen te rijden, hierdoor kon ik mijn tempo rijden en langzaam wat afzakkende renners van de 70km achterop rijden en hopelijk konden we samen sterk de wedstrijd voort zetten.

De kop is eraf 
In een tijd van 2 uur en 58 min kwam ik binnen, sneller dan gedacht en verwacht.
Na een lange periode van niet kunnen trainen, was ik hiermee erg verrast uiteraard.
Dit brengt natuurlijk ook wel een beetje goede hoop met zich mee voor de rest van het seizoen, uiteraard is dit nog lang maar de basis is natuurlijk al erg goed.

Next Race:

Gert-jan Theunissen Classic in de Rips.

Sportvoeding By: Wielervoeding.nl:

6 x 500ml Concap Hypotonic 55-11 Drink + Maxim Carboloader.
3x Concap Energy Gel Peach.
2x Concap Energy Bar Original.

Geen herstelreep of drank (deze was ik vergeten, erg stom)

Na de voorgaande editie van de Hel van Groesbeek in 2017 waar ik op de 70km de winst wist te pakken, stond ik dit jaar aan de start voor de langste afstand! 105 km door het gelderse Groesbeek.
De naam “Hel” van Groesbeek heeft geen verdere uitleg nodig want zo’n beetje elke meter die je omhoog kan rijden in de bossen in deze grensstreek rijdt je ook daadwerkelijk op.

Na de Volcat wedstrijd vorig weekend in Spanje heb ik een aantal dagen rust gehad om goed te herstellen van de opgelopen verwondingen. Als laatste voorbereiding ben ik op donderdag nog een keer op verkenning geweest voor de Hel van Groesbeek en ook toen was het een ware hel. Voornamelijk door de hoeveelheid modder die er nog lag van de regenbuien die ervoor gevallen was en ook tijdens mijn training daar nog viel.

Zondagochtend vroeg op pad gegaan met mijn verzorgers richting Groesbeek, Daar haalde ik mijn startnummer op en maakte ik mezelf klaar voor een lange dag op het zadel. Een stevige warming-up en op tijd naar het startvak om vooraan te kunnen starten. Ik bemachtigde een plek op de eerste rij en had uitzicht op een kopstart voor de eerste bocht.

Om half 10 klonk dan eindelijk het startsignaal en waren we onderweg voor 105 Km afzien in de Hel van Groesbeek.
ik ging als 4e de crossbaan op en kon deze plek vasthouden tot het einde van de crossbaan. Vanaf het moment dat we het bos in draaide probeerde vooraan in de groep te blijven maar het tempo lag zo verschrikkelijk hoog dat ik veel moeite had om deze plek vast te houden. Ik voelde gelijk in mijn benen dat deze erg veel moeite hadden met het super hoge aanvangs tempo. Diverse keren hing ik dan echt op het elastiek maar kon geregeld weer terug komen.
Op bredere paden reed ik weer naar de kop van de groep toe en sloot daar weer aan in de hoop het zo lang mogelijk vol te kunnen houden. Op Kilometer 16 was mijn gevecht ten einde, ik moest om een andere renner heen op een steile klim, die de eerst 5 renners niet kon volgen en kwam daardoor in het zware zand terecht met als gevolg dat ik de kopgroep ook moest laten gaan. Bovenop deze klim was ook alle power weg en reed ik als een zoutzak alleen verder.
Ik werd al snel gepasseerd door de renners van de tweede groep en probeerde hier aan te sluiten maar mijn benen wilde niet. Ik kon nog enkele kilometers volgen maar bij het oversteken van de 7 heuvelenweg tussen Berg en Dal en Groesbeek kwamen kort achter elkaar een paar steile klimmen die er voor mij teveel aan waren. Ik moest ook deze groep laten gaan en reed nog enkele kilometers alleen verder.

Bij de 2de verzorging passeerde Ramses Bekkink en Juul van Loon mij, ik probeerde nogmaals om aansluiting te maken. Het was wederom erg zwaar en de benen wilden niets liever dan lekker in het zonnetje op het terras zitten helaas.
Het lukte me deze keer gelukkig wel om de aansluiting te behouden en langzaamaan kwam het goede gevoel weer terug en kon ik zelfs weer kopwerk verrichten, dit gaf me weer goede moed en samen met Ramses hielden we een hoog tempo en konden we langzaam dichterbij andere groepen komen. We waren ondertussen van plek 20 terug aan het rijden richting de top 10 van de wedstrijd. Het had even geduurd maar de benen deden weer het werk waar ik voor gekomen was, hard rijden en koersen. Samen met Ramses konden we Juul lossen en niet veel later reed ik weg bij Ramses en ging solo op pad terug de top 10 in.

Een onwaarschijnlijk goed gevoel gaf dit en natuurlijk veel zelfvertrouwen dat het er toch in zit. Alleen het starten is iets waar ik veel last van heb. In de laatste ronde bij de eerste verzorgingspost hoorde ik van de verzorgers dat ik nog een kleine 30 seconde achter Stijn Appel reed. Hij reedt op plek 8 samen met Patrick Roos in de wedstrijd en het was een mooie uitdaging om ook hen nog terug te pakken. Het duurde nog wel een aantal kilometers voordat ik er ook echt daadwerkelijk bij zat, even rust pakken in hun wiel om niet veel later toch maar weer met mijn eigen tempo door rijden.

Helaas dacht Patrick daar anders over en hij probeerde weer terug te komen in mijn wiel, ook Stijn kroop in het wiel van Patrick weer mee terug in mijn wiel. Hier zat ik niet echt op te 

wachten en hield weer in om Patrick ook wat werk te laten verrichten en op een later moment in de wedstrijd weer toe te kunnen slaan. In de laatste 2 kilometer van de wedstrijd zit nog een lange klim, een
lastige wortel klim en een lange afdaling richting het stadion van de Hel van Groesbeek.
Op dezelfde manier en plek waar ik vorig jaar de winst wist te pakken op de 70Km demarreerde ik weg bij Stijn en Patrick. Nog even zag ik dat Stijn probeerde te reageren op mijn aanval maar naar nog een keer te versnellen moest hij toch passen.. Tot aan de bocht voor de afdaling reed ik maximaal om mijn voorsprong te behouden nog een keer keek ik achterom en zag dat de voorsprong groot genoeg was. De laatst kilometer reed ik alleen door naar het binnenterrein om deze loodzware 105 Km in Tropische omstandigheden af te sluiten op een 8ste plek.

Een plek waar ik vooraf absoluut getekend voor zou hebben, de wedstrijd had een lastige beginfase voor mij maar ik herpakte me gelukkig snel weer.

Sportvoeding:

5x BYE! Endurance Booster.
3x BYE! Isotonic Sportdrink.
3x BYE! Endurance Bar Apple/Cinnamon.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Qwin Pepti Gel.
1x Powerbar Hydro Gel Mojito.
1x Maxim 40% Protein Bar.

Next Race:

3 Nations cup in Saalhausen.
De tweede cross country wedstrijd voor mij dit seizoen.

 

Ter voorbereiding op de start van het seizoen reed ik zaterdag 10 maart de eerste editie van de Bar-End Marathon in Apeldoorn. Een nieuwe wedstrijd op de kalender, uiteraard was ik erg benieuwd wat voor een parkoer we konden gaan verwachten.
Door de regen die ‘s-nacht was gevallen had ik vooraf al gedacht dat het een modder boel zou gaan worden.
Dus gekozen om op pad te gaan met de Peyote van Vittoria, een snelle band met voldoende noppen voor genoeg grip als het wat modderig wordt.

Om 10:10 uur was de start van de Halve Marathon, er zat maar een klein tijdsverschil tussen hele en de halve Marathon en we reden al erg snel achterop langzamere renners van de 105 km.
Ik had een doel voor ogen deze wedstrijd, mijzelf vooraan in de wedstrijd zien te houden en reageren op iedere aanval die er werd geplaatst om zo steeds in de kopgroep te blijven rijden en niet achter de feiten aan te hoeven rijden. Dit om de hardheid terug te krijgen en te durven koersen.
Het parcour was erg afwisselend met vele snelle stukken maar her en der was de ondergrond flink modderig, het koste hier extra energie om de fiets onder controle te houden om niet weg te schuiven maar ook werden we getrakteerd op mooie afdalingen. Geen technische hoogstandjes maar voor nederlandse begrippen was het bijzonder.

Op de eerste belangrijke passage, die voor mij onverwachts kwam -omdat ik geen parkoer kennis had- liet ik me toch verrassen door een aantal korte felle klimmetjes. Gelukkig reed ik op een 5de plek van de kopgroep en kwam ik er toch redelijk doorheen maar door een foutje van een renner voor mij moest ik even van de fiets op zo’n steil klimmetje.
Een klein stukje rennen naar de top en snel weer op de fiets gelukkig kon ik samen met 2 andere renners snel weer bij de eerste 3 renners aansluiten. De toon was gezet, het zou een harde strijd gaan worden en iedereen wilde zich natuurlijk van zijn beste kant laten zien.

Na de eerste lus van 35 km waren we nog maar met 5 renners over. Op een passage met achterblijvers kreeg ik het zelf heel even lastig doordat ik er niet heel makkelijk voorbij kwam en moest ik een gat van bijna 50 meter laten vallen. geen paniek maar Ik zette toch alles op alles om weer vooraan aansluiting te krijgen met de 4 renners voor mij.
Net voor een bocht kon ik de kon ik de aansluiting maken, tijd om even op adem te komen was er niet, daar stonden mijn verzorgers met een nieuwe bidon die ik hard nodig had.
De andere renners zagen dat ook en dus zetten ze nog een keer flink aan om mij los te krijgen om mij nog een keer maximaal op de proef te stellen. Op het moment dat ik definitief weer de aansluiting maakte lieten ze gelijk het tempo zakken, zo kon ik zelf even op adem komen.
in de kopgroep zaten drie renners van het team Stappenbelt, Erik Groen, Rob Gabon en Marc Bouwmeester de vierde renner was Henk Jaap Moorlag. De mannen van Stappenbelt begonnen aan hun tactisch plan en begonnen om de beurt te demarreren.  Ik voelde wel dat mijn benen al wel hadden geleden en het deed soms erg pijn om te reageren. Na 3 a 4 aanvallen waren ze er weer klaar en we reden weer met 5 renners door. Ze hadden blijkbaar de conclusie getrokken dat de krachtsverschillen te klein waren en dat ze ons er niet af zouden krijgen.

De samenwerking kwam weer op gang en het was wachten op de dingen die zouden gaan komen. Toen kreeg het wedstrijdverloop een wel hele plotselinge wending. We passeerde op ruime afstand een groepje ruiters maar een van de ruiters had haar paard niet onder controle en werd eraf geworpen. Het gevolg was dat het paard op hol sloeg  en ONS achterna ging over de heide. In de blinde paniek van het paard liep het paard letterlijk over Marc Bouwmeester heen die dan ook gewond achterbleef. Voor ons was het echter niet over, het paard rende zeker zo’n 3 km lang met ons mee, pas in een verzorgingspost wisten ze het paard af te leiden van ons zodat wij ongestoord verder konden. Even bijkomen van de schrik en we pakte de wedstrijd weer op.

Richting de finale van de wedstrijd wist Erik Groen zich los te rijden van ons. Op een zwaar stuk reed hij van kop af aan weg. Door de flinke inspanning die ik had moeten doen om het paard voor te blijven kon ik niet meer reageren er zat gewoonweg niet meer in, het beste was eraf. In de laatste single-track verloor ik de strijd om de koppositie en ging ik als derde aan deze sectie, ook voor Henk Jaap Moorlag was het beste er af en hij moest Rob Gabon laten gaan, passeren was voor mij onmogelijk en de wedstrijd viel hierdoor in een definitieve plooi.

Met nog ca 500 meter te gaan nam ik de koppositie om zo als eerste door de laatste bocht te gaan, direct na de bocht begon ik aan mijn sprint en haalde met een paar centimeter voorsprong mijn eerste podium van dit seizoen binnen. Een 3de plaats achter Erik Groen en Rob Gabon is iets waar ik erg tevreden mee ben, zeker na wat er tijdens de wedstrijd gebeurd was.

 

Next Race:

18 Maart, NL Cup in Berlicum de GP Kivada / Olympia, de jaarlijkse opening van het Cross Country seizoen. Om 15:00 start mijn wedstrijd in Engelenstede te Berlicum, daar wordt ook ons team gepresenteerd aan de pers, sponsoren en publiek.

 

Sportvoeding:

4x 500 ml BYE! Endurance Booster.
2x BYE! Endurance Bar.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Powerbar Performance Smoothie.
1x Maxim Protein Bar.

 

“Part II of the Spanish Life” Costa Blanca Bike Race

Na een aantal dagen thuis te zijn geweest, voor onder andere wat rust en de verjaardag van mijn vader, ging ik vol goede moed weer richting Spanje.
Vroeg in de ochtend en zonder enige voorbereiding ging ik op avontuur vanaf het vliegveld in Alicante naar Altea Hills, omdat het toch een rustdag was, deed ik het ook lekker rustig aan, na de vlucht stapte ik op de bus richting het treinstation om vanaf daar richting Altea te gaan.

Donderdag ging ik samen met Thom Bonder -waarmee ik een duo zou vormen tijdens de Costa Blanca Bike Race (CBBR)- op verkenning van de etappe’s. We besloten 2 etappe’s te verkennen, de 4de etappe en de tijdrit.
De weersverwachtingen voor de 4de etappe zagen er erg slecht uit, er werd vooraf al aangekondigt dat de technische etappe in combinatie met de verwachte regen een uitdaging kon gaan worden.
Een tijdrit verkennen is altijd belangrijk, we spraken tijdens de verkenning al met elkaar af wie welk deel op zich zou nemen.

 

Op woensdag arriveerde onze verzorgers voor de komende dagen.
we spraken door hoe de dagen eruit zagen en wat we konden verwachten.
Na het ophalen van onze startnummers (24A/B) gingen we naar de Briefing van de organisatie, daar werden de laatste benodigde informatie verteld voor de verzorgers.
We waren er klaar voor.
De start van het mountainbike seizoen 2018 kon beginnen in Spanje.

 

 

Etappe 1: Finestrat – Finestrat, 45Km. 1600Hm.

De wekker ging vroeg, 07:00 uur, na het ontbijt zijn we met de auto vertrokken richting Finestrat voor de eerste etappe.
Daar aangekomen een goede warming-up gedaan en ons klaar gemaakt voor de start.
We werden opgeroepen als 20e team, deze plaats hadden we te danken aan de uci punten van Thom, een mooie uitgangspositie voor de start.

Na het startsignaal gingen we er vol voor, het was zaak om goed bij elkaar te blijven in de hectiek van de start en daarna zouden we samen proberen naar voren te rijden.
Helaas hield het avontuur al na 500 meter voor mij op.
Zonder enige kracht was mijn ketting gebroken en dit midden in de volle strijd. Ik zag iedereen voorbij gaan en wist gelijk dat we als allerlaatste het veld in zouden gaan.
We hadden gelukkig de ketting snel gemaakt, maar het volgende probleem was dat we door achterblijvers teveel opgehouden werden op de single tracks en daardoor verloren we kostbare tijd.
Het zou een zware strijd gaan worden en ik merkte helaas ook al snel dat de benen nog niet gewend waren om nu al een harde inspanning te doen.
Met verzuurde benen probeerde ik er het beste van te maken. De etappe begon met een korte klim zodat het hele veld uit elkaar lag, gevolgd door een lange afdaling tot aan de voet van de grote klim, deze bracht ons naar ruim 1000Hm en vanaf daar werden we getrakteerd op een afdaling van ruim 15Km.
Ruim 30 min afdalen over geweldige trails bezaaid met stenen.
Met het zicht op Finestrat moesten we nog een lastig klimmetje op waarna we onze eindsprint inzetten om ook de laatste secondes goed te maken.

Sportvoeding:

3x BYE! Endurance Booster 500ml.
1x BYE! Endurance Bar Coconut.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 750ml.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Pro Isotonic Gel.
1x Powerbar hydro Gel Orange.
1x Maxim Protein Bar Soft-raspberry.

 

 

Etappe 2: Alfas del Pi – Antenas S. Gelada, 12Km. 600Hm.

BYE! energy shotIt’s Timetrail time.

De tweede tijdrit die ik ooit heb gereden op de mountainbike, en deze keer was het in teamverband. Na de verkenning hadden we al het een en ander doorgenomen wie waar op kop zou rijden en hoe we zouden communiceren. Nog een laatste verkenning en we begonnen aan de laatste voorbereidingen. Op de roller’s -de organisatie had roller’s beschikbaar gesteld- dit was wel echt een plus punt van de organisatie en we maakten hier uiteraard optimaal gebruik van.
Na de warming-up werden we opgeroepen op het startpodium.

Daar werd nog een laatste foto gemaakt. Er werd afgeteld en we waren weg, de eerste kilometers reden we over de boulevard van Alfas, na 1,5 km kwam het keerpunt en reden richting het bos.
Daar zouden we nog een aantal single-tracks krijgen, geen spannende passage’s maar het was een mooie warming-up voor wat er komen ging.
Deze weg bracht ons richting een monsterklim van 2 km lang met ruim 400 Hm. Het eerste deel begon rustig omhoog te gaan, de meter’s gingen langzaam richting de 20% en al snel zaten we over de 30% en op het steilste stuk met de kin op het stuur was het 48%. Maximaal in de verzuring aan het rijden naar de top toe, niet nadenken maar door trappen.
Bij aankomst hadden we een 27ste tijd overal gereden, zeer tevreden in dit deelnemersveld.

 

Sportvoeding:

1x BYE! Isotonic Sportdrink 750 ml.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 500 ml.
1x BYE! Energy Shot.
1x Maxim Protein Bar Soft-Raspberry.

Etappe 3: Benidorm – Villajoyosa, 55Km. 1400Hm.

 

Etappe 3 vertrok in Benidorm, dus vroeg op de fiets naar Benidorm.
Om 10:00 klonk het startsignaal, we probeerde via het trottoir nog een aantal plekken op te schuiven naar voren toe. Dit lukte maar bij de 3de bocht werd ik afgesneden door een andere renner die zichzelf in het hek reed. Helaas een inspanning voor niets gedaan, en opnieuw geprobeerd zover mogelijk te komen. Doordat we deze etappe niet hadden verkent wisten we ook niet wat er zou komen en raakte we al snel in een opstopping. Afstappen en rustig blijven, duidelijk communiceren met Thom was uiteindelijk een sleutel tot succes, zo wisten we van elkaar waar we zaten en maakte we nooit een vergissing dat we elkaar kwijt zouden raken. Na een paar minuten sloot ik weer aan bij Thom en was de jacht weer geopend, Thom versnelde en het groepje met ruim 10 Duo’s werd al snel uitgedund naar 4 duo’s. Dit gaf meer rust voor iedereen, geen stress om bij elkaar te blijven en we konden goed samenwerken.
De 3de etappe had geen echte lange klimmen of veel hoogtemeters het was vooral een extreem snelle etappe, na een kleine 2 uur fietsen kwamen we al op het strand aan richting Villajoysa, daar reden we nog een aantal korte klimmetjes op en niet snel erna finishte we alweer. Een mooie en snelle etappe, een schitterende dag.

De weerverwachtingen voor de vierde etappe waren extreem slecht en er werd ruim 50mm regen verwacht. Door de organisatie
werd er even gesproken van een afgelasting, maar die beslissing zou pas op zondag genomen worden.
Dus hopen op het beste en alles klaar maken voor de laatste dag.

 

Sportvoeding:

3x BYE! Endurance Booster 500ml.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 750 ml.
1x OTE Energy Gel Caffeine Blackcurrant.
1x BYE! Energy Gel (Oude variant)
1x Powerbar Hydro Gel Orange.
1x Maxim Recovery Bar Soft-Raspberry.

Etappe 4: Polop – Polop, 40Km. 1600Hm.

De laatste dag, met nog onduidelijk of het wel of niet door zou gaan, vertrokken we met de auto richting Polop. ‘s-nachts had het enorm geregend maar de koers kon toch doorgaan. We maakte ons klaar voor de finale dag, een kort stukje door het dorpje Polop en al snel reden we een zware beklimming op. Daar werd het kaf van het koren gescheiden, we reden als 30e duo de eerste afdaling in. Niet slecht en we probeerde op de daarop volgende klim langzaam aan wat plekjes goed te maken. Even hadden we zicht op op een aantal sterke renners voor ons en probeerde we aansluiting te maken. Helaas kwam sneller dan gepland de eerste afdaling, we wilde beide geen risico nemen deze laatste dag en besloten alle afdalingen ons eigen tempo te rijden en onszelf niet onder druk te laten zetten.

Een aantal keren passeerde ons een aantal renners maar die lieten we gaan, het ging te hard en het risico op vallen wilde we vermijden. Op weg naar de grootste beklimming van de dag konden we toch wel weer wat plaatsen goed maken. Het was de hele tijd op schuif show, bergop konden we wel een aantal plekken pakken, maar bergaf werden we soms wel ontzettend hard voorbij gereden. We reden uiteindelijk solo de laatste 10 km van de wedstrijd terug richting Polop, deze stukken hadden we verkend we konden op sommige stukken goed gas geven om nog wat extra tijd te pakken. Na een lange afdaling, kwamen we aan in Polop, maar wat we niet hadden gedaan tijdens de verkenning, was de laatste kilometers bekijken, dit bleek een lange (gelukkig) verharde klim te zijn naar een kasteel “Castell de Polop” maar wat een enorm steile stukken zaten hier nog tussen. Bovenop konden we tevreden zijn met de prestatie die we hebben geleverd. We hadden uiteindelijk het maximale gegeven en dat was voldoende voor een 33ste plek in het algemeen klassement.

Een mooie en unieke ervaring opgedaan in Spanje, die me sterker zal hebben gemaakt voor de rest van het seizoen. Mijn volgende wedstrijd staat gepland op 25 Februari in Alpen tijdens de D’Alphen Classic. Een Cyclo van 39km over het strand van Alphen.

Sportvoeding:

3x BYE! Endurance Booster 500ml.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 750 ml.
2x Powerbar Performance Smoothie.
2x OTE Energy Gel Caffeine Blackcurrant.
1x Maxim Recovery Bar Soft-Raspberry.

 

Afgelopen zaterdag stond de VulkanBike Marathon in Daun op het programma.

Met het complete Olympia Cicli Mountainbike team waren wij naar Duitsland afgereisd om hier aan de start te verschijnen.
De Vulkan Bike Marathon is een mooie maar snelle wedstrijd. Waar we vorig jaar nog tropische temperaturen hadden was het deze keer maar 10 graden en er werd veel regen voorspeld.
Dit jaar was ik toch wel uit op revanche op vorig jaar, door het missen van een pijl al vroeg in de wedstrijd moesten we in de achtervolging op de kopgroep, helaas zagen we de kopgroep niet meer terug en moest ik genoegen nemen met een 5de plaats.

De wedstrijd was op zaterdag en dus moesten we al op vrijdag richting Daun vertrekken. Laat op de middag en vol in de spits duurde de reis helaas wat langer dan verwacht en kwamen we pas rond 8 uur aan in Daun.
Snel mijn startnummer opgehaald en door naar het hotel, om daar nog wat televisie te kijken en vroeg naar bed te gaan.
Bij het ontbijt de volgende morgen regende het nog steeds maar wel minder dan op vrijdag.
In de auto richting Daun vertrokken en daar de spullen klaar gemaakt voor de wedstrijd.
Op de roller onder de paraplu deed ik mijn warming-up, daar merkte ik al dat de benen er vandaag zin in hadden en dat gaf mij in dit toch wat trieste weer toch een goed gevoel. Tijdens de warming-up hield het op met regenen en ging ik snel naar de start.
Ik probeerde er niet te laat heen te gaan omdat ik niet achteraan wilde staan. Gelukkig stonden er nog maar een paar renners en kon ik mooi op de eerste rij plaats nemen.

Tijdens het wachten op het startschot nam ik nog mijn BYE! Energy Shot en niet snel erna klonk het startschot. De eerste 1500 meter waren geneutraliseerd achter de auto toen de wedstrijd werd vrijgegeven draaide we meteen het bos in. Ik probeerde de eerste minuten even mijn gemak te houden om een beetje het ritme te kunnen vinden, maar probeerde wel voorop te blijven om niet al na 5 minuten eruit te zien als zwarte piet. Voorop blijven lukte aardig maar vies werden we zeker. We konden al snel met een groep van 10 man loskomen van de rest. Gedurende de eerste kilometers richting de eerste verzorgingpost was het druk onderweg, doordat we achterop de achterblijvers reden van de 100Km.
De eerste renners probeerde er de hele tijd zo snel mogelijk aan voorbij te komen, ik koos er zelf voor om er wat rustiger achteraan te gaan om zo vroeg in de wedstrijd niet al teveel energie te verspelen.

Op 10 kilometer plaatste ik mijn eerste aanval, we reden bovenop een plateau waar de wind vol van voren kwam. Niemand wou echt rijden en er werdt veel naar elkaar gekeken, ik plaatste hier mijn eerste aanval om te kijken welke sterke renners erop konden reageren en dan hopelijk met een iets kleiner groepje de wedstrijd konden vervolgen.
Er had maar 1 renner antwoord op mijn aanval en we hadden al snel een grote voorsprong op de andere 8 renners. We besloten samen door te rijden en om ste buurt het kopwerk op ons te nemen.

We reden nu ongeveer 40 kilometer samen maar ik merkte dat mijn tegenstander op kop minder hard aan het rijden was, ik nam de kop weer over en hij bleef goed in het wiel zitten. Ik dacht bij mijzelf ik ga gewoon nog een aanval plaatsen, ik rij 5 minuten volle bak en kijk daarna of hij dan nog in het wiel zit en zo ja hoe hij er dan nog bij zit.
Ik nam nog een BYE! Isotonic Pro Gel, koos een goed moment waar ik mijn tempo versnelling kon doen en ging er de volle 100% voor om hem los te rijden. Na een aantal minuten hoorde ik al niemand meer achter mij, geen gepiep van remmen of een ratelende ketting. Ik besloot toch nog even door te rijden en op een wat overzichtelijkere plek te kijken waar hij was. Op een hele steile klim door een weiland zag ik dat hij op ongeveer 50 meter achter mij reed. Dat was mooi, ik kwam boven aan en ging de laatste resterende kilometer’s (35 Km) voor een solo richting de finish.

Doordat we de ronde andersom reden was de lange startklim van vorig jaar een lange afdaling over het fietspad terug richting Daun.
Daar moesten we nog een keer een listig klimmetje op richting de eindstreep daar war ik voor de derde keer dit seizoen de armen in de lucht mocht doen.

De revanche op vorig jaar is zeker gelukt. Ik kwam met een voorsprong van ruim 5 min binnen. Uiteraard is dit een mooie motivatie richting het NK Marathon op 8 Oktober toch weer een erg belangrijk moment. Tijdens deze race wil ik mijn prestatie van vorig jaar verbeteren door dichterbij de top-10 overal te komen dan vorig jaar (16de plaatsoverall, 3de bij de Beloftes).

Op uitnodiging van BYE! in Polen sta ik op 22 September in Kielce (Polen) aan de start bij de Kielce Bike Marathon. Daar ben ik erg benieuwd naar wat voor parkoer we krijgen, na de vorige wedstrijd eerder dit seizoen in Polen verwacht ik dat dit wel een uitdagend parkoer gaat worden.

Sportvoeding:

7x 500 ml BYE! Endurance Booster.
2x BYE! Endurance Bar.
1x BYE! Isotonic Pro Gel.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
2x Powerbar HydroMax Gel.
1x SIS Rego Protein Bar.

Zillertal Bike Challenge 2017.

Alweer de tweede meerdaagse marathon van het seizoen, deze keer reisde ik af naar Oostenrijk naar de Zillertal Arena voor de Zillertal Bike Challenge. Dat zou garant staan voor veel hoogtemeter (Heel veel). in 3 etappe’s zouden we 187 Km met 9126 hoogte meters overbruggen.

Met de relatieve korte etappe’s van 69, 60 en 50 Km en 3040, 2606 en 3090 Hm per dag zou het een zware uitputtingslag gaan worden.

Maandagochtend vertrokken richting Oostenrijk voor een rit van ruim 800 Km. Daar wachten Robbert de Nijs, die vanaf het WK marathon was doorgereisd, ons op in het appartement waar we de komende dagen zouden verblijven. S’avonds gezellig wezen uit eten met Robbert en Rob van der werf, aan tafel kregen we de verhalen te horen van voorgaande editie’s en konden we een kleine inschatting maken van wat we de komende dagen konden verwachten.

De daarop volgende dagen heb ik mooie training af kunnen werken samen met Rob en Robbert, met name de eerste kilometers van de etappes verkend zodat we wisten wat we konden verwachten.

Woensdag avond arriveerde Peter Dericks (Sponsor van Olympia) en Perry van de Bos die deel uitmaakte van ons Team voor de komende dagen.

Donderdag ochtend hebben we met z’n vieren losgereden voor de wedstrijd. Na deze korte inspanning de fietsen in orde gebracht en om 5 uur zijn we naar Fugen gereden waar we onze startbewijzen in ontvangst hebben genomen en zijn we naar de rennersmeeting geweest. Zo wisten we waar we op moesten letten en wat we konden verwachten van het weer de komende dagen.

 

Etappe 1: Fugen – Zell am Ziller.

De eerste etappe, ik was er er klaar voor. De langste van de drie dagen maar nog steeds relatief kort met een afstand van 67 km maar wel met veel hoogtemeters (3042 Hm).

om 6:00 ging de wekker en kon het beginnen, na het ontbijt mijzelf klaar gemaakt en met de auto richting Fugen vertrokken, waar de start van de Zillertal Bike Challenge was.

De eerste etappe bracht ons van Fugen naar Zell am Ziller daar tussen passeerde we 2 bergtoppen die op 2000 meter hoogte lagen.

om 9:00 uur klonk het startschot, we waren vertrokken voor de eerste van de drie slopende etappe’s. De eerste kilometer door het dorpje leek het wel een optocht, het hele dorp en zelfs scholen stonden ons aan te moedigen. Al snel kwamen we aan bij de eerste klim, 12 kilometer onafgebroken klimmen met een stijgingspercentage van gemiddeld 10%. Een eigen tempo zoeken was essentieel deze dagen om mijzelf niet meteen verrot te rijden. Ik kon vanaf de eerste kilometer tot de laatste hetzelfde tempo vast houden op deze eerste klim en zo langzaam naar voren rijden. Na ongeveer 60 min klimmen kwamen we aan op de eerste top. Na een korte afdaling passeerde we de eerste verzorging en konden we weer bijtanken.  Nog een kort klimmetje van 3 kilometer en dan begon het echte daalwerk richting Ried im Zillertal. Daar aangekomen reden we over de weg naar de andere kant van het dal en daar begon opnieuw het klimwerk richting Zell am Ziller.

Met een lengte van 14 kilometer was deze wel iets langer dan de eerste maar niet veel zwaarder.

We begonnen onderaan met een hele groep maar bij het arriveren van het gravel viel de hele groep uit elkaar. Samen met Rob van der Werf hielden we het tempo hoog en bleven we uiteindelijk samen over. De tweede afdaling over de schotterpadden bracht ons richting een single-trail, welke we eerder deze dagen al hadden verkend. Pumptrack, Jump’s, Northshore, Wortel’s, Keien en Kombochten. 5 kilometer lang genieten van de trails.

In het wiel van Rob volgde ik de weg naar beneden ik kon goed volgen en kreeg een lekkere flow te pakken, helaas bij het opdraaien naar het asfalt was Rob mij iets te snel af en kon net niet zijn wiel houden. De snelheden gingen al snel over de 70 km/h in de afdaling bij het arriveren in Zell am Ziller reden we nog een aantal kilometers vlak en reed ik op 15 sec achterstand van Rob als 16e over de finish.

Een geslaagde eerste dag, een goed gevoel overgehouden aan de eerste dag en de benen zaten vol met power.

 

Sportvoeding:

1x BYE! endurance bar.
1x BYE! isotonic drink.
4x 500 ml BYE! endurance booster.
2x BYE! energy gel.
1x BYE Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x SIS Rego Protein Bar.
1x Qwin 100% Whey Protein.

Etappe 2: Zell am Ziller – Mayrhofen.

De tweede etappe bracht ons van de Zell am Ziller naar Mayrhofen doordat de route was aangepast door sneeuwval boven de 2000 meter was er voor ons geen duidelijkheid over de route laat staan dat onze verzorgers wisten waar ze heen moesten. Het enigste wat we meekregen was dat we op de top 2 lussen zouden rijden en de route ongeveer 50 kilometer zou zijn.

Om 9:00 klonk voor de tweede keer het startsignaal, al snel kwamen we aan bij de eerste klim.

Deze was met 14% behoorlijk pijnlijk aan de benen en het hele veld lag gelijk uit elkaar. Aansluiten bij de eerste groep lukte maar heel even het tempo lag echt te hoog voor mij. Ik liet mezelf terugzakken naar de tweede groep maar doordat ik te lang had geprobeerd de eerste groep te volgen was ik te vermoeid en werd ik ook uit de tweede groep gelost. Tot aan de doorkomst op de skipiste reed ik alleen, maar in de afdaling werd ik gepasseerd door Rob van de Werff. Ik sloot aan en we reden verder en begonnen ook samen aan de tweede ronde.

We daalde af richting de finish waarna ineens terug het bos inkeerde. Doordat niemand wist hoe de route precies zou verlopen was het wel een verrassing, we begonnen langzaam weer te klimmen en ik was bang dat het weer een hele lange klim zou worden, maar gelukkig was het een korte en bracht deze ons terug naar dezelfde single-trail als de eerste dag.

Wederom weer genieten op de mountainbike in de afdaling, helaas bij het inhalen van een achterblijven moest ik van de ideale lijn af en kwam niet goed uit voor een haarspeld bocht.

Even wat stenen van dichtbij bekeken, Lockout kabel gebroken maar die had ik gelukkig niet meer nodig voor de laatste vlakke kilometers. Snel weer op de fiets gestapt richting Mayrhoven, Via het fietspad 9 kilometer lang alleen omdat ik het gat met Rob niet te groot wilde laten worden moest ik alles geven en was het een pijnlijke ervaring na zoveel klimmen.

Ik kon gelukkig de achterstand beperken tot 30 seconde en kwam binnen als 14de en daar was ik uiteraard erg tevreden mee.

Sportvoeding:

1x BYE! endurance bar.
3x 500ml BYE! endurance booster.
2x BYE! energy gel.
1x BYE Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x SIS Rego Protein Bar.
1x Qwin 100% Whey Protein.

Etappe 3: Mayrhoven – Hintertux Gletsjer. 

De derde en laatste etappe, bij het opstaan was het goede gevoel aardig weg en had ik een zwak gevoel, Maar bij eerdere ervaringen tijdens meerdaagse wedstrijden had ik vaker een zwak gevoel de laatste dag en bleek het tijdens de wedstrijd erg mee te vallen en bleek achteraf dat ik dan wel het sterkste te rijden en daar hoopte ik deze keer ook weer op.

Na het ontbijt zijn we op de fiets richting Mayrhofen gereden, daar aangekomen kreeg ik te horen dat de eerste 15 van het klassement in een apart blok zouden vertrekken, 15 minuten eerder dan de rest van het veld. Met mijn 14de plaats in het klassement mocht ik daar dus ook plaats nemen.

Na het startsignaal waren we weg met 15 man, een rare ervaring maar wel leuk om mee te maken.

Ik kon snel mijn tempo vinden en lang volgen bij de Duits marathon kampioen. Aan de voet van de eerste klim besloot ik mijn eigen tempo te rijden om niet het risico te lopen om geparkeerd te komen te staan. 21 kilometer lang naar de 2000 meter hoogte. De groep an 15 brak in tween en ik zat in de tweede groep. Het tempo in deze groep kon ik goed volgen en ik voelde me prima. Na het bereiken van de top daalde we af richting het dal. In het dal reden we een aantal kilometers over de weg richting Hintertux reden.

Daar aangekomen begonnen we aan de allerlaatste uitdaging, de laatste klim richting de Hintertux gletsjer.  De eerste kilometers kon ik het hoge tempo nog volgen maar bij het opdraaien van de Rockgarden die we omhoog reden moest ik mijn eigen tempo kiezen. Ik had het zwaar en de benen waren niet super goed meer. Bij het passeren van het eerste skistation kon ik nog wat extra drinken aanpakken voor de finale.

De laatste 4 kilometer met 600 hoogtemeters, een gemiddelde stijging van 15% met uitschieters tot ruim boven de 30% konden beginnen, doordat er renners van de kortere afstanden al voor ons aan het lopen waren was het moeilijk om ze te passeren en zelfs moeilijk om op de fiets te blijven. Tanden bijtend reed ik de laatste kilometers, helaas moest ik bij het laatste steile stuk toch van de fiets doordat ik mijn achterwiel liet slippen. Even kort een stukje lopen en dan snel weer de fiets op. Net voor streep was het nog een beetje vlak en kon ik nog snel een beetje op adem komen voor de finale. Nog een keer alles geven en ik was dan eindelijk boven op de Gletsjer, als 13de kwam ik binnen. Overall had ik de 16de tijd gereden en kwam daarmee op 13de plaats in het klassement terecht.

Sportvoeding:

4x 500 ml BYE! endurance booster.
3x BYE! Energy gel.
1x BYE Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x BYE! endurance bar.
1x SIS Rego Protein Bar.

Met deze 13e plaats ben ik super blij, vooraf had ik getekend voor een plaats bij de eerste 20. Gezien de sterke renners voor me maar ook achter me kan ik wel zeggen dat ik mezelf overtroffen heb. Deze mooie prestatie heeft mij weer veel moraal gegeven voor de tweede helft van het seizoen.

Groesbeek XC Marathon Festival.

Een nieuw concept mountainbike was het afgelopen zondag.

We hadden de keuze uit 3 afstanden?? nee 3 tijden, we konden kiezen uit 75, 105 of 150 minuten en alle categorieën reden door
elkaar. Als voorbereiding op de Zillertal challenge in Oostenrijk koos ik voor de 150 min wedstrijd.

Bij het verkennen kwam ik erachter dat het parkoers een deel van de Hel van Groesbeek was waar ik eerder dit jaar wist te winnen.

De mooiste, zware en technische stukken van Groesbeek waren in een rondje van 8,5 km gestopt.

Het zou een uitputtings slag gaan worden en niet te hard starten was hierbij essentieel.

Ik had geen uitbundige warming-up gedaan zoals ik normaal doe bij Cross Country wedstrijden.

Wat Lange en harde tempo’s en een paar keer volle bak een steile beklimming op. Tijdens de warming-up begon het zachtjes te regen, opzicht niet zo heel erg met het parkoer wat door de voorgaande warme dagen erg stoffig was.

Bij de opstellen mocht ik plaats nemen op de 4de start rij. Bij het wachten op het fluitsignaal begon het ineens wel heel hard te regen en waren het nog lange en koude minuten.

Na het startsignaal kon ik aan de rechterkant van het parkoer komen en reed aan de buitenkant iedereen voorbij en kon ik al snel aansluiten bij de eerst 5 renners.  Dit waren duidelijk de sterkste renners en daardoor reden we al snel weg bij de rest. De eerste ronden hield ik mijzelf een beetje in om mijn ritme te vinden.

Op een steile beklimming reed 1 renner weg, ik moest passen omdat ik net niet boven kwam en van de fiets af moest. 2 rondes lang heb ik in de achtervolging gereden om hem terug te halen, samen met Micha Gankema lukte dit en toen we aansloten was het meteen erop en er over en reden Micha en ik met zijn 2en weg.

4 rondes lang werkten we goed samen om vooruit te blijven maar vanuit de achtergrond zagen we  Roy Beukers langzaam terug komen. Ik besloot om het tempo nog een keer op te voeren zodat Roy niet kon aansluiten. Helaas maakte ik kort erna een stomme beginners fout en kwam met mijn trapper tegen een stronk aan. Even v de fiets af (gestapt) snel weer door op jacht naar Micha, 2 rondes lang reed ik vol gas achter Micha aan en kon uiteindelijk weer aansluiten net voor het ingaan van de laatste ronde. Op het binnen terrein lag nog 1 zware klim, daar ging ik op kop rijden en zonder dat ik het door had reed ik weg. Onze tweestrijd had Micha duidelijk teveel energie gekost.

De laatste ronde nog 1 keer 8 km lang alles geven wat ik had.

Er waren maar weinig plekken op het parkoer waar ik kon zien hoe groot de achterstand was.

De laatste paar honderd meter kon ik dan eindelijk het parkoer af kijken om te zien waar Micha was en zag gelijk een groot gat. Nog 1 keer de bult op naar de finish en daar de wedstrijd op mijn naam kunnen zetten.

Mijn 2de overwinning van dit seizoen en weer in Groesbeek. Ik kan nu wel zeggen dat de omgeving van Groesbeek mij goed ligt.

Komend weekend reis ik af naar Oostenrijk, waar ik deel ga nemen aan de Zillertal Bike Challenge. Een 3-daagse marathon evenement in het Zillertal.

Sportvoeding:

5x 500 ml, BYE! Endurance Booster.
2x BYE! Endurance Bar.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Energy Gel.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x SIS Rego Protein Bar.

 

World Series Marathon Jelenia Gora.

Soms moet je een avontuur aangaan om te ontdekken wat je wil en wie je bent, vandaar dat ik afgelopen zondag heb deelgenomen aan de World Series Marathon in Jelenia Gora in Polen. Na mijn eerdere ervaring in Riva Italie was dit weer een wedstrijd van een hoger niveau. De verwachtingen waren gemengd zeker omdat er een mogelijkheid was om je hier te plaatsen voor het WK Marathon in Singen (Duitsland), de eerste 20 geklasseerde plaatsen zich voor dit WK.

op donderdag zijn we vertrokken voor een rit van ruim 900 km, door de vele files onderweg kwamen we pas laat aan in Jelenia Gora. Op vrijdag en zaterdag heb ik samen met Robbert de Nijs een deel van het parkoers verkent. Na deze trainingen heb ik meegeholpen bij de stand van BYE! Nutrition. BYE had samen met wielervoeding.nl daar de introductie van hun merk in Polen.

Ik had er onwijs veel zin in in deze wedstrijd op zondag, waar we met de trainingen al lang naar toe had gewerkt. Ik hoopte hier een poging te kunnen doen voor een WK kwalificatie en natuurlijk wat UCI punten. 15 min voor de start moest ik plaats nemen in het 2de startvak voor de UCI renners. Gelukkig stond ik hier wel op de eerste rij en nuttigde een BYE! Energy Shot, 5 minuutjes voor de start kreeg ik van de mannen van BYE! nog hun nieuwe gel
. Deze om te proberen tijdens de wedstrijd.

Om 11:00 uur klonk de sirene’s van de politiewagens en heel de stad werd plat gelegd voor ons, zodat wij veilig over de weg naar het bos konden rijden.
Ik kon via het trottoir een kleine 40 plaatsen goedmaken en plaats nemen achter Robbert de Nijs.
Robbert zou mij in deze wedstrijd ondersteunen om mij voorin de wedstrijd af te zetten.
Deze hulp kon ik goed gebruiken aangezien ik vaak moeite heb met de geneutraliseerde start.
Pas na 7 kilometer over de weg te hebben gereden verruilde we deze voor de eerste schotterpaden. Ook daar was het weer dringen en werden er de gekste streken uitgehaald om voorin te komen. Ik kon gelukkig nog net om een valpartij heen sturen.
Bij de aankomst bij de eerste klim had ik wel het motto alles of niets en proberen zo lang mogelijk bij de kopgroep van 25 man te blijven. Dit lukte mij aardig totdat we op de top waren en begonnen aan het daalwerk. Voor mij was dit nog wel te hoog gegrepen en besloot in mijn eigen tempo af te dalen, langzamer dan mijn concurrenten maar ik vond het belangrijker om heelhuids beneden aan te komen.
Ik verloor de aansluiting bij de kopgroep maar wist nog wel in de 2de groep aan te pikken waar we voor plaats 15 aan het rijden waren. Onderweg kregen we de meeste bizarre trails voor de kiezen zowel bergop als bergaf was het van een ander niveau dan ik normaal gewend ben in Nederland en België. Maar rijdend op de 15e plaats in een uci marathon genoot ik bijzonder, ik had super benen en kon zelfs bergop nog het tempo bepalen. Dit was boven verwachting en ik was nog lang niet kapot.
Op de 3de grote beklimming kreeg ik erg veel last van zweet in mijn ogen en probeerde dit voorzichtig uit mijn oog te wrijven, helaas wreef ik ook mijn lens van mijn oog af waardoor ik maar beperkt zicht had. In de beklimming nog geprobeerd om deze terug te krijgen maar dat lukte niet. Ik besloot voorzichtig door te rijden naar de verzorging die nog een kleine 10 kilometer verder op was en daar met de verzorger te zoeken naar mijn lens die nog wel ergens in mijn oog zat want ik voelde hem nog wel.
Helaas in de eerste afdaling die volgde had ik heel veel moeite om het spoor te volgen en lag al snel diverse keren langs het parkoers. Ik belde mijn verzorger op voor een oplossing maar die kon op afstand natuurlijk ook niks voor mij doen. Ik besloot om er mee te stoppen en de snelste weg naar de verzorging te rijden. Ik heb nog de wedstrijd van Robbert de Nijs afgekeken en daarna zeer teleurgesteld terug gekeerd richting ons huisje.

Ook wil ik graag Wielervoeding.nl en BYE Nutrition onwijs bedanken voor de kans en de steun die ze mij geboden hebben om zo naar Polen te kunnen gaan afgelopen weekend..

Over 3 weken rijd ik pas mijn volgende wedstrijd in Groesbeek. Een ouderwets Cross Country wedstrijd waar ik naar verwachting aan de 120 minuten wedstrijd zal deelnemen.
De week erna reis ik af naar Oostenrijk waar ik samen met Guus Smits, Robbert de Nijs en Peter Dericks aan de start sta van de Zillertal Challange een 3 daagse marathon wedstrijd.

https://www.facebook.com/BikeMaraton/videos/1352572441478084/

Sportvoeding:

4x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x 500ml BYE! Isotonic Sportdrink.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Energy Gel.
1x BYE! New Energy Gel. (Binnenkort meer hierover)
2x BYE! Endurance Bar.
1x 500 ml Qwin 100% Whey Protein.

Ziener Bikefestival Riva del Garda.

Op donderdag (Koningsdag) vroeg in de ochtend zijn we vertrokken richting Riva. Na ruim 11 uur in de regen en “sneeuw” zijn we aan de eind van de middag gearriveerd bij ons hotel Ruby te Riva (een aanrader). Diezelfde middag nog even een kijkje genomen op de Bike Expo waar zeker 300 merken hun waar aan de man proberende te brengen en daarna vroeg naar bed.

Vrijdagochtend ontbeten en daarna de lange reis uit de benen gefietst, meteen de start verkent. De start was midden in het centrum van Riva, een groot aantal rotondes verder kwam ik aan de voet van de klim. Op mijn gemak naar boven gereden en onderweg een hoop renners tegenkomen die dezelfde plannen hadden als ik. Na 20 min klimmen had ik al 400Hm gemaakt en was ik bij lange na nog niet boven. Na 17 Km klimmen en nog steeds niet boven aangekomen ben ik maar omgedraaid en rustig terug richting Riva gereden. Daar aangekomen, mijn startnummer opgehaald en lekker in het zonnetje geluncht en mijn fiets gepoetst en verder alles klaar gemaakt voor zaterdag want de start stond gepland voor 07.30 uur. Terug naar het hotel mijzelf gewassen en in de auto gestapt om de verzorgingsplaatsen te zoeken. Knap lastig zonder enige oriëntatie punten en straten en maar op goed geluk een aantal straten inrijden. De eerste 2 posten lagen aan de westkant van de berg waar ook nog een aantal plaatsen lagen en de posten goed te bereiken waren. Maar na de 2de post stond je er alleen voor. De oostkant van het parkoer lag op zo’n dusdanige grote hoogte dat daar verzorgen onmogelijk was. Nadat we dit wisten zijn we terug naar het hotel gekeerd en vroeg naar bed gegaan.

Om 5 uur mijn bed uit. Mijzelf aangekleed en richting het ontbijt vertrokken. Daar bleek ik gelukkig niet de enigste biker te zijn en was de ontbijtzaal al goed gevuld. Na het ontbijt terug naar de kamer om de laatste voorbereidingen te doen voor de wedstrijd. Op de fiets naar het centrum bleek het niet zo koud te zijn als vooraf voorspeld. Bij de start aan gekomen kwam ik Robbert de Nijs tegen en die bood aan dat een Italiaanse kennis op ongeveer 60 Km zou gaan verzorgen. Ideaal dus en kon ik ook daar nog wat drinken aanpakken. Dus Robbert onwijs bedankt nog daarvoor.

Na een onduidelijke uitleg samen met Robbert plaats genomen in het verkeerde startvak, wel die voor de Elite renners maar dan zonder UCI punten. Snel onder het lint door naar het eerste startvak waar ik gelukkig nog op de 3de startrij plaats kon nemen.

Om 7:30 klonk dan eindelijk het startschot, in de neutralisatie kon ik doorrijden naar de kop van de wedstrijd en achter de grote namen plaats nemen. Helaas was dit maar van korte duur want ze reden zo hard naar boven toe dat ik bang was dat ik mezelf zou opblazen. Na 22 Km koers kwamen we eindelijk boven en konden we beginnen aan de eerste afdaling van de dag. Wat een afdaling was het, helemaal bedekt met bladeren en nog modderig van de regen van de voorgaande dagen, na heel veel haarspeldbochten kwamen we eindelijk aan bij de eerste verzorging. Mijn verzorgers stonden op het afgesproken punt en ik kon mijn bidon met sportvoeding aanpakken. Na de tweede klim werden we weer getrakteerd op een afdaling een waar technisch hoogstandje. Een steen sprong omhoog tegen mijn bidonhouder aan en schoot daardoor los ik besloot om te stoppen en deze snel vast te maken. Er passeerde mij wel wat renners maar ik kon achteraan aansluiten zonder erg veel tijd te hebben verloren.

Na de 2de verzorging op 45Km begon het echte werk, we reden naar het hoogste punt van de wedstrijd op 1500 meter hoogte. Van 700Hm naar 1500Hm in 7Km 11,4% gemiddeld met uitschieters naar de 20%. Na een klim van 40 min kwam ik eindelijk boven aan in de sneeuw maar wel met een lekker warm zonnetje. Ook de daarop volgende afdaling was niet zonder risico, heel veel grote keien waar je met goed geluk naar beneden stuiterde dan dat je in een vloeiende lijn naar beneden kon rijden.

Ook hierbij was dus geduld en rustig blijven vereist om heelhuids beneden te komen.

Na diverse afdalingen en korte klimmetjes, volgde eindelijk de grote afdaling over brede paden die zo nu en dan afgewisseld werden met technische stukken.

Ondertussen zat ik al 3 uur op de fiets en verloor ik langzaam de focus en begon ik wat kleine stuurfouten te maken. Even een bodem onderzoek gedaan maar gelukkig zonder al teveel schade kon ik snel mijn weg weer vervolgen.

Op 60Km kwam ik de verzorger van Robbert tegen, waar ik ‘s-morgens een Bidon aan had afgegeven, een waar kunststukje van deze italiaan want hij kende mij niet en had alleen maar een bidon met mijn startnummer erop maar hij zag me en gaf me een volle bidon aan.

De lange laatste klim, niet extreem steil maar wel extreem lang. Langs de rotswanden met het uitzicht over het Meer van Riva was het geen straf om er te fietsen. veel tijd had ik niet om te genieten want mijn energie was een heel eind op en werd ik ingehaald door een aantal renners die van achter terugkwamen. Ik probeerde nog aan te sluiten maar voelde gelijk al dat ik in mijn eigen tempo moest blijven rijden. Ik moest nog zeker 20 Km naar Riva maar gelukkig waren de laatste Km wel bergaf maar ik moet nog steeds eerst boven aankomen. Bovenaan stond er weer een extreme uitdaging te wachten. Een afdaling over een spoor van 30 cm breed helemaal bezaaid met stenen en een afdaling van meer dan 15%. In 8 Minuten meer dan 400 Hm dalen over alleen maar keien waar je wederom geen lijn kon rijden en wederom op geluk naar beneden moest stuiteren.

In een bocht maakt ik ook nog een fout en knalde met mijn stuur tegen een uitstekende steen en stapte ik voorover van de fiets af. Wel flink wat schrammen opgelopen maar gelukkig niets kapot. Even controleren of ik alles nog had en weer door maar wel een stukje voorzichtiger dan eerst.

Uiteindelijk kwamen we weer op de geasfalteerde startklim uit die we nu (gelukkig) moesten afdalen terug naar Riva. Ik kon met een Italiaan samen afdalen, samen in het dal aan gekomen hebben we kop over kop gereden terug naar de finish en tot voor de laatste bocht een hoog tempo kunnen rijden. na de laatste bocht ben ik meteen gaan sprinten en moest ik nog zeker 800 meter afleggen. Het lukte uiteindelijk om de 52ste plaats binnen te halen.

Compleet naar de klote maar extreem blij met deze extreme marathons ervaring. Wat een extreme wedstrijd had ik achter de rug. Zeker een ander niveau dan de wedstrijden in Nederland en Duitsland waar ik vaker mijn marathons rijd. Dit is toch wel een stapje verder maar onwijs blij met de ervaring die ik heb opgedaan.

 

De volgende wedstrijd is de BEMC op 12, 13 en 14 mei, een 3-daagse wedstrijd in en rondom La-Roch en Ardenne.In 3 dagen 7975 Hm en 262 Km overbruggen.

Sportvoeding:

4x 500ml BYE! Isotonic Sportdrink.
3x BYE! Endurance Bar (Cranberry).
2x BYE! Energy Gel (Date Yumberry).
1x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x 750ml BYE! Endurance Booster.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Electrolyte Shot.
1x SIS Rego Protein Bar (Mint Chocolate).