Hel van Groesbeek 2019, 70 Km

Zondag 7 april stond de Hel van Groesbeek op het programma, nadat ik in 2017 op de 70 km afstand de overwinning wist te binnen te halen.
Stond ik in 2018 aan de start van de 105 km, achteraf bleek deze afstand voor mij te zwaar.
Daarom dat ik in 2019 wederom koos voor de 70km midden afstand,
Maar ook vanwege een drukke periode op het werk, door de drukte kon ik geen tijd inplannen om ook nog eens te trainen en daarnaast wist ik tijdens de Bikemotion in Maart een griepje op te lopen waardoor ik werd gedwongen  om aan de kant gaan zitten.

De start 
Om 9:50 viel het startschot voor de 70km, zonder enige verwachtingen vertrok ik snel om vooraan te blijven in de wedstrijd te komen, het eerste deel gaat over een loodzware motorcross baan, waarin het juiste spoor volgen essentieel is.
Als 2de ging ik de crossbaan op en volgde het wiel van Gijs Derksen.
Na ongeveer 1 km ploeteren kwamen we op begaanbare bospaden en ging het gas erop eventjes liet ik mijzelf terug zakken maar snel erna herpakte ik me en koos weer positie voorin om bij de eerste afdaling voorin te zitten.
Snel na de eerste afdaling volgde een klim, dat werd me nog even iets te veel en koos mijn eigen tempo te gaan rijden.
De wedstrijd is nog lang en ver.
Ik wilde in de beginfase wel proberen zolang mogelijk mee te gaan maar er nog wel voor te zorgen dat ik de 70km goed kon verteren, de echte zware stukken moesten nog gaan komen en ook daar wilde ik nog enigszins fris boven komen.
Het eerste uur van de koers ging mij goed af en wist nog steeds bij het groepje te blijven rijden, maar na de passage over de zeven heuvelen weg in Groesbeek tussen de golfbaan door werd het me even spannend onder de voeten gemaakt.
De overige renners in de groep wilde kosten wat het kost de achterblijvers voorbij gaan waardoor er een aantal spannende momenten ontstonden.
Ik koos ervoor wat afstand te houden om niet in het gedrang te zitten en een valpartij richting het prikkeldraad te vermijden.

Gewoon rustig blijven en voorzichtig proberen de achterblijvers passeren.

Ik koos om wat afstand te houden en moest hierdoor een gat laten van ongeveer 50 meter.
Dit gat werd even later weer vergoed, in een aankomende afdaling was een flinke file ontstaan en kon ik rustig weer aansluiten bij de groep.
Er volgde na deze technische afdaling nog wat smalle passage’s op en af waardoor het belangrijk was om rustig te blijven en proberen op een zo gunstig mogelijke manier bij de groep te blijven.
Op de weg richting start/finish wist ik nog bij de groep te blijven, het had me wel wat extra energie gekost om bij te blijven welke ik later in deze wedstrijd misschien nog wel harder nodig had.
In de 2de ronde moest ik helaas toch lossen en kwam alleen te rijden, hierdoor kon ik mijn tempo rijden en langzaam wat afzakkende renners van de 70km achterop rijden en hopelijk konden we samen sterk de wedstrijd voort zetten.

De kop is eraf 
In een tijd van 2 uur en 58 min kwam ik binnen, sneller dan gedacht en verwacht.
Na een lange periode van niet kunnen trainen, was ik hiermee erg verrast uiteraard.
Dit brengt natuurlijk ook wel een beetje goede hoop met zich mee voor de rest van het seizoen, uiteraard is dit nog lang maar de basis is natuurlijk al erg goed.

Next Race:

Gert-jan Theunissen Classic in de Rips.

Sportvoeding By: Wielervoeding.nl:

6 x 500ml Concap Hypotonic 55-11 Drink + Maxim Carboloader.
3x Concap Energy Gel Peach.
2x Concap Energy Bar Original.

Geen herstelreep of drank (deze was ik vergeten, erg stom)

Na de voorgaande editie van de Hel van Groesbeek in 2017 waar ik op de 70km de winst wist te pakken, stond ik dit jaar aan de start voor de langste afstand! 105 km door het gelderse Groesbeek.
De naam “Hel” van Groesbeek heeft geen verdere uitleg nodig want zo’n beetje elke meter die je omhoog kan rijden in de bossen in deze grensstreek rijdt je ook daadwerkelijk op.

Na de Volcat wedstrijd vorig weekend in Spanje heb ik een aantal dagen rust gehad om goed te herstellen van de opgelopen verwondingen. Als laatste voorbereiding ben ik op donderdag nog een keer op verkenning geweest voor de Hel van Groesbeek en ook toen was het een ware hel. Voornamelijk door de hoeveelheid modder die er nog lag van de regenbuien die ervoor gevallen was en ook tijdens mijn training daar nog viel.

Zondagochtend vroeg op pad gegaan met mijn verzorgers richting Groesbeek, Daar haalde ik mijn startnummer op en maakte ik mezelf klaar voor een lange dag op het zadel. Een stevige warming-up en op tijd naar het startvak om vooraan te kunnen starten. Ik bemachtigde een plek op de eerste rij en had uitzicht op een kopstart voor de eerste bocht.

Om half 10 klonk dan eindelijk het startsignaal en waren we onderweg voor 105 Km afzien in de Hel van Groesbeek.
ik ging als 4e de crossbaan op en kon deze plek vasthouden tot het einde van de crossbaan. Vanaf het moment dat we het bos in draaide probeerde vooraan in de groep te blijven maar het tempo lag zo verschrikkelijk hoog dat ik veel moeite had om deze plek vast te houden. Ik voelde gelijk in mijn benen dat deze erg veel moeite hadden met het super hoge aanvangs tempo. Diverse keren hing ik dan echt op het elastiek maar kon geregeld weer terug komen.
Op bredere paden reed ik weer naar de kop van de groep toe en sloot daar weer aan in de hoop het zo lang mogelijk vol te kunnen houden. Op Kilometer 16 was mijn gevecht ten einde, ik moest om een andere renner heen op een steile klim, die de eerst 5 renners niet kon volgen en kwam daardoor in het zware zand terecht met als gevolg dat ik de kopgroep ook moest laten gaan. Bovenop deze klim was ook alle power weg en reed ik als een zoutzak alleen verder.
Ik werd al snel gepasseerd door de renners van de tweede groep en probeerde hier aan te sluiten maar mijn benen wilde niet. Ik kon nog enkele kilometers volgen maar bij het oversteken van de 7 heuvelenweg tussen Berg en Dal en Groesbeek kwamen kort achter elkaar een paar steile klimmen die er voor mij teveel aan waren. Ik moest ook deze groep laten gaan en reed nog enkele kilometers alleen verder.

Bij de 2de verzorging passeerde Ramses Bekkink en Juul van Loon mij, ik probeerde nogmaals om aansluiting te maken. Het was wederom erg zwaar en de benen wilden niets liever dan lekker in het zonnetje op het terras zitten helaas.
Het lukte me deze keer gelukkig wel om de aansluiting te behouden en langzaamaan kwam het goede gevoel weer terug en kon ik zelfs weer kopwerk verrichten, dit gaf me weer goede moed en samen met Ramses hielden we een hoog tempo en konden we langzaam dichterbij andere groepen komen. We waren ondertussen van plek 20 terug aan het rijden richting de top 10 van de wedstrijd. Het had even geduurd maar de benen deden weer het werk waar ik voor gekomen was, hard rijden en koersen. Samen met Ramses konden we Juul lossen en niet veel later reed ik weg bij Ramses en ging solo op pad terug de top 10 in.

Een onwaarschijnlijk goed gevoel gaf dit en natuurlijk veel zelfvertrouwen dat het er toch in zit. Alleen het starten is iets waar ik veel last van heb. In de laatste ronde bij de eerste verzorgingspost hoorde ik van de verzorgers dat ik nog een kleine 30 seconde achter Stijn Appel reed. Hij reedt op plek 8 samen met Patrick Roos in de wedstrijd en het was een mooie uitdaging om ook hen nog terug te pakken. Het duurde nog wel een aantal kilometers voordat ik er ook echt daadwerkelijk bij zat, even rust pakken in hun wiel om niet veel later toch maar weer met mijn eigen tempo door rijden.

Helaas dacht Patrick daar anders over en hij probeerde weer terug te komen in mijn wiel, ook Stijn kroop in het wiel van Patrick weer mee terug in mijn wiel. Hier zat ik niet echt op te 

wachten en hield weer in om Patrick ook wat werk te laten verrichten en op een later moment in de wedstrijd weer toe te kunnen slaan. In de laatste 2 kilometer van de wedstrijd zit nog een lange klim, een
lastige wortel klim en een lange afdaling richting het stadion van de Hel van Groesbeek.
Op dezelfde manier en plek waar ik vorig jaar de winst wist te pakken op de 70Km demarreerde ik weg bij Stijn en Patrick. Nog even zag ik dat Stijn probeerde te reageren op mijn aanval maar naar nog een keer te versnellen moest hij toch passen.. Tot aan de bocht voor de afdaling reed ik maximaal om mijn voorsprong te behouden nog een keer keek ik achterom en zag dat de voorsprong groot genoeg was. De laatst kilometer reed ik alleen door naar het binnenterrein om deze loodzware 105 Km in Tropische omstandigheden af te sluiten op een 8ste plek.

Een plek waar ik vooraf absoluut getekend voor zou hebben, de wedstrijd had een lastige beginfase voor mij maar ik herpakte me gelukkig snel weer.

Sportvoeding:

5x BYE! Endurance Booster.
3x BYE! Isotonic Sportdrink.
3x BYE! Endurance Bar Apple/Cinnamon.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Qwin Pepti Gel.
1x Powerbar Hydro Gel Mojito.
1x Maxim 40% Protein Bar.

Next Race:

3 Nations cup in Saalhausen.
De tweede cross country wedstrijd voor mij dit seizoen.

 

Op zondag 11 februari vertrokken we vanaf Weeze AirPort naar Alicante.
Het was gelijk al een mooie dag en we besloten snel alles in orde te maken zodat we nog nog een rondje konden fietsen. Een rondje van twee uur rondom Calpe met weinig hoogtemeters om er weer even in te komen en te genieten van de zon.

Voor de maandag gaf het weerbericht flink wat regen op en hoopte we dat dit stiekem toch wel zou meevallen, helaas was dit niet het geval. Bij vertrek was het droog maar wel heel erg bewolkt helaas bereikte na 2 uurtjes ons toch een flinke regenbui, het koelde snel af en de straat lag zowat onder water. Met een flink tempo reden we vlug terug naar het appartement toe en was de eerste dag helaas in het water gevallen.

Revenge op dinsdag, het was prachtig weer de zon was terug en de temperatuur lag rond de 19 graden, ideaal trainings weer. We gingen op pad voor een grote ronde via Coll de Tudons, de hoogste klim die je in de omgeving van Calpe kunt beklimmen.
Daarna volgde een lange koude afdaling en reden we weer terug naar Altea om via de kust terug naar Calpe te gaan, daar zette ik de andere renners thuis af en reed ik nog een klein uurtje door om mijn schema vol te maken. Nog eenmaal over de Benissa, dit blijft een van mijn favorieten klimmen reed ik achter Calpe door en zo terug naar het appartement.

Tijdens de avondsessie kregen we een presentatie over voeding van Eric van de Boogaard. wat houdt de basisvoeding in? hoe bereid je jezelf voor op een training of wedstrijd en wat zijn mogelijke verbeterpunten. Een interessant presentatie waar ik veel nuttige informatie uit heb kunnen halen.

De volgende dag was een rustdag, ondanks dat we nog maar 1 echte trainingsdag hebben gehad is deze altijd welkom. Op pad met het hele team en begeleiding reden we richting Moraira waar een mooi terrasje gevonden werd, een aantal mooie teamfoto’s werden er gemaakt.

Er stonden nog 3 trainingen op de planning, 2 duurtrainingen en 1 interval training. Tijdens de eerste volgende duurtraining wou mijn trainer dat ik een 20min veldtest deed. Dit om inzicht te krijgen in de voortgang van de afgelopen trainingsperiode.
Dit soort testen kun je doen op het vlakke of op een klim, ik koos voor het laatste omdat dit makkelijker is en je daarvoor een korte stuk hoeft uit te zoeken waar je makkelijk maximaal kunt blijven gaan.
De test kon ik goed uitvoeren en voor mijn gevoel had ik ook een nette uitslag gereden maar dat zou ik pas na de training kunnen analyseren, daarvoor moest ik nog wel eventjes een paar uurtjes door trappen. Bij terugkomst ging ik samen met de trainer de data analyseren van de 20min test. De waardes waren erg goed (353 watt) er zat veel verbetering in ten opzichte van vorige jaar (325 watt).

Vrijdag blokken training.
6x 10min de klim naar Benissa op 90% rijden en in de laatste minuut nog eens alles geven.
Het was een drukke dag op de Benissa en we waren niet de enige renners die daar hun blokken deden dit maakte het makkelijk maar ook gezellig om hier te trainen.
Na de training die vrij kort was nog op het terras gezeten voor een bakkie koffie en een pannenkoek, daarna maakte we onszelf alweer klaar voor de laatste trainingsdag en alvast voor de terugreis richting Nederland.
De laatste dag brak alweer aan, op pad voor een grote ronde van bijna 5 uur en 2500hm.
De achterkant van de Coll de Rates reden we op, daalde af richting Castel de Castells om daar een moordend zware klim over te rijden. Een klim van 5 Km lang, en gemiddeld 6% het zwaarste deel waren de eerste 2km die ruim over de 10% tot 15% gingen daarna volgde het makkelijkste deel van 3% en soms een afdaling. We daalde weer af over Coll de Rates en besliste op het laatste moment via Coll de Bernia terug te rijden naar Calpe.

Bij terugkomst kregen we helaas een flinke klap te verduren, er was ingebroken in ons appartement. Computers en geld waren weg, paspoorten en andere belangrijke spullen voor onze terugreis lag er gelukkig nog wel. Een zware domper op een leuke en gezellige trainingsweek.

Nu deze laatste voorbereiding -na een lange periode in Spanje- erop zit bereid ik mijzelf verder voor in het koude Nederland voor de aftrap in Berlicum. Daar pas kan ik zien hoe de vorm is. Hopelijk kan ik daar nog met een mooie uitslag thuis komen.

Op 25 Februari rijd ik nog een trainingswedstrijd in Alphen en de week erna van 2 tot 4 maart zal ik mijzelf presenteren tijdens de bikemotion op de stand van Wielervoeding.nl en BYE! Nutition op stand 10D046.

Sportvoeding:

BYE! Endurance Booster.
BYE! Endurance Bar.
BRL Invigor8 French Vanille.
Powerbar Performance Smoothie.
OTE Hydro Tabs.

Groesbeek XC Marathon Festival.

Een nieuw concept mountainbike was het afgelopen zondag.

We hadden de keuze uit 3 afstanden?? nee 3 tijden, we konden kiezen uit 75, 105 of 150 minuten en alle categorieën reden door
elkaar. Als voorbereiding op de Zillertal challenge in Oostenrijk koos ik voor de 150 min wedstrijd.

Bij het verkennen kwam ik erachter dat het parkoers een deel van de Hel van Groesbeek was waar ik eerder dit jaar wist te winnen.

De mooiste, zware en technische stukken van Groesbeek waren in een rondje van 8,5 km gestopt.

Het zou een uitputtings slag gaan worden en niet te hard starten was hierbij essentieel.

Ik had geen uitbundige warming-up gedaan zoals ik normaal doe bij Cross Country wedstrijden.

Wat Lange en harde tempo’s en een paar keer volle bak een steile beklimming op. Tijdens de warming-up begon het zachtjes te regen, opzicht niet zo heel erg met het parkoer wat door de voorgaande warme dagen erg stoffig was.

Bij de opstellen mocht ik plaats nemen op de 4de start rij. Bij het wachten op het fluitsignaal begon het ineens wel heel hard te regen en waren het nog lange en koude minuten.

Na het startsignaal kon ik aan de rechterkant van het parkoer komen en reed aan de buitenkant iedereen voorbij en kon ik al snel aansluiten bij de eerst 5 renners.  Dit waren duidelijk de sterkste renners en daardoor reden we al snel weg bij de rest. De eerste ronden hield ik mijzelf een beetje in om mijn ritme te vinden.

Op een steile beklimming reed 1 renner weg, ik moest passen omdat ik net niet boven kwam en van de fiets af moest. 2 rondes lang heb ik in de achtervolging gereden om hem terug te halen, samen met Micha Gankema lukte dit en toen we aansloten was het meteen erop en er over en reden Micha en ik met zijn 2en weg.

4 rondes lang werkten we goed samen om vooruit te blijven maar vanuit de achtergrond zagen we  Roy Beukers langzaam terug komen. Ik besloot om het tempo nog een keer op te voeren zodat Roy niet kon aansluiten. Helaas maakte ik kort erna een stomme beginners fout en kwam met mijn trapper tegen een stronk aan. Even v de fiets af (gestapt) snel weer door op jacht naar Micha, 2 rondes lang reed ik vol gas achter Micha aan en kon uiteindelijk weer aansluiten net voor het ingaan van de laatste ronde. Op het binnen terrein lag nog 1 zware klim, daar ging ik op kop rijden en zonder dat ik het door had reed ik weg. Onze tweestrijd had Micha duidelijk teveel energie gekost.

De laatste ronde nog 1 keer 8 km lang alles geven wat ik had.

Er waren maar weinig plekken op het parkoer waar ik kon zien hoe groot de achterstand was.

De laatste paar honderd meter kon ik dan eindelijk het parkoer af kijken om te zien waar Micha was en zag gelijk een groot gat. Nog 1 keer de bult op naar de finish en daar de wedstrijd op mijn naam kunnen zetten.

Mijn 2de overwinning van dit seizoen en weer in Groesbeek. Ik kan nu wel zeggen dat de omgeving van Groesbeek mij goed ligt.

Komend weekend reis ik af naar Oostenrijk, waar ik deel ga nemen aan de Zillertal Bike Challenge. Een 3-daagse marathon evenement in het Zillertal.

Sportvoeding:

5x 500 ml, BYE! Endurance Booster.
2x BYE! Endurance Bar.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Energy Gel.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x SIS Rego Protein Bar.

 

World Series Marathon Jelenia Gora.

Soms moet je een avontuur aangaan om te ontdekken wat je wil en wie je bent, vandaar dat ik afgelopen zondag heb deelgenomen aan de World Series Marathon in Jelenia Gora in Polen. Na mijn eerdere ervaring in Riva Italie was dit weer een wedstrijd van een hoger niveau. De verwachtingen waren gemengd zeker omdat er een mogelijkheid was om je hier te plaatsen voor het WK Marathon in Singen (Duitsland), de eerste 20 geklasseerde plaatsen zich voor dit WK.

op donderdag zijn we vertrokken voor een rit van ruim 900 km, door de vele files onderweg kwamen we pas laat aan in Jelenia Gora. Op vrijdag en zaterdag heb ik samen met Robbert de Nijs een deel van het parkoers verkent. Na deze trainingen heb ik meegeholpen bij de stand van BYE! Nutrition. BYE had samen met wielervoeding.nl daar de introductie van hun merk in Polen.

Ik had er onwijs veel zin in in deze wedstrijd op zondag, waar we met de trainingen al lang naar toe had gewerkt. Ik hoopte hier een poging te kunnen doen voor een WK kwalificatie en natuurlijk wat UCI punten. 15 min voor de start moest ik plaats nemen in het 2de startvak voor de UCI renners. Gelukkig stond ik hier wel op de eerste rij en nuttigde een BYE! Energy Shot, 5 minuutjes voor de start kreeg ik van de mannen van BYE! nog hun nieuwe gel
. Deze om te proberen tijdens de wedstrijd.

Om 11:00 uur klonk de sirene’s van de politiewagens en heel de stad werd plat gelegd voor ons, zodat wij veilig over de weg naar het bos konden rijden.
Ik kon via het trottoir een kleine 40 plaatsen goedmaken en plaats nemen achter Robbert de Nijs.
Robbert zou mij in deze wedstrijd ondersteunen om mij voorin de wedstrijd af te zetten.
Deze hulp kon ik goed gebruiken aangezien ik vaak moeite heb met de geneutraliseerde start.
Pas na 7 kilometer over de weg te hebben gereden verruilde we deze voor de eerste schotterpaden. Ook daar was het weer dringen en werden er de gekste streken uitgehaald om voorin te komen. Ik kon gelukkig nog net om een valpartij heen sturen.
Bij de aankomst bij de eerste klim had ik wel het motto alles of niets en proberen zo lang mogelijk bij de kopgroep van 25 man te blijven. Dit lukte mij aardig totdat we op de top waren en begonnen aan het daalwerk. Voor mij was dit nog wel te hoog gegrepen en besloot in mijn eigen tempo af te dalen, langzamer dan mijn concurrenten maar ik vond het belangrijker om heelhuids beneden aan te komen.
Ik verloor de aansluiting bij de kopgroep maar wist nog wel in de 2de groep aan te pikken waar we voor plaats 15 aan het rijden waren. Onderweg kregen we de meeste bizarre trails voor de kiezen zowel bergop als bergaf was het van een ander niveau dan ik normaal gewend ben in Nederland en België. Maar rijdend op de 15e plaats in een uci marathon genoot ik bijzonder, ik had super benen en kon zelfs bergop nog het tempo bepalen. Dit was boven verwachting en ik was nog lang niet kapot.
Op de 3de grote beklimming kreeg ik erg veel last van zweet in mijn ogen en probeerde dit voorzichtig uit mijn oog te wrijven, helaas wreef ik ook mijn lens van mijn oog af waardoor ik maar beperkt zicht had. In de beklimming nog geprobeerd om deze terug te krijgen maar dat lukte niet. Ik besloot voorzichtig door te rijden naar de verzorging die nog een kleine 10 kilometer verder op was en daar met de verzorger te zoeken naar mijn lens die nog wel ergens in mijn oog zat want ik voelde hem nog wel.
Helaas in de eerste afdaling die volgde had ik heel veel moeite om het spoor te volgen en lag al snel diverse keren langs het parkoers. Ik belde mijn verzorger op voor een oplossing maar die kon op afstand natuurlijk ook niks voor mij doen. Ik besloot om er mee te stoppen en de snelste weg naar de verzorging te rijden. Ik heb nog de wedstrijd van Robbert de Nijs afgekeken en daarna zeer teleurgesteld terug gekeerd richting ons huisje.

Ook wil ik graag Wielervoeding.nl en BYE Nutrition onwijs bedanken voor de kans en de steun die ze mij geboden hebben om zo naar Polen te kunnen gaan afgelopen weekend..

Over 3 weken rijd ik pas mijn volgende wedstrijd in Groesbeek. Een ouderwets Cross Country wedstrijd waar ik naar verwachting aan de 120 minuten wedstrijd zal deelnemen.
De week erna reis ik af naar Oostenrijk waar ik samen met Guus Smits, Robbert de Nijs en Peter Dericks aan de start sta van de Zillertal Challange een 3 daagse marathon wedstrijd.

https://www.facebook.com/BikeMaraton/videos/1352572441478084/

Sportvoeding:

4x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x 500ml BYE! Isotonic Sportdrink.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Energy Gel.
1x BYE! New Energy Gel. (Binnenkort meer hierover)
2x BYE! Endurance Bar.
1x 500 ml Qwin 100% Whey Protein.

NL Cup Heeswijk-Dinther.

Weer een mooi weekend achter de rug met het Olympia Cicli Team.
Zaterdag met het hele team en een aantal sponsoren een mooie duurtraining op de racefiets gemaakt. Door het warme weer op zaterdag bleef het bij een klein rondje van 90 km.

Zondag op de fiets naar Heeswijk, een ritje van een kleine 30 minuten. Bij aankomst kon ik ook gelijk het parkoer op om te gaan verkennen. De ronde was niet veel veranderd vergeleken met vorig jaar. Veel draaien en keren en een aantal lange rechte stukken en vooral veel gehobbel op het parkoer.
Na 2 rondjes verkend te hebben, terug gekomen bij de teamtent en mijzelf verder klaargemaakt voor de wedstrijd. De warming-up op de roller in dit warme weer betekent veel zweten en goed drinken. Net voor de start een BYE Energy Shot genomen. Doordat ik mijn UCI punten kwijt ben stond ik bij het opstellen verder naar achter dan dat ik gewend was de laatste wedstrijden.

Het fluitsignaal klonk, bij de start een heel klein beetje ingehouden door de angst die ik had door de valpartij van vorig jaar, na 100 meter kwam ik toen al hard ten val. Op het tweede rechte stuk nog wat plaatsen proberen goed te maken en kon ik een beetje in de middenmoot het bos inrijden.
Hier kreeg ik helaas niet mijn tempo te pakken en gingen de bochten moeizaam.
Ik moest een gat laten vallen bij de renners voor mij en probeerde bij de eerst volgende renner die mij inhaalde aan te sluiten. Ik herpakte mijn tempo en kon goed volgen totdat ik in een zandstrook iets te dicht langs de boom af reed met als gevolg dat ik een voet aan de grond moest zetten en ook hier een gat moest laten vallen.
Drie rondes lang heb ik in de achtervolging gereden om weer aansluiting te krijgen. Helaas versnelde de eerste renner van het groepje en reden ze weer weg van mij. De laatste rondes heb ik alleen verder gereden en ben uit eindelijk als 11de gefinisht in Heeswijk.

Komend weekend rijdt ik mijn eerste World Serie Marathon wedstrijd in Polen, Jelenia Gora.
Hopelijk kan ik hier wat UCI Punten verdienen en mogelijk een poging doen om mezelf te plaatsen voor het WK Marathon 2018.

Sportvoeding:

6x 500 ml BYE! Isotonic Sportdrink.
2x BYE! Endurance Bar (Cranberry).
1x BYE! Energy Gel.
1x BYE! Energy Shot.
1x 300 ml: Qwin 100% Whey Protein.
1x SIS Rego Protein Bar (Chocolate Peanut)

Ziener Bikefestival Riva del Garda.

Op donderdag (Koningsdag) vroeg in de ochtend zijn we vertrokken richting Riva. Na ruim 11 uur in de regen en “sneeuw” zijn we aan de eind van de middag gearriveerd bij ons hotel Ruby te Riva (een aanrader). Diezelfde middag nog even een kijkje genomen op de Bike Expo waar zeker 300 merken hun waar aan de man proberende te brengen en daarna vroeg naar bed.

Vrijdagochtend ontbeten en daarna de lange reis uit de benen gefietst, meteen de start verkent. De start was midden in het centrum van Riva, een groot aantal rotondes verder kwam ik aan de voet van de klim. Op mijn gemak naar boven gereden en onderweg een hoop renners tegenkomen die dezelfde plannen hadden als ik. Na 20 min klimmen had ik al 400Hm gemaakt en was ik bij lange na nog niet boven. Na 17 Km klimmen en nog steeds niet boven aangekomen ben ik maar omgedraaid en rustig terug richting Riva gereden. Daar aangekomen, mijn startnummer opgehaald en lekker in het zonnetje geluncht en mijn fiets gepoetst en verder alles klaar gemaakt voor zaterdag want de start stond gepland voor 07.30 uur. Terug naar het hotel mijzelf gewassen en in de auto gestapt om de verzorgingsplaatsen te zoeken. Knap lastig zonder enige oriëntatie punten en straten en maar op goed geluk een aantal straten inrijden. De eerste 2 posten lagen aan de westkant van de berg waar ook nog een aantal plaatsen lagen en de posten goed te bereiken waren. Maar na de 2de post stond je er alleen voor. De oostkant van het parkoer lag op zo’n dusdanige grote hoogte dat daar verzorgen onmogelijk was. Nadat we dit wisten zijn we terug naar het hotel gekeerd en vroeg naar bed gegaan.

Om 5 uur mijn bed uit. Mijzelf aangekleed en richting het ontbijt vertrokken. Daar bleek ik gelukkig niet de enigste biker te zijn en was de ontbijtzaal al goed gevuld. Na het ontbijt terug naar de kamer om de laatste voorbereidingen te doen voor de wedstrijd. Op de fiets naar het centrum bleek het niet zo koud te zijn als vooraf voorspeld. Bij de start aan gekomen kwam ik Robbert de Nijs tegen en die bood aan dat een Italiaanse kennis op ongeveer 60 Km zou gaan verzorgen. Ideaal dus en kon ik ook daar nog wat drinken aanpakken. Dus Robbert onwijs bedankt nog daarvoor.

Na een onduidelijke uitleg samen met Robbert plaats genomen in het verkeerde startvak, wel die voor de Elite renners maar dan zonder UCI punten. Snel onder het lint door naar het eerste startvak waar ik gelukkig nog op de 3de startrij plaats kon nemen.

Om 7:30 klonk dan eindelijk het startschot, in de neutralisatie kon ik doorrijden naar de kop van de wedstrijd en achter de grote namen plaats nemen. Helaas was dit maar van korte duur want ze reden zo hard naar boven toe dat ik bang was dat ik mezelf zou opblazen. Na 22 Km koers kwamen we eindelijk boven en konden we beginnen aan de eerste afdaling van de dag. Wat een afdaling was het, helemaal bedekt met bladeren en nog modderig van de regen van de voorgaande dagen, na heel veel haarspeldbochten kwamen we eindelijk aan bij de eerste verzorging. Mijn verzorgers stonden op het afgesproken punt en ik kon mijn bidon met sportvoeding aanpakken. Na de tweede klim werden we weer getrakteerd op een afdaling een waar technisch hoogstandje. Een steen sprong omhoog tegen mijn bidonhouder aan en schoot daardoor los ik besloot om te stoppen en deze snel vast te maken. Er passeerde mij wel wat renners maar ik kon achteraan aansluiten zonder erg veel tijd te hebben verloren.

Na de 2de verzorging op 45Km begon het echte werk, we reden naar het hoogste punt van de wedstrijd op 1500 meter hoogte. Van 700Hm naar 1500Hm in 7Km 11,4% gemiddeld met uitschieters naar de 20%. Na een klim van 40 min kwam ik eindelijk boven aan in de sneeuw maar wel met een lekker warm zonnetje. Ook de daarop volgende afdaling was niet zonder risico, heel veel grote keien waar je met goed geluk naar beneden stuiterde dan dat je in een vloeiende lijn naar beneden kon rijden.

Ook hierbij was dus geduld en rustig blijven vereist om heelhuids beneden te komen.

Na diverse afdalingen en korte klimmetjes, volgde eindelijk de grote afdaling over brede paden die zo nu en dan afgewisseld werden met technische stukken.

Ondertussen zat ik al 3 uur op de fiets en verloor ik langzaam de focus en begon ik wat kleine stuurfouten te maken. Even een bodem onderzoek gedaan maar gelukkig zonder al teveel schade kon ik snel mijn weg weer vervolgen.

Op 60Km kwam ik de verzorger van Robbert tegen, waar ik ‘s-morgens een Bidon aan had afgegeven, een waar kunststukje van deze italiaan want hij kende mij niet en had alleen maar een bidon met mijn startnummer erop maar hij zag me en gaf me een volle bidon aan.

De lange laatste klim, niet extreem steil maar wel extreem lang. Langs de rotswanden met het uitzicht over het Meer van Riva was het geen straf om er te fietsen. veel tijd had ik niet om te genieten want mijn energie was een heel eind op en werd ik ingehaald door een aantal renners die van achter terugkwamen. Ik probeerde nog aan te sluiten maar voelde gelijk al dat ik in mijn eigen tempo moest blijven rijden. Ik moest nog zeker 20 Km naar Riva maar gelukkig waren de laatste Km wel bergaf maar ik moet nog steeds eerst boven aankomen. Bovenaan stond er weer een extreme uitdaging te wachten. Een afdaling over een spoor van 30 cm breed helemaal bezaaid met stenen en een afdaling van meer dan 15%. In 8 Minuten meer dan 400 Hm dalen over alleen maar keien waar je wederom geen lijn kon rijden en wederom op geluk naar beneden moest stuiteren.

In een bocht maakt ik ook nog een fout en knalde met mijn stuur tegen een uitstekende steen en stapte ik voorover van de fiets af. Wel flink wat schrammen opgelopen maar gelukkig niets kapot. Even controleren of ik alles nog had en weer door maar wel een stukje voorzichtiger dan eerst.

Uiteindelijk kwamen we weer op de geasfalteerde startklim uit die we nu (gelukkig) moesten afdalen terug naar Riva. Ik kon met een Italiaan samen afdalen, samen in het dal aan gekomen hebben we kop over kop gereden terug naar de finish en tot voor de laatste bocht een hoog tempo kunnen rijden. na de laatste bocht ben ik meteen gaan sprinten en moest ik nog zeker 800 meter afleggen. Het lukte uiteindelijk om de 52ste plaats binnen te halen.

Compleet naar de klote maar extreem blij met deze extreme marathons ervaring. Wat een extreme wedstrijd had ik achter de rug. Zeker een ander niveau dan de wedstrijden in Nederland en Duitsland waar ik vaker mijn marathons rijd. Dit is toch wel een stapje verder maar onwijs blij met de ervaring die ik heb opgedaan.

 

De volgende wedstrijd is de BEMC op 12, 13 en 14 mei, een 3-daagse wedstrijd in en rondom La-Roch en Ardenne.In 3 dagen 7975 Hm en 262 Km overbruggen.

Sportvoeding:

4x 500ml BYE! Isotonic Sportdrink.
3x BYE! Endurance Bar (Cranberry).
2x BYE! Energy Gel (Date Yumberry).
1x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x 750ml BYE! Endurance Booster.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Electrolyte Shot.
1x SIS Rego Protein Bar (Mint Chocolate).

Halve Marathon van Groesbeek de “Hel van Groesbeek”.

Eindelijk de eerste marathon van het seizoen, Groesbeek was de place to be vandaag.
De voorbereiding naar deze wedstrijd verliep soepel en ik was al diverse keren richting Groesbeek gereden om daar het rondje te verkennen.
Na de wedstrijd van vorige week in Oldenzaal toch nog wel enkele twijfels gehad of ik wel de wedstrijd zou kunnen rijden waar ik op hoop.
De afgelopen week goed kunnen trainen zonder vermoeidheid of ergens anders last van te hebben gehad, alleen ik kon niet bij mijn maximale hartslag komen, toch wel een klein probleempje.
Afgelopen week alles goed in de gaten gehouden en diverse keren toch nog geprobeerd in het rood te komen tijdens de trainingen maar ook dit zonder succes.
Zaterdag ochtend nog een rondje gemaakt en daarin 4×100 maximaal te gaan. Meteen mijn hartslag in de gaten gehouden om te kijken of mijn hartslag nu wel wat hoger kon gaan, maar helaas ook dit was zonder succes.

Zondagochtend in alle vroegte richting Groesbeek vertrokken.
Na mijzelf klaar te hebben gemaakt, ben ik op de fiets gestapt om warm te gaan rijden samen met Bart Pennings. Warm rijden voor een marathon is altijd wel een stukje lastiger omdat je altijd ruim voor de start moet opstellen omdat je anders achteraan staat en daardoor zeker 20 min stil staat in het startvak. Samen met Bart gewoon wat rondjes gereden en nog even de startlus verkend, daarna richting de start gegaan. Daar aangekomen zag ik al dat er een hoop mensen waren opgesteld en kon ik nog net vooraan aansluiten

10:00 uur na het startschot waren we eindelijk vertrokken.
Na een kort rondje over de motorcross baan die er iedere jaar steeds zwaarder bij gaat liggen reden we eindelijk de bossen in.
Bart Pennings nam gelijk de kop van de wedstrijd en liet er geen gras over groeien en zorgde ervoor dat het groepje van ruim 30 man verkleind werd naar een groepje van 10 man. Na zo’n 2 kilometer kwam de eerste flauwe beklimming die werd in het zelfde hoge tempo omhoog gereden.
Meteen was er groep van 5 renners ontstaan waar we uiteindelijk de hele wedstrijd mee samen reden. Bart Pennings, Hielke Heijs, Gijs Derksen en Joris Nieuwenhuis (Wereld Kampioen veldrijden bij Belofte)
Al snel merkte ik dat er een aantal nieuwe stukken aan het parkoer waren toegevoegd, dat had ik liever eerder willen weten met het verkennen. De eerste kilometers een beetje de kat uit de boom gekeken en niet al teveel kop werk gedaan en gewoon gevolgd. Na 14 Km, kon de eerste beslissing gemaakt worden op de steile klim. Ik kon van een 4de plek bij aanvang van de klim naar een eerste plaats rijden en zo bekijken wie het er moeilijk mee hadden. Bovenop reden we ook nog verkeerd doordat we toeristen aan het volgen waren inplaats van het parkoer. Gelukkig geen tijd verloren.
Bij het nadere van de eerste doorkomst moesten we nog een klein stukje single-track en een steile klimmetje oprijden. Met een aantal achterblijvers voor ons konden we niet ons tempo aanhouden en redde ik het net niet naar boven toe. Gelukkig kon ik nog net op tijd afstappen om een val te voorkomen. Het ingaan van de tweede ronde werd er vooral in het begin hard door gereden tot aan het 14 Km punt, waar weer die zware beklimming kwam. Wederom weer op de pedalen gaan staan en gehoopt dat ik met iemand kon wegrijden. Helaas lukte het me niet en vervolgde we met zijn 5en verder. Op 10 Km voor de finish viel het tempo er helemaal uit en werd er teveel naar elkaar gekeken. Ik ben vervolgens op kop gaan rijden om het tempo maar weer omhoog te krijgen.
Na een lange single-track afdaling waar ik als eerste aan begon kon ik op het gemak naar beneden rijden. Al snel kwam de laatste klim in zicht en zat ik nog steeds op kop.
Onderaan de klim een tandje erbij om een hoog tempo ophoog te kunnen gaan rijden. Alleen Gijs Derksen lukte het om mij
voorbij te komen maar voor het ingaan van de laatste single-track was ik er alweer voorbij.

Samen konden we weg rijden richting de finish en nam hij het laatste stuk nog over. De laatste afdaling over de trap konden we nog doorrijden zonder hinder van achterblijvers.
Maar de daarop volgende klim hadden we te maken met een twijfelaar. Ik koos het voortouw en demarreerde binnendoor en reed vervolgens in een keer naar boven toe.
Bovenop had ik een gat geslagen van een kleine 10 meter, nog een keer om het terrein heen fietsen en ik was binnen. Hoog tempo aanhouden en nog een keer omkijken het gat was alweer wat groter geworden en kon ik het laatste stuk genieten van mijn eerste overwinning in de Hel van Groesbeek.

Ook meteen mijn eerste overwinning in een marathon. Na de finish gelijk met de Crew van Offroadbikers een interview gedaan. Klik hier voor het interview!

Het gevoel van de afgelopen week was gelukkig verdwenen en kon ik gelukkig weer naar een maximale hartslag toe rijden. Komende week weer even mijn rust pakken om mijzelf klaar te maken voor 2de paasdag in Nieuwkuijk.

 

 

 

 

 

Sportvoeding:

1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Electrolyte Shot.
1x BYE! Energy Gel.
2x BYE! Endurance Bar (Cranberry).
7x 500 ml BYE! Isotonic Sportdrink.
1x SIS Rego Protein Bar (Chocolate & Peanut)

NL Cup Oldenzaal.

Afgelopen zondag stond de wedstrijd in Oldenzaal op het programma.
ik erg benieuwd hoe het parcours er dit jaar uit zou zien, Via Facebook had ik al een hoop nieuwe stukken van het parcours voorbij zien komen waar ze aflopen winter hard aan hebben gewerkt.

Aan het begin van de ronde was er niet veel veranderd, een stukje verderop kwamen we de eerste nieuwe secties van het parcours al tegen. Een aantal afdalingen die schuin afliepen, single tracks klimmen en een kort steil klimmetje waren eraan toegevoegd.
Na een mooie single-track langs het water kwamen we weer aan bij een nieuw stuk van het parcours waar ik op Facebook veel van voorbij zag komen.

Een “North-Shore” afdaling (Een kunstmatig aangelegde houten Trail)
deze werd vervolgens opgevolgd door een “Dual-Line” klim (Keuze uit 2 lijnen om te rijden).Hierna vervolgde de oude route weer richting start en finish.Een mooi vernieuwd rondje voor 2017, dat er dit jaar weer snel en droog bij lag.
Na de wedstrijd van de dames en masters 30+, nog snel een laatste verkennings rondje gedaan. Na terugkomst mijzelf omgekleed voor de wedstrijd.
Voordat ik op de roller stapte nog een BYE! Endurance bar gegeten voor wat extra energie. Op de roller eerst even rustig warm gereden, daarna deed ik mijn gebruikelijke blokjes in mijn voorbereiding voor de wedstrijd.
Na de sprintjes nog even 10 min losgereden op de roller. De laatste spullen gepakt en klaar gezet voor de verzorgers. Voordat we moesten opstellen nog even warm gereden op de weg met de andere mountainbikers tot het fluitsignaal klonk om op te stellen. Ik mocht als 10de opstellen en kon plaats nemen achter Jeroen van Eck op de tweede startrij.
Met nog 1 min te gaan, een BYE! Energy shot genomen en klaar gemaakt voor de start.

Het fluitsignaal klonk en ik was heel goed weg. Zo goed zelfs dat ik bij het ingaan van de eerste bocht als 4de doorkwam, zo’n start heb ik nog nooit gehad. Na de eerste bocht zat ik op een klein gaatje van nummer 3 en dit werd alleen maar groter.
Na de eerste ronde werd ik ingehaald door de 2de groep en probeerde hierbij aan te sluiten. Ik sloot aan als 3de van de groep en vervolgde de wedstrijd op deze positie. Na de technische passages moest ik na de drop een klein gaatje dicht rijden naar de  renners voor mij. Dit lukte mij wel maar ik had er het liefste direct bij gezeten.
Het goede gevoel van de afgelopen wedstrijden zat er vandaag niet in bij mij en merkte al snel dat het een strijd tegen mijzelf ging worden om te kunnen volgen.
Op het rechte stukken richting de North shore werd er telkens aangevallen, meegaan gaan lukte wel maar koste erg veel moeite.
Halverwege de wedstrijd nam ik nog een BYE! Energy Gel aan. Inmiddels was ik terug gezakt naar een 11de plek in de wedstrijd en probeerde mijn wedstrijd in mijn eigen tempo uit te rijden.
Niet snel erna passeerde Erik groen mij ik deed een poging om hierbij aan te sluiten in de hoop nog een aantal plaatsen door te

kunnen schuiven helaas lag voor mij het tempo te hoog en moest al snel weer lossen. Door mijn eigen tempo te blijven rijden heb ik gelukkig niet meer plekken hoeven verspeeld. Na 90 Min koers zat het er eindelijk op en finishte ik als 12de. Tevreden kijk ik er niet op terug, naar mijn idee had er meer in kunnen zitten.
Een enorm baal momentje natuurlijk dat je na een super start niet het juiste gevoel kunt pakken en een mooie wedstrijd kunt rijden. Het zit natuurlijk niet altijd mee en niet iedere wedstrijd is hetzelfde. Komende week mijzelf voorbereiden op de eerste marathon van het seizoen. De Hel van Groesbeek die komende zondag (9 April)verreden wordt, een wedstrijd over 75 Km.

 

Sportvoeding:

1x BYE! Energy Shot
1x BYE! Endurance Bar (Cranberry)
1x BYE! Energy Gel (yumberry)
5x 500 ml BYE! Isotonic Sportsdrink
1x SIS Rego Protein Bar (Mint Dark Chocolate)

NL Cup Burgh-Haamstede.

Afgelopen zondag stond er een nieuwe wedstrijd op het programma, Burgh-Haamstede is dit jaar als nieuwe wedstrijd toegevoegd aan de NL Cup kalender. En het is zeker een meerwaarde aan dit klassement. Een super mooi rondje door de bossen net buiten Burgh-Haamstede en op een kleine 400 meter van de zee.

Ochtends nog even goed gekeken of mijn wekker niet 1 uur te laat was afgegaan (Ervaring dat mijn telefoon niet altijd de goeie tijd aanneemt), afgelopen nacht is de zomertijd ingegaan maar dat hebben de meeste wel gemerkt. Dit betekend gelukkig ook weer dat er avonds langer getraind kan worden in het licht en natuurlijk ook wat warmer weer op komst is.
Rond de klok van 9 uur vertrokken richting het westen van het land, naar de provincie “Zeeland” voor mij de eerste keer dat ik in Zeeland een wedstrijd rijdt.
Na een rit van ongeveer 2 uur aangekomen in Burgh-Haamstede, gelukkig was de Olympia Team tent al opgezet door Rick van den Hanenberg, en konden we gelijk onze spullen kwijt. Guus en Kim moesten om 12:00 uur van start en die waren al bezig met hun voorbereidingen.
Nog even kort gesproken en ze succes gewenst voor hun wedstrijd.
Na hun startschot heb ik mijzelf bijgeschreven (Vorige week in Berlicum pas besloten deel te nemen en was de inschrijving al gesloten) gelukkig kon ik gebruik maken van mijn 3 UCI punten en hoefde ik daarmee niet achteraan aan te sluiten. Na de wedstrijd van Guus en Kim snel het parkoer nog rond gefietst en daarmee nog 2 rondje kunnen verkennen. Al snel merkte ik wel dat het nergens vlak zou zijn, veel vals plat met een aantal mooi korte felle klimmen in het losse zand gevolgd door een paar mooie afdalingen, Single-tracks, een aantal “kom bochten” en
nog een paar technische passages.
Na mijn verkenning nog even bij de start van de amateurs staan kijken, wat voor mij een ideale start positie kan zijn.

45 Min voor de start op de roller gestapt voor de warming up. Van de roller afgestapt en nog de laatste dingen gecheckt voor vertrek naar de start.
Bij de start aangekomen nog even nagevraagd bij de Jury of ik gebruik kon maken van mijn UCI punten en daarmee vooraan kon starten. Gelukkig mocht ik vooraan opstellen en kon ik rustig aan nog wat warm fietsen.
Na het oproepen van de renners stond ik op de 2de start rij. Met nog 2 Min te gaan nog een BYE! Energy Shot genomen en de focus op de wedstrijd gelegd.
Met nog 30 Sec te gaan ging alle focus op het fluit signaal om deze keer niet mijn start te verprutsen door een onverwacht fluitsignaal.
En we waren vertrokken, kwam ik deze keer goed weg zat diegene voor mij te klungelen en werdt mijn start opgehouden. Nog geprobeerd erom heen te komen maar dat bleek nog lastig te zijn doordat er al gewring was ontstaan vooraan. Uiteindelijk kon ik hem links passeren en nog wat plaatsen winnen. Helaas niet de ideale plek in het veld gevonden maar de wedstrijd is nog lang.

Na de eerste passage’s in het losse zand bergop kon ik al een 4-tal plaatsjes opschuiven door wat foutjes van renners voor mij en kwam ik wat dichterbij mijn ideale positie.
Nog een keer een groepje van 5 man voorbij rijden en sloot ik aan bij de renners die voor plek 5 reden. Maar helaas in alle haast en onoplettendheid maakte ik nog een schuiver in het losse zand net voor het induiken van een afdaling. ‘’Jammer’’ eigen schuld, gelukkig geen schade aan de fiets en weer snel opgestapt. hierdoor verloor ik veel plaatsen.

Uiteindelijk kon ik toch nog het gat dicht rijden in de 3de ronde sloot ik weer aan, net voor het ingaan van een single-track’s. Op een breed stuk geprobeerd verder naar voren te rijden maar bleef steken op de derde plek. Niet verkeerd dacht ik, maar even wachten er komen nog plekken waar ik er voorbij kan.
Na een mooie omhoog lopende kombocht kon ik passeren en meteen weer het tempo erop gezet.
Bovenop merkte ik dat er een klein gaatje was ontstaan en probeerde een strak tempo door te rijden over de single-track. Hier merkte ik wel dat ze wat goed konden maken op mij en kwamen ze langzaam wat dichterbij.
Net voor een looppassage haalden zij mij weer terug en kwam een renner mij voorbij.
Bij het afstappen rijdt een renner achter mij tegen mijn schoensluiting aan en springt deze los, even Dacht ik “shit mijn schoensluiting is kapot.”
Op het rechte stuk bij de Finish snel naar mijn schoen gekeken en bleek alleen de sluiting was los gedraaid.
Na het vast draaien zag ik dat de groep wat was uitgedund en we nog met 5 man over waren.
Na mijn eerst aanvalspoging om weg te blijven bleef het elke keer holle of stilstaan. Er werd veel naar elkaar gekeken en af te toe sprong er iemand weg en liet gelijk het tempo weer vallen als de groep weer aansloot.
Na een aantal lose aanvallen kwam de beslissende aanval van Erik Boer, aansluiten koste nog wel even wat moeite maar ik zat er snel bij.

Na de Haakse passage om de boom volgende het vals platte stuk en probeerde hier nog een gat te maken op Erik. Bovenop zag ik wel dat ik wat afstand had en probeerde op de single-track nog een keer vol door te trekken en zo een kleine voorspong te houden. Maar het lukte Erik om te volgen en kon hij mij net voor de loop passage voorbij te komen. Van de fiets af en proberen zo goed mogelijk in zijn wiel te blijven voor een sprint. Na het losse zand weer opstappen, lukt het mij niet om goed in te klikken en zie ik zo de 6de plaats verloren gaan. Helaas!! de hele wedstrijd mijn best gedaan om deze wedstrijd aanvallend te kunnen rijden en er een mooie strijd van te maken, met een trots gevoel uiteindelijk als 7de over de finish gekomen.

Het gevoel zit goed en ik merk steeds meer dat ik een mooie voorbereiding heb kunnen maken deze winter. Waar ik vorig jaar bij de start nog problemen had om het tempo vast te houden in wedstrijden, lukt het mij dit jaar om na de start vol door te blijven rijden.

Hulde aan de organisatie voor dit prachtige parkoer in Zeeland, misschien is dit wel een van de mooiste rondjes van de Nederlandse Competitie (zeker met de ongemerkte hoogtemeters die er elke ronden inzaten).

Komende zondag is de Nationale wedstrijd in Oldenzaal en met het beloofde mooie weer zal dit ook een snel rondje worden. Her en der heb ik al gehoord dat ze flink aan het parkoer hebben gewerkt en dat we een spectaculair parkoer kunnen verwachten. Daar komen we volgende week wel achter.

Sportvoeding:
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Energy Gel.
4x 500 ml bidonnen BYE! Isotonic Sportdrink.
1x SIS Rego Protein bar Chocolate Peanut.