Hel van Groesbeek 2019, 70 Km

Zondag 7 april stond de Hel van Groesbeek op het programma, nadat ik in 2017 op de 70 km afstand de overwinning wist te binnen te halen.
Stond ik in 2018 aan de start van de 105 km, achteraf bleek deze afstand voor mij te zwaar.
Daarom dat ik in 2019 wederom koos voor de 70km midden afstand,
Maar ook vanwege een drukke periode op het werk, door de drukte kon ik geen tijd inplannen om ook nog eens te trainen en daarnaast wist ik tijdens de Bikemotion in Maart een griepje op te lopen waardoor ik werd gedwongen  om aan de kant gaan zitten.

De start 
Om 9:50 viel het startschot voor de 70km, zonder enige verwachtingen vertrok ik snel om vooraan te blijven in de wedstrijd te komen, het eerste deel gaat over een loodzware motorcross baan, waarin het juiste spoor volgen essentieel is.
Als 2de ging ik de crossbaan op en volgde het wiel van Gijs Derksen.
Na ongeveer 1 km ploeteren kwamen we op begaanbare bospaden en ging het gas erop eventjes liet ik mijzelf terug zakken maar snel erna herpakte ik me en koos weer positie voorin om bij de eerste afdaling voorin te zitten.
Snel na de eerste afdaling volgde een klim, dat werd me nog even iets te veel en koos mijn eigen tempo te gaan rijden.
De wedstrijd is nog lang en ver.
Ik wilde in de beginfase wel proberen zolang mogelijk mee te gaan maar er nog wel voor te zorgen dat ik de 70km goed kon verteren, de echte zware stukken moesten nog gaan komen en ook daar wilde ik nog enigszins fris boven komen.
Het eerste uur van de koers ging mij goed af en wist nog steeds bij het groepje te blijven rijden, maar na de passage over de zeven heuvelen weg in Groesbeek tussen de golfbaan door werd het me even spannend onder de voeten gemaakt.
De overige renners in de groep wilde kosten wat het kost de achterblijvers voorbij gaan waardoor er een aantal spannende momenten ontstonden.
Ik koos ervoor wat afstand te houden om niet in het gedrang te zitten en een valpartij richting het prikkeldraad te vermijden.

Gewoon rustig blijven en voorzichtig proberen de achterblijvers passeren.

Ik koos om wat afstand te houden en moest hierdoor een gat laten van ongeveer 50 meter.
Dit gat werd even later weer vergoed, in een aankomende afdaling was een flinke file ontstaan en kon ik rustig weer aansluiten bij de groep.
Er volgde na deze technische afdaling nog wat smalle passage’s op en af waardoor het belangrijk was om rustig te blijven en proberen op een zo gunstig mogelijke manier bij de groep te blijven.
Op de weg richting start/finish wist ik nog bij de groep te blijven, het had me wel wat extra energie gekost om bij te blijven welke ik later in deze wedstrijd misschien nog wel harder nodig had.
In de 2de ronde moest ik helaas toch lossen en kwam alleen te rijden, hierdoor kon ik mijn tempo rijden en langzaam wat afzakkende renners van de 70km achterop rijden en hopelijk konden we samen sterk de wedstrijd voort zetten.

De kop is eraf 
In een tijd van 2 uur en 58 min kwam ik binnen, sneller dan gedacht en verwacht.
Na een lange periode van niet kunnen trainen, was ik hiermee erg verrast uiteraard.
Dit brengt natuurlijk ook wel een beetje goede hoop met zich mee voor de rest van het seizoen, uiteraard is dit nog lang maar de basis is natuurlijk al erg goed.

Next Race:

Gert-jan Theunissen Classic in de Rips.

Sportvoeding By: Wielervoeding.nl:

6 x 500ml Concap Hypotonic 55-11 Drink + Maxim Carboloader.
3x Concap Energy Gel Peach.
2x Concap Energy Bar Original.

Geen herstelreep of drank (deze was ik vergeten, erg stom)

Na de marathon van Oldebroek hield ik een aantal dagen rust, even de batterij weer opladen na een ontzettend zware 100 km marathon. 100Km op de mountainbike is toch echt een vak apart dat merkte ik wel tijdens de wedstrijd.
Op 29, 30 Maart en 1 April (Nee geen grapje dit keer) Stond ik aan de start van de oudste Spaanse Mountainbike meerdaagse, de Volcat in Igualada net buiten Barcelona.

Na de wedstrijd van Oldebroek had ik de fiets geüpgraded met een Quarq XX1 wattagemeter.

Zo kan ik tijdens trainingen en na wedstrijden beter de rit evalueren met de trainer om zo beter te kunnen trainen. Voor de aankomende etappe’s in Spanje was het vooral ervaren en uitlezen van de gegevens van de wattagemeter en daar voor nu vooral van leren.
Speciaal voor deze wedstrijd nieuwe banden van Vittoria gemonteerd, wederom de Peyote, voor mij de beste band voor de marathon. Een stevig band met een lage rolweerstand en enorm veel grip voor onverwacht technische passage’s en een setje met de Mezcal voor de nog snellere laatste etappe.

Woensdagochtend vroeg vertrokken ik samen met Thom Bonder en onze verzorgers richting Barcelona, daarna zouden we met de trein verder reizen naar El Bruc. Een heel klein dorpje op 15 min rijden met de auto van Igualada was dit een ideale verblijfplaats voor de wedstrijd.
Snel nadat we aankwamen de fietsen in orde gemaakt en nog even losgereden voordat de echt wedstrijd begon. Op en neer naar Igualada om te kijken waar de start was en of de afstand op de fiets te overbruggen was voor of na de wedstrijd.
Het aantal kilometers was niet het probleem maar wel een berg die ons pad kruiste, dat maakte het net te lang om voor de wedstrijd op de fiets richting de start te gaan.

 

Op donderdag besloten we nog een etappe te verkennen dit werd de 2de etappe omdat deze het langste was en naar verwachting de meest technische etappe en daarmee de zwaarste, zo hadden we een kleine voordeel tijdens de wedstrijd en hoopte we op moeilijke passage’s iets beter voor de dag te komen.
Na het trainen de fietsen helemaal in orde gebracht voor 3 dagen racemode’s. Poetsen, smeren, afstellen, stuurbordjes monteren en er voor zorgen dat alles 100% in orde was.

Etappe 1: 62 Km, 1600Hm.

De eerste etappe, het was een prachtige ochtend nog wel een beetje fris, maar dat zou na de start snel veranderen, de temperatuur zou oplopen tot 23 graden dus dat was geen straf. Tijdens het warm rijden verkende we de startstrook, ik stond opgesteld in het 3de startvak en moest een flinke inhaalslag maken om voorin het veld te komen. Met startnummer 112 (Hopelijk zou ik dit noodnummer niet nodig hebben) stond ik erg ver van achteren maar ik ging mijn best doen om zover mogelijk te kunnen eindigen de eerste etappe.

Bij de start om 10:00 uur was het meteen volle bak. De kopgroep reed al met een behoorlijk tempo weg en een grote groep tussen de kop en mij dacht eerder dat het een toertocht was dan een wedstrijd. Al slalommend reed ik tussen de andere renners door en passeerde voor de eerste afdalingen zeker al 30 man. Op volle snelheid en met geluk dat ik niet de enigste renner was die ook naar voren wilde rijden reden we richting de eerste 30 renners. Bij het opdraaien van de gravelpaden ging het tempo nogmaals omhoog en goed in het wiel rijden was haast onmogelijk door de wind en de smalle paden. De eerste 15 km hing ik echt op een elastiek maar bij de eerste beklimming moest ik toch echt genoegen nemen met de 2de groep.

Een lange vals platte klim waar ook in de 2de groep het tempo erg hoog gehouden werd reden we op weg richting de eerste afdaling van de wedstrijd. Een kort sprintje werd gewonnen door degene met de minste techniek. In een te laag tempo reden we naar beneden maar gelukkig konden we met eental renners in een bocht hem toch passeren, we hadden weer vrijbaan. Lange rechte gravel paden wisselde zich af met diverse technische afdalingen of draai en keer stukken tijdens deze eerste dag.

Onderweg was het genieten van zowel het uitzicht als van het parkoer zelden zulke mooie paden gereden tijdens een wedstrijd. Richting de finale waren we nog met 4 man op pad, ondanks dat het een relatief korte etappe was met weinig hoogtemeters was ik nu al aardig gesloopt maar ook in de finale moesten we scherp blijven.
Elke seconden telt in een etappe koers en wilde echt mijn best doen om zo dicht mogelijk bij de top 25 te eindigen. Met de 3 andere renners op sleeptouw en af toe dwong ik ze om ook wat kopwerk te verrichten reden we naar de streep toe. Nog even een sprintje eruit persen om de volgende dag toch verder vooraan te staan. Ik eindigde uiteindelijk als 39ste deze dag.

Sportvoeding:

5x 500ml BYE! Endurance Booster.
2x OTE Energy Gel Caffeine.
1x BYE! Endurance Bar.
1x BYE Energy Shot.
1x Maxim 40% Protein Bar.
1x 500ml Berry de Mey Casein Plus.

Etappe 2: 74km, 1900Hm.

Nadat ik in de eerste etappe als 39ste gefinisht was mocht ik gelijk door naar het eerste startvak.
Dit maakte het veel makkelijker om de aansluiting te maken met de kopgroep en ik hoopte deze dag zo lang mogelijk de aansluiting te houden met de kopgroep.

Direct na de start sloot ik aan op de 2de rij, ik probeerde zoveel mogelijk mijn plek te verdedigen maar door de hectiek was dit erg lastig. Gelukkig kon ik nog wel voor een valpartij blijven en draaide als 15de de gravelpaden op. Gelijk ging het tempo omhoog en schoven diverse renners weer naar voren toe. Wederom probeerde ik mijn positie te verdedigen maar daar had ik erg veel moeite mee en het koste veel energie om bij te blijven. Zoveel energie dat ik voor mezelf op een onverklaarbare manier onderuit ging op een recht stuk .
Helaas nog hard ook, op de een of andere manier schoot mijn voorwiel weg en kreeg dit niet meer gecorrigeerd, ik maakte een enorme schuiver, gelukkig geen materiaal schade, een flinke schaafwond op been, knie en heup en ook mijn elleboog was redelijk beschadigt. Snel stapte ik snel weer op. De benen waren ook ontploft en ik kreeg geen tempo meer gevonden aansluiten met andere renners koste veel moeite en vervolgens moest ik ze toch laten gaan. Ik koos mijn eigen tempo in de hoop weer een ritme te kunnen draaien, maar met het zwaarste stuk nog voor de boeg zou ik het ritme waarschijnlijk niet meer vinden.

Vele korte steile klimmetjes die snel weer een afdaling werden, geen echt lange stukken waar je tempo kon blijven draaien. Het
was eerder een explosieve Cross Country wedstrijd maar dan over een lengte van 70 km. Gelukkig had ik nog wel baat aan de verkenning van een aantal dagen eerder en kon ik rekening houden met wat er komen ging.
De wind wakkerde langzaam steeds meer aan, van windkracht 4 bij de start reden we het laatste stuk terug naar Igualada met de wind vol op kop met windkracht 8.
Toen ik aankwam bij de finish was alles al afgebroken, niet omdat ik er zolang over gedaan had maar omdat de wind enorm veel schade kon aanrichten waardoor alles uit voorzorg was afgebroken.
Direct nadat ik gefinisht was doorgereden naar de EHBO, daar heb ik mijn wonden laten schoon maken. Een enorme teleurstelling zeker als je goed wilt presteren, maar het was helaas niet anders. Nadat ik terug was in het huisje snel gedoucht en op bed gaan liggen, ik was kapot.
Terwijl mijn verzorger de fiets nakeek en in orde bracht voor de laatste etappe, ook al was het nog de vraag of ik wel van start zou gaan, sliep ik op bed verder, de dag had enorm veel energie gekost, ik liet het gaan en probeerde zoveel mogelijk rust te pakken.

Sportvoeding:

6x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Endurance Bar.
2x OTE Energy Gel Caffeine.
1x OTE Energy Gel.
1x Maxim 40% Protein Bar.
1x 500ml Berry de Mey Casein Plus.

Etappe 3: 38km, 900Hm.

De wekker ging om 6:00 uur. Ik stapte uit bed en het verbaasde mij dat alles nog soepel aanvoelde, ik ging naar het ontbijt en besloot gewoon weer van start te gaan voor de laatste etappe.
De start was hetzelfde als de eerste dag en ik probeerde wederom zoveel mogelijk plaatsen goed te maken en vooraan me te rijden. Maar op dezelfde klim als de vrijdag moest ik toch lossen en reed mijn eigen tempo door. Met een grote groep reden we verder, naar wat ik vooraf nog niet wist maar de echte technische etappe was vandaag. Lange single-tracks op hoogte met grote afgronden aan beide zijde’s.

Het was genieten op grote hoogte en kon goed mee met de technische mannen. Dit probeerde ik natuurlijk zo lang mogelijk vol te houden.
Op weg naar de verzorging werd ik in de afdaling toch gelost en reed ondertussen iedereen zo’n beetje alleen. Gelukkig kon ik een hoog tempo blijven rijden, ik kon zo langzaam aan weer wat renners passeren maar lag al wel op een aardige achterstand.
Na de verzorging ging het feestje gewoon door, bikepark’s afdalingen tussen de rotswanden en een grote rotswand afrijden op weg terug naar Igualada, het was helaas wel een korte etappe en iedereen had het tempo er goed inzitten want de snelste was al binnen 1,5 uur alweer binnen.
Op een kleine 20 min achterstand rolde ik dolgelukkig over de streep, blij dat ik toch deze laatste etappe had gereden.
het was genieten, een pijnlijke ervaring met het Spaanse gravel en weer een prachtige ervaring opgedaan in een meerdaagse wedstrijd.
Ik kon deze wedstrijd niet afsluiten met een mooie eind uitslag maar wel met een tevreden gevoel, op weg naar nog grotere wedstrijden die dit seizoen.

Sportvoeding:

3x 500ml BYE! Endurance Booster.
1x OTE Energy Gel Caffeine.
1x BYE! Endurance Bar.
1x Maxim 40% Protein Bar.
1x 500ml Berry de Mey Casein Plus.

Ter voorbereiding op de start van het seizoen reed ik zaterdag 10 maart de eerste editie van de Bar-End Marathon in Apeldoorn. Een nieuwe wedstrijd op de kalender, uiteraard was ik erg benieuwd wat voor een parkoer we konden gaan verwachten.
Door de regen die ‘s-nacht was gevallen had ik vooraf al gedacht dat het een modder boel zou gaan worden.
Dus gekozen om op pad te gaan met de Peyote van Vittoria, een snelle band met voldoende noppen voor genoeg grip als het wat modderig wordt.

Om 10:10 uur was de start van de Halve Marathon, er zat maar een klein tijdsverschil tussen hele en de halve Marathon en we reden al erg snel achterop langzamere renners van de 105 km.
Ik had een doel voor ogen deze wedstrijd, mijzelf vooraan in de wedstrijd zien te houden en reageren op iedere aanval die er werd geplaatst om zo steeds in de kopgroep te blijven rijden en niet achter de feiten aan te hoeven rijden. Dit om de hardheid terug te krijgen en te durven koersen.
Het parcour was erg afwisselend met vele snelle stukken maar her en der was de ondergrond flink modderig, het koste hier extra energie om de fiets onder controle te houden om niet weg te schuiven maar ook werden we getrakteerd op mooie afdalingen. Geen technische hoogstandjes maar voor nederlandse begrippen was het bijzonder.

Op de eerste belangrijke passage, die voor mij onverwachts kwam -omdat ik geen parkoer kennis had- liet ik me toch verrassen door een aantal korte felle klimmetjes. Gelukkig reed ik op een 5de plek van de kopgroep en kwam ik er toch redelijk doorheen maar door een foutje van een renner voor mij moest ik even van de fiets op zo’n steil klimmetje.
Een klein stukje rennen naar de top en snel weer op de fiets gelukkig kon ik samen met 2 andere renners snel weer bij de eerste 3 renners aansluiten. De toon was gezet, het zou een harde strijd gaan worden en iedereen wilde zich natuurlijk van zijn beste kant laten zien.

Na de eerste lus van 35 km waren we nog maar met 5 renners over. Op een passage met achterblijvers kreeg ik het zelf heel even lastig doordat ik er niet heel makkelijk voorbij kwam en moest ik een gat van bijna 50 meter laten vallen. geen paniek maar Ik zette toch alles op alles om weer vooraan aansluiting te krijgen met de 4 renners voor mij.
Net voor een bocht kon ik de kon ik de aansluiting maken, tijd om even op adem te komen was er niet, daar stonden mijn verzorgers met een nieuwe bidon die ik hard nodig had.
De andere renners zagen dat ook en dus zetten ze nog een keer flink aan om mij los te krijgen om mij nog een keer maximaal op de proef te stellen. Op het moment dat ik definitief weer de aansluiting maakte lieten ze gelijk het tempo zakken, zo kon ik zelf even op adem komen.
in de kopgroep zaten drie renners van het team Stappenbelt, Erik Groen, Rob Gabon en Marc Bouwmeester de vierde renner was Henk Jaap Moorlag. De mannen van Stappenbelt begonnen aan hun tactisch plan en begonnen om de beurt te demarreren.  Ik voelde wel dat mijn benen al wel hadden geleden en het deed soms erg pijn om te reageren. Na 3 a 4 aanvallen waren ze er weer klaar en we reden weer met 5 renners door. Ze hadden blijkbaar de conclusie getrokken dat de krachtsverschillen te klein waren en dat ze ons er niet af zouden krijgen.

De samenwerking kwam weer op gang en het was wachten op de dingen die zouden gaan komen. Toen kreeg het wedstrijdverloop een wel hele plotselinge wending. We passeerde op ruime afstand een groepje ruiters maar een van de ruiters had haar paard niet onder controle en werd eraf geworpen. Het gevolg was dat het paard op hol sloeg  en ONS achterna ging over de heide. In de blinde paniek van het paard liep het paard letterlijk over Marc Bouwmeester heen die dan ook gewond achterbleef. Voor ons was het echter niet over, het paard rende zeker zo’n 3 km lang met ons mee, pas in een verzorgingspost wisten ze het paard af te leiden van ons zodat wij ongestoord verder konden. Even bijkomen van de schrik en we pakte de wedstrijd weer op.

Richting de finale van de wedstrijd wist Erik Groen zich los te rijden van ons. Op een zwaar stuk reed hij van kop af aan weg. Door de flinke inspanning die ik had moeten doen om het paard voor te blijven kon ik niet meer reageren er zat gewoonweg niet meer in, het beste was eraf. In de laatste single-track verloor ik de strijd om de koppositie en ging ik als derde aan deze sectie, ook voor Henk Jaap Moorlag was het beste er af en hij moest Rob Gabon laten gaan, passeren was voor mij onmogelijk en de wedstrijd viel hierdoor in een definitieve plooi.

Met nog ca 500 meter te gaan nam ik de koppositie om zo als eerste door de laatste bocht te gaan, direct na de bocht begon ik aan mijn sprint en haalde met een paar centimeter voorsprong mijn eerste podium van dit seizoen binnen. Een 3de plaats achter Erik Groen en Rob Gabon is iets waar ik erg tevreden mee ben, zeker na wat er tijdens de wedstrijd gebeurd was.

 

Next Race:

18 Maart, NL Cup in Berlicum de GP Kivada / Olympia, de jaarlijkse opening van het Cross Country seizoen. Om 15:00 start mijn wedstrijd in Engelenstede te Berlicum, daar wordt ook ons team gepresenteerd aan de pers, sponsoren en publiek.

 

Sportvoeding:

4x 500 ml BYE! Endurance Booster.
2x BYE! Endurance Bar.
1x OTE Caffeine Energy Gel.
1x Powerbar Performance Smoothie.
1x Maxim Protein Bar.

 

Op zondag 11 februari vertrokken we vanaf Weeze AirPort naar Alicante.
Het was gelijk al een mooie dag en we besloten snel alles in orde te maken zodat we nog nog een rondje konden fietsen. Een rondje van twee uur rondom Calpe met weinig hoogtemeters om er weer even in te komen en te genieten van de zon.

Voor de maandag gaf het weerbericht flink wat regen op en hoopte we dat dit stiekem toch wel zou meevallen, helaas was dit niet het geval. Bij vertrek was het droog maar wel heel erg bewolkt helaas bereikte na 2 uurtjes ons toch een flinke regenbui, het koelde snel af en de straat lag zowat onder water. Met een flink tempo reden we vlug terug naar het appartement toe en was de eerste dag helaas in het water gevallen.

Revenge op dinsdag, het was prachtig weer de zon was terug en de temperatuur lag rond de 19 graden, ideaal trainings weer. We gingen op pad voor een grote ronde via Coll de Tudons, de hoogste klim die je in de omgeving van Calpe kunt beklimmen.
Daarna volgde een lange koude afdaling en reden we weer terug naar Altea om via de kust terug naar Calpe te gaan, daar zette ik de andere renners thuis af en reed ik nog een klein uurtje door om mijn schema vol te maken. Nog eenmaal over de Benissa, dit blijft een van mijn favorieten klimmen reed ik achter Calpe door en zo terug naar het appartement.

Tijdens de avondsessie kregen we een presentatie over voeding van Eric van de Boogaard. wat houdt de basisvoeding in? hoe bereid je jezelf voor op een training of wedstrijd en wat zijn mogelijke verbeterpunten. Een interessant presentatie waar ik veel nuttige informatie uit heb kunnen halen.

De volgende dag was een rustdag, ondanks dat we nog maar 1 echte trainingsdag hebben gehad is deze altijd welkom. Op pad met het hele team en begeleiding reden we richting Moraira waar een mooi terrasje gevonden werd, een aantal mooie teamfoto’s werden er gemaakt.

Er stonden nog 3 trainingen op de planning, 2 duurtrainingen en 1 interval training. Tijdens de eerste volgende duurtraining wou mijn trainer dat ik een 20min veldtest deed. Dit om inzicht te krijgen in de voortgang van de afgelopen trainingsperiode.
Dit soort testen kun je doen op het vlakke of op een klim, ik koos voor het laatste omdat dit makkelijker is en je daarvoor een korte stuk hoeft uit te zoeken waar je makkelijk maximaal kunt blijven gaan.
De test kon ik goed uitvoeren en voor mijn gevoel had ik ook een nette uitslag gereden maar dat zou ik pas na de training kunnen analyseren, daarvoor moest ik nog wel eventjes een paar uurtjes door trappen. Bij terugkomst ging ik samen met de trainer de data analyseren van de 20min test. De waardes waren erg goed (353 watt) er zat veel verbetering in ten opzichte van vorige jaar (325 watt).

Vrijdag blokken training.
6x 10min de klim naar Benissa op 90% rijden en in de laatste minuut nog eens alles geven.
Het was een drukke dag op de Benissa en we waren niet de enige renners die daar hun blokken deden dit maakte het makkelijk maar ook gezellig om hier te trainen.
Na de training die vrij kort was nog op het terras gezeten voor een bakkie koffie en een pannenkoek, daarna maakte we onszelf alweer klaar voor de laatste trainingsdag en alvast voor de terugreis richting Nederland.
De laatste dag brak alweer aan, op pad voor een grote ronde van bijna 5 uur en 2500hm.
De achterkant van de Coll de Rates reden we op, daalde af richting Castel de Castells om daar een moordend zware klim over te rijden. Een klim van 5 Km lang, en gemiddeld 6% het zwaarste deel waren de eerste 2km die ruim over de 10% tot 15% gingen daarna volgde het makkelijkste deel van 3% en soms een afdaling. We daalde weer af over Coll de Rates en besliste op het laatste moment via Coll de Bernia terug te rijden naar Calpe.

Bij terugkomst kregen we helaas een flinke klap te verduren, er was ingebroken in ons appartement. Computers en geld waren weg, paspoorten en andere belangrijke spullen voor onze terugreis lag er gelukkig nog wel. Een zware domper op een leuke en gezellige trainingsweek.

Nu deze laatste voorbereiding -na een lange periode in Spanje- erop zit bereid ik mijzelf verder voor in het koude Nederland voor de aftrap in Berlicum. Daar pas kan ik zien hoe de vorm is. Hopelijk kan ik daar nog met een mooie uitslag thuis komen.

Op 25 Februari rijd ik nog een trainingswedstrijd in Alphen en de week erna van 2 tot 4 maart zal ik mijzelf presenteren tijdens de bikemotion op de stand van Wielervoeding.nl en BYE! Nutition op stand 10D046.

Sportvoeding:

BYE! Endurance Booster.
BYE! Endurance Bar.
BRL Invigor8 French Vanille.
Powerbar Performance Smoothie.
OTE Hydro Tabs.

“Part II of the Spanish Life” Costa Blanca Bike Race

Na een aantal dagen thuis te zijn geweest, voor onder andere wat rust en de verjaardag van mijn vader, ging ik vol goede moed weer richting Spanje.
Vroeg in de ochtend en zonder enige voorbereiding ging ik op avontuur vanaf het vliegveld in Alicante naar Altea Hills, omdat het toch een rustdag was, deed ik het ook lekker rustig aan, na de vlucht stapte ik op de bus richting het treinstation om vanaf daar richting Altea te gaan.

Donderdag ging ik samen met Thom Bonder -waarmee ik een duo zou vormen tijdens de Costa Blanca Bike Race (CBBR)- op verkenning van de etappe’s. We besloten 2 etappe’s te verkennen, de 4de etappe en de tijdrit.
De weersverwachtingen voor de 4de etappe zagen er erg slecht uit, er werd vooraf al aangekondigt dat de technische etappe in combinatie met de verwachte regen een uitdaging kon gaan worden.
Een tijdrit verkennen is altijd belangrijk, we spraken tijdens de verkenning al met elkaar af wie welk deel op zich zou nemen.

 

Op woensdag arriveerde onze verzorgers voor de komende dagen.
we spraken door hoe de dagen eruit zagen en wat we konden verwachten.
Na het ophalen van onze startnummers (24A/B) gingen we naar de Briefing van de organisatie, daar werden de laatste benodigde informatie verteld voor de verzorgers.
We waren er klaar voor.
De start van het mountainbike seizoen 2018 kon beginnen in Spanje.

 

 

Etappe 1: Finestrat – Finestrat, 45Km. 1600Hm.

De wekker ging vroeg, 07:00 uur, na het ontbijt zijn we met de auto vertrokken richting Finestrat voor de eerste etappe.
Daar aangekomen een goede warming-up gedaan en ons klaar gemaakt voor de start.
We werden opgeroepen als 20e team, deze plaats hadden we te danken aan de uci punten van Thom, een mooie uitgangspositie voor de start.

Na het startsignaal gingen we er vol voor, het was zaak om goed bij elkaar te blijven in de hectiek van de start en daarna zouden we samen proberen naar voren te rijden.
Helaas hield het avontuur al na 500 meter voor mij op.
Zonder enige kracht was mijn ketting gebroken en dit midden in de volle strijd. Ik zag iedereen voorbij gaan en wist gelijk dat we als allerlaatste het veld in zouden gaan.
We hadden gelukkig de ketting snel gemaakt, maar het volgende probleem was dat we door achterblijvers teveel opgehouden werden op de single tracks en daardoor verloren we kostbare tijd.
Het zou een zware strijd gaan worden en ik merkte helaas ook al snel dat de benen nog niet gewend waren om nu al een harde inspanning te doen.
Met verzuurde benen probeerde ik er het beste van te maken. De etappe begon met een korte klim zodat het hele veld uit elkaar lag, gevolgd door een lange afdaling tot aan de voet van de grote klim, deze bracht ons naar ruim 1000Hm en vanaf daar werden we getrakteerd op een afdaling van ruim 15Km.
Ruim 30 min afdalen over geweldige trails bezaaid met stenen.
Met het zicht op Finestrat moesten we nog een lastig klimmetje op waarna we onze eindsprint inzetten om ook de laatste secondes goed te maken.

Sportvoeding:

3x BYE! Endurance Booster 500ml.
1x BYE! Endurance Bar Coconut.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 750ml.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Pro Isotonic Gel.
1x Powerbar hydro Gel Orange.
1x Maxim Protein Bar Soft-raspberry.

 

 

Etappe 2: Alfas del Pi – Antenas S. Gelada, 12Km. 600Hm.

BYE! energy shotIt’s Timetrail time.

De tweede tijdrit die ik ooit heb gereden op de mountainbike, en deze keer was het in teamverband. Na de verkenning hadden we al het een en ander doorgenomen wie waar op kop zou rijden en hoe we zouden communiceren. Nog een laatste verkenning en we begonnen aan de laatste voorbereidingen. Op de roller’s -de organisatie had roller’s beschikbaar gesteld- dit was wel echt een plus punt van de organisatie en we maakten hier uiteraard optimaal gebruik van.
Na de warming-up werden we opgeroepen op het startpodium.

Daar werd nog een laatste foto gemaakt. Er werd afgeteld en we waren weg, de eerste kilometers reden we over de boulevard van Alfas, na 1,5 km kwam het keerpunt en reden richting het bos.
Daar zouden we nog een aantal single-tracks krijgen, geen spannende passage’s maar het was een mooie warming-up voor wat er komen ging.
Deze weg bracht ons richting een monsterklim van 2 km lang met ruim 400 Hm. Het eerste deel begon rustig omhoog te gaan, de meter’s gingen langzaam richting de 20% en al snel zaten we over de 30% en op het steilste stuk met de kin op het stuur was het 48%. Maximaal in de verzuring aan het rijden naar de top toe, niet nadenken maar door trappen.
Bij aankomst hadden we een 27ste tijd overal gereden, zeer tevreden in dit deelnemersveld.

 

Sportvoeding:

1x BYE! Isotonic Sportdrink 750 ml.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 500 ml.
1x BYE! Energy Shot.
1x Maxim Protein Bar Soft-Raspberry.

Etappe 3: Benidorm – Villajoyosa, 55Km. 1400Hm.

 

Etappe 3 vertrok in Benidorm, dus vroeg op de fiets naar Benidorm.
Om 10:00 klonk het startsignaal, we probeerde via het trottoir nog een aantal plekken op te schuiven naar voren toe. Dit lukte maar bij de 3de bocht werd ik afgesneden door een andere renner die zichzelf in het hek reed. Helaas een inspanning voor niets gedaan, en opnieuw geprobeerd zover mogelijk te komen. Doordat we deze etappe niet hadden verkent wisten we ook niet wat er zou komen en raakte we al snel in een opstopping. Afstappen en rustig blijven, duidelijk communiceren met Thom was uiteindelijk een sleutel tot succes, zo wisten we van elkaar waar we zaten en maakte we nooit een vergissing dat we elkaar kwijt zouden raken. Na een paar minuten sloot ik weer aan bij Thom en was de jacht weer geopend, Thom versnelde en het groepje met ruim 10 Duo’s werd al snel uitgedund naar 4 duo’s. Dit gaf meer rust voor iedereen, geen stress om bij elkaar te blijven en we konden goed samenwerken.
De 3de etappe had geen echte lange klimmen of veel hoogtemeters het was vooral een extreem snelle etappe, na een kleine 2 uur fietsen kwamen we al op het strand aan richting Villajoysa, daar reden we nog een aantal korte klimmetjes op en niet snel erna finishte we alweer. Een mooie en snelle etappe, een schitterende dag.

De weerverwachtingen voor de vierde etappe waren extreem slecht en er werd ruim 50mm regen verwacht. Door de organisatie
werd er even gesproken van een afgelasting, maar die beslissing zou pas op zondag genomen worden.
Dus hopen op het beste en alles klaar maken voor de laatste dag.

 

Sportvoeding:

3x BYE! Endurance Booster 500ml.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 750 ml.
1x OTE Energy Gel Caffeine Blackcurrant.
1x BYE! Energy Gel (Oude variant)
1x Powerbar Hydro Gel Orange.
1x Maxim Recovery Bar Soft-Raspberry.

Etappe 4: Polop – Polop, 40Km. 1600Hm.

De laatste dag, met nog onduidelijk of het wel of niet door zou gaan, vertrokken we met de auto richting Polop. ‘s-nachts had het enorm geregend maar de koers kon toch doorgaan. We maakte ons klaar voor de finale dag, een kort stukje door het dorpje Polop en al snel reden we een zware beklimming op. Daar werd het kaf van het koren gescheiden, we reden als 30e duo de eerste afdaling in. Niet slecht en we probeerde op de daarop volgende klim langzaam aan wat plekjes goed te maken. Even hadden we zicht op op een aantal sterke renners voor ons en probeerde we aansluiting te maken. Helaas kwam sneller dan gepland de eerste afdaling, we wilde beide geen risico nemen deze laatste dag en besloten alle afdalingen ons eigen tempo te rijden en onszelf niet onder druk te laten zetten.

Een aantal keren passeerde ons een aantal renners maar die lieten we gaan, het ging te hard en het risico op vallen wilde we vermijden. Op weg naar de grootste beklimming van de dag konden we toch wel weer wat plaatsen goed maken. Het was de hele tijd op schuif show, bergop konden we wel een aantal plekken pakken, maar bergaf werden we soms wel ontzettend hard voorbij gereden. We reden uiteindelijk solo de laatste 10 km van de wedstrijd terug richting Polop, deze stukken hadden we verkend we konden op sommige stukken goed gas geven om nog wat extra tijd te pakken. Na een lange afdaling, kwamen we aan in Polop, maar wat we niet hadden gedaan tijdens de verkenning, was de laatste kilometers bekijken, dit bleek een lange (gelukkig) verharde klim te zijn naar een kasteel “Castell de Polop” maar wat een enorm steile stukken zaten hier nog tussen. Bovenop konden we tevreden zijn met de prestatie die we hebben geleverd. We hadden uiteindelijk het maximale gegeven en dat was voldoende voor een 33ste plek in het algemeen klassement.

Een mooie en unieke ervaring opgedaan in Spanje, die me sterker zal hebben gemaakt voor de rest van het seizoen. Mijn volgende wedstrijd staat gepland op 25 Februari in Alpen tijdens de D’Alphen Classic. Een Cyclo van 39km over het strand van Alphen.

Sportvoeding:

3x BYE! Endurance Booster 500ml.
1x BYE! Isotonic Sportdrink 750 ml.
2x Powerbar Performance Smoothie.
2x OTE Energy Gel Caffeine Blackcurrant.
1x Maxim Recovery Bar Soft-Raspberry.

 

De start van het Mountainbikeseizoen begon nog niet eerder zo vroeg als in 2018.
Waar het normaal pas half maart in Berlicum begint, sta ik dit jaar samen met Thom Bonder op 25 januari in Benidorm aan de start van de Costa Blanca Bike Race.
In onze voorbereiding daarop vertrokken we al op 28 December richting Calpe, voor een trainingsstage voor een aantal weken, ja inderdaad weken.
Samen met mijn trainer hebben we een intensief trainingsprogramma opgesteld voor het eerste blok in Spanje waarna ik voor een aantal dagen weer even huiswaarts keer en daar nog een aantal dagen wat rustiger ga trainen.
Op 17 Januari een aantal dagen voor de wedstrijd stap ik weer op het vliegtuig en begint de voorbereiding op de Costa Blanca Bike Race (CBBR). 

Van 28 December tot 10 Januari overwinter ik dus in Calpe. Voor de eerste trainingsperiode in Spanje om daar flink wat uren te kunnen trainen voor.
De eerste trainingsrit was vooral even wennen en kijken of alle afstellingen op mijn nieuwe fiets die beschikbaar gesteld wordt door Bikebrandsnl nog goed stonden.
Een Olympia F1X Race Full suspension met Sram GX Eagle en Fox Float Factory Vering staat dit jaar tot mijn beschikking.
Jammer dat de fiets nog niet helemaal compleet is voor de CBBR, maar daar komt gelukkig snel verandering in.
We hebben een RS-1 vork uit een andere fiets geleend zodat ik op deze machtige fiets kan trainen.

Na een paar dagen trainen, stond ook in Spanje Oud & Nieuw voor de deur en lieten wij dit niet aan ons voorbij gaan.
Op jacht naar oliebollen en vuurwerk, vonden we in Altea een Nederlands cafeetje waar we uiteindelijk onze eigen oliebollen hebben kunnen bakken, voor het oud jaars feest.
Een klein stukje verderop in Altea werd er vuurwerk verkocht en hebben we ook daar inkopen gedaan.
Na een lange avond vol plezier een biertje, Oliebollen en vuurwerk richting bed gegaan omdat er de volgende dag gewoon weer getraind moet worden, een rustig  koffierondje.

We hadden na de eerste trainingsweek ruim 25 uur aan trainingsarbeid gemaakt, ruim 600 km fietsen. gelukkig zat het eerste blok er nog lang niet op.
Elke dag was anders dan de voorgaande eerst een lange duurtraining met korte intensieve blokjes.
De volgende dag reedt ik alleen maar tempoblokken tegen de Benissa op.
Ook de fitness hebben we bezocht om de Core trainingen te blijven doen.
Er kwamen nog meer lange ritten van 4 a 5 uur aan, gelukkig konden we op sommige dagen in het wiel aansluiten van een aantal profploegen die ook aanwezig waren in Calpe.

De afgelopen 13 dagen hebben we van mooi weer kunnen genieten en voldoende uren/km’s kunnen draaien en zat het er voor mij alweer op.
Ik maakte mijzelf klaar voor de reis terug naar Nederland, daar heb ik nog een aantal rustige trainingen en vertrek op 17 Januari weer richting Calpe voor de Costa Blanca Bike Race.
Waar ik samen met Thom onszelf helemaal klaar ga maken voor de start van deze wedstrijd.
Een meerdaagse wedstrijd Met 4 Etappe’s waarvan er een een tijdrit is. Hopelijk gaat het een mooie periode worden zo vroeg in het seizoen.

 

 

 

 

Fietsstatistieken:
Aantal Km: 1089
Aantal Hm: 17426
Aantal Uren: 43,5 uur

Sportvoeding:
BYE! Endurance Bar.
BYE! Isotonic Sportdrink.
Powerbar Performance Smoothie.
OTE Hydro Tabs Lemon, Blackcurrant.

Afgelopen zaterdag stond de VulkanBike Marathon in Daun op het programma.

Met het complete Olympia Cicli Mountainbike team waren wij naar Duitsland afgereisd om hier aan de start te verschijnen.
De Vulkan Bike Marathon is een mooie maar snelle wedstrijd. Waar we vorig jaar nog tropische temperaturen hadden was het deze keer maar 10 graden en er werd veel regen voorspeld.
Dit jaar was ik toch wel uit op revanche op vorig jaar, door het missen van een pijl al vroeg in de wedstrijd moesten we in de achtervolging op de kopgroep, helaas zagen we de kopgroep niet meer terug en moest ik genoegen nemen met een 5de plaats.

De wedstrijd was op zaterdag en dus moesten we al op vrijdag richting Daun vertrekken. Laat op de middag en vol in de spits duurde de reis helaas wat langer dan verwacht en kwamen we pas rond 8 uur aan in Daun.
Snel mijn startnummer opgehaald en door naar het hotel, om daar nog wat televisie te kijken en vroeg naar bed te gaan.
Bij het ontbijt de volgende morgen regende het nog steeds maar wel minder dan op vrijdag.
In de auto richting Daun vertrokken en daar de spullen klaar gemaakt voor de wedstrijd.
Op de roller onder de paraplu deed ik mijn warming-up, daar merkte ik al dat de benen er vandaag zin in hadden en dat gaf mij in dit toch wat trieste weer toch een goed gevoel. Tijdens de warming-up hield het op met regenen en ging ik snel naar de start.
Ik probeerde er niet te laat heen te gaan omdat ik niet achteraan wilde staan. Gelukkig stonden er nog maar een paar renners en kon ik mooi op de eerste rij plaats nemen.

Tijdens het wachten op het startschot nam ik nog mijn BYE! Energy Shot en niet snel erna klonk het startschot. De eerste 1500 meter waren geneutraliseerd achter de auto toen de wedstrijd werd vrijgegeven draaide we meteen het bos in. Ik probeerde de eerste minuten even mijn gemak te houden om een beetje het ritme te kunnen vinden, maar probeerde wel voorop te blijven om niet al na 5 minuten eruit te zien als zwarte piet. Voorop blijven lukte aardig maar vies werden we zeker. We konden al snel met een groep van 10 man loskomen van de rest. Gedurende de eerste kilometers richting de eerste verzorgingpost was het druk onderweg, doordat we achterop de achterblijvers reden van de 100Km.
De eerste renners probeerde er de hele tijd zo snel mogelijk aan voorbij te komen, ik koos er zelf voor om er wat rustiger achteraan te gaan om zo vroeg in de wedstrijd niet al teveel energie te verspelen.

Op 10 kilometer plaatste ik mijn eerste aanval, we reden bovenop een plateau waar de wind vol van voren kwam. Niemand wou echt rijden en er werdt veel naar elkaar gekeken, ik plaatste hier mijn eerste aanval om te kijken welke sterke renners erop konden reageren en dan hopelijk met een iets kleiner groepje de wedstrijd konden vervolgen.
Er had maar 1 renner antwoord op mijn aanval en we hadden al snel een grote voorsprong op de andere 8 renners. We besloten samen door te rijden en om ste buurt het kopwerk op ons te nemen.

We reden nu ongeveer 40 kilometer samen maar ik merkte dat mijn tegenstander op kop minder hard aan het rijden was, ik nam de kop weer over en hij bleef goed in het wiel zitten. Ik dacht bij mijzelf ik ga gewoon nog een aanval plaatsen, ik rij 5 minuten volle bak en kijk daarna of hij dan nog in het wiel zit en zo ja hoe hij er dan nog bij zit.
Ik nam nog een BYE! Isotonic Pro Gel, koos een goed moment waar ik mijn tempo versnelling kon doen en ging er de volle 100% voor om hem los te rijden. Na een aantal minuten hoorde ik al niemand meer achter mij, geen gepiep van remmen of een ratelende ketting. Ik besloot toch nog even door te rijden en op een wat overzichtelijkere plek te kijken waar hij was. Op een hele steile klim door een weiland zag ik dat hij op ongeveer 50 meter achter mij reed. Dat was mooi, ik kwam boven aan en ging de laatste resterende kilometer’s (35 Km) voor een solo richting de finish.

Doordat we de ronde andersom reden was de lange startklim van vorig jaar een lange afdaling over het fietspad terug richting Daun.
Daar moesten we nog een keer een listig klimmetje op richting de eindstreep daar war ik voor de derde keer dit seizoen de armen in de lucht mocht doen.

De revanche op vorig jaar is zeker gelukt. Ik kwam met een voorsprong van ruim 5 min binnen. Uiteraard is dit een mooie motivatie richting het NK Marathon op 8 Oktober toch weer een erg belangrijk moment. Tijdens deze race wil ik mijn prestatie van vorig jaar verbeteren door dichterbij de top-10 overal te komen dan vorig jaar (16de plaatsoverall, 3de bij de Beloftes).

Op uitnodiging van BYE! in Polen sta ik op 22 September in Kielce (Polen) aan de start bij de Kielce Bike Marathon. Daar ben ik erg benieuwd naar wat voor parkoer we krijgen, na de vorige wedstrijd eerder dit seizoen in Polen verwacht ik dat dit wel een uitdagend parkoer gaat worden.

Sportvoeding:

7x 500 ml BYE! Endurance Booster.
2x BYE! Endurance Bar.
1x BYE! Isotonic Pro Gel.
1x BYE! Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
2x Powerbar HydroMax Gel.
1x SIS Rego Protein Bar.

Saarschleifen Bike Marathon 92 Km.

Een wedstrijd waar ik 2 jaar geleden ook al eens was geweest.
Een mooie wedstrijd in het Saargebied, waar mooie single-track’s een uitdagend parkoer verzorgen. Met een afstand van 92 Km met 2225 Hm was het geen zware wedstrijd op het gebied van klimmen.

Zondag vroeg mijzelf klaar gemaakt voor de wedstrijd. De bidonnen en voeding stonden gereed en zo was ik klaar voor vertrek.
Na het ontbijt op de fiets gestapt richting Mettlach, een kleine 12 Km verderop dus een mooie gelegenheid om warm te rijden. In Mettlach aangekomen de Single-track rondom de finish-arena verkent die we in de wedstrijd ook zouden passeren.
Om 9:15 mochten we plaats nemen in het startvak. Ik was ruim op tijd aanwezig en kon op de eerste startrij plaats nemen.
Na 10 min wachten klonk het startschot en vertrokken we richting het bos. Roel Verhoeven liet er geen gras over groeien en trok direct het hele veld uit elkaar.  We waren al snel met 7 renners los en begonnen aan de eerste afdaling. Ik reed op dat moment op een vierde plek, Roel Verhoeven en Kevin van Hoovels (al twee keer deelnemer aan de olympische spelen) reden met zijn tweeën weg. Ik zat vast achter een renner die het tempo niet kon volgen, hij liet een gat vallen en op een breder stuk passeerde ik hem om vervolgens te proberen terug te rijden naar Roel en Kevin. Dit lukte helaas niet.

In de achtervolging dan maar met 3 andere renners.Ik hield het tempo gedurende de wedstrijd hoog door veel op kop te rijden. Doordat ik 2 jaar geleden hier ook al eens had gereden wist ik waar ik van voren moest zitten om zo als eerste de single-tracks op te rijden. Het lukte ons ook niet om gezamenlijk het gat te dichten op de eerste twee en langzaam aan zagen we ze uit het zicht verdwijnen.
Na 40 Km koers kwamen we aan op de laatste beklimming van de eerste lus, de plek waar het 2 jaar geleden mis ging (mijn ketting brak en in mijn haast om de ketting te repareren raakte ik mijn missing link kwijt, dat werd dus lopen naar de finish). Dit was overigens ook het zwaarste stuk van de wedstrijd. Vanaf de oever van de Saar draaiden we een single-track op om vervolgens in 7 km 200 hoogtemeters  te overbruggen, halverwege moesten we zelfs van de fiets af omdat het zo steil was. Bovenop reden we richting de finish-arena waar we aan onze 2de lus begonnen.

De 2de lus was een ingekorte versie van de eerste, maar de beslissing zou pas vallen bij de laatste beklimming. We reden nog 1 kort lusje om Mettlach heen om vervolgens via een trappen afdaling langs de oever van de Saar aan de laatste beklimming te komen. We waren ondertussen nog maar met zijn tweeën en we probeerde er allebei alles aan te doen om elkaar los te rijden, helaas lukte het mij niet hem te lossen. Op het moment dat de andere renner zijn aanval plaatste kreeg ik stom genoeg te maken met kramp. Ik probeerde er alles aan te doen om te volgen maar probeerde ook meteen goed te doseren zodat  de kramp er niet helemaal in schoot. Ik kwam op 20 meter te zitten en probeerde voorzichtig weer terug te komen in zijn wiel. Het was ondertussen nog maar 1,5 kilometer tot aan de finish. Ik sloot weer aan en nam gelijk de kop over en reed in mijn eigen tempo door. Kennelijk had mijn tegenstander te lang op de limiet gereden. In de laatste kilometer moest hij namelijk passen en zo kon ik onbedreigd naar de finish rijden en de 3de plaats veilig stellen.

Een derde plaats achter Kevin van Hoovels (1) en Roel Verhoeven (2) is een hele nette uitslag waar ik meer dan tevreden mee ben.

Volgende week sta ik aan de start van de Rothaus Bike Giro Marathon.
Een 4-daagse marathon met 3 Etappe’s en 1 tijdrit, die donderdag 10 augustus van start gaat.

 

 

Sportvoeding:

2x Powerbar Hydro gel.
1x Powerbar Performance Smoothie.
1x BYE! Endurance Bar.
6x 500ml BYE! Endruance Booster.
1x 500ml Maxim Carbo Loader.
1x SIS Rego Protein Bar.

Zillertal Bike Challenge 2017.

Alweer de tweede meerdaagse marathon van het seizoen, deze keer reisde ik af naar Oostenrijk naar de Zillertal Arena voor de Zillertal Bike Challenge. Dat zou garant staan voor veel hoogtemeter (Heel veel). in 3 etappe’s zouden we 187 Km met 9126 hoogte meters overbruggen.

Met de relatieve korte etappe’s van 69, 60 en 50 Km en 3040, 2606 en 3090 Hm per dag zou het een zware uitputtingslag gaan worden.

Maandagochtend vertrokken richting Oostenrijk voor een rit van ruim 800 Km. Daar wachten Robbert de Nijs, die vanaf het WK marathon was doorgereisd, ons op in het appartement waar we de komende dagen zouden verblijven. S’avonds gezellig wezen uit eten met Robbert en Rob van der werf, aan tafel kregen we de verhalen te horen van voorgaande editie’s en konden we een kleine inschatting maken van wat we de komende dagen konden verwachten.

De daarop volgende dagen heb ik mooie training af kunnen werken samen met Rob en Robbert, met name de eerste kilometers van de etappes verkend zodat we wisten wat we konden verwachten.

Woensdag avond arriveerde Peter Dericks (Sponsor van Olympia) en Perry van de Bos die deel uitmaakte van ons Team voor de komende dagen.

Donderdag ochtend hebben we met z’n vieren losgereden voor de wedstrijd. Na deze korte inspanning de fietsen in orde gebracht en om 5 uur zijn we naar Fugen gereden waar we onze startbewijzen in ontvangst hebben genomen en zijn we naar de rennersmeeting geweest. Zo wisten we waar we op moesten letten en wat we konden verwachten van het weer de komende dagen.

 

Etappe 1: Fugen – Zell am Ziller.

De eerste etappe, ik was er er klaar voor. De langste van de drie dagen maar nog steeds relatief kort met een afstand van 67 km maar wel met veel hoogtemeters (3042 Hm).

om 6:00 ging de wekker en kon het beginnen, na het ontbijt mijzelf klaar gemaakt en met de auto richting Fugen vertrokken, waar de start van de Zillertal Bike Challenge was.

De eerste etappe bracht ons van Fugen naar Zell am Ziller daar tussen passeerde we 2 bergtoppen die op 2000 meter hoogte lagen.

om 9:00 uur klonk het startschot, we waren vertrokken voor de eerste van de drie slopende etappe’s. De eerste kilometer door het dorpje leek het wel een optocht, het hele dorp en zelfs scholen stonden ons aan te moedigen. Al snel kwamen we aan bij de eerste klim, 12 kilometer onafgebroken klimmen met een stijgingspercentage van gemiddeld 10%. Een eigen tempo zoeken was essentieel deze dagen om mijzelf niet meteen verrot te rijden. Ik kon vanaf de eerste kilometer tot de laatste hetzelfde tempo vast houden op deze eerste klim en zo langzaam naar voren rijden. Na ongeveer 60 min klimmen kwamen we aan op de eerste top. Na een korte afdaling passeerde we de eerste verzorging en konden we weer bijtanken.  Nog een kort klimmetje van 3 kilometer en dan begon het echte daalwerk richting Ried im Zillertal. Daar aangekomen reden we over de weg naar de andere kant van het dal en daar begon opnieuw het klimwerk richting Zell am Ziller.

Met een lengte van 14 kilometer was deze wel iets langer dan de eerste maar niet veel zwaarder.

We begonnen onderaan met een hele groep maar bij het arriveren van het gravel viel de hele groep uit elkaar. Samen met Rob van der Werf hielden we het tempo hoog en bleven we uiteindelijk samen over. De tweede afdaling over de schotterpadden bracht ons richting een single-trail, welke we eerder deze dagen al hadden verkend. Pumptrack, Jump’s, Northshore, Wortel’s, Keien en Kombochten. 5 kilometer lang genieten van de trails.

In het wiel van Rob volgde ik de weg naar beneden ik kon goed volgen en kreeg een lekkere flow te pakken, helaas bij het opdraaien naar het asfalt was Rob mij iets te snel af en kon net niet zijn wiel houden. De snelheden gingen al snel over de 70 km/h in de afdaling bij het arriveren in Zell am Ziller reden we nog een aantal kilometers vlak en reed ik op 15 sec achterstand van Rob als 16e over de finish.

Een geslaagde eerste dag, een goed gevoel overgehouden aan de eerste dag en de benen zaten vol met power.

 

Sportvoeding:

1x BYE! endurance bar.
1x BYE! isotonic drink.
4x 500 ml BYE! endurance booster.
2x BYE! energy gel.
1x BYE Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x SIS Rego Protein Bar.
1x Qwin 100% Whey Protein.

Etappe 2: Zell am Ziller – Mayrhofen.

De tweede etappe bracht ons van de Zell am Ziller naar Mayrhofen doordat de route was aangepast door sneeuwval boven de 2000 meter was er voor ons geen duidelijkheid over de route laat staan dat onze verzorgers wisten waar ze heen moesten. Het enigste wat we meekregen was dat we op de top 2 lussen zouden rijden en de route ongeveer 50 kilometer zou zijn.

Om 9:00 klonk voor de tweede keer het startsignaal, al snel kwamen we aan bij de eerste klim.

Deze was met 14% behoorlijk pijnlijk aan de benen en het hele veld lag gelijk uit elkaar. Aansluiten bij de eerste groep lukte maar heel even het tempo lag echt te hoog voor mij. Ik liet mezelf terugzakken naar de tweede groep maar doordat ik te lang had geprobeerd de eerste groep te volgen was ik te vermoeid en werd ik ook uit de tweede groep gelost. Tot aan de doorkomst op de skipiste reed ik alleen, maar in de afdaling werd ik gepasseerd door Rob van de Werff. Ik sloot aan en we reden verder en begonnen ook samen aan de tweede ronde.

We daalde af richting de finish waarna ineens terug het bos inkeerde. Doordat niemand wist hoe de route precies zou verlopen was het wel een verrassing, we begonnen langzaam weer te klimmen en ik was bang dat het weer een hele lange klim zou worden, maar gelukkig was het een korte en bracht deze ons terug naar dezelfde single-trail als de eerste dag.

Wederom weer genieten op de mountainbike in de afdaling, helaas bij het inhalen van een achterblijven moest ik van de ideale lijn af en kwam niet goed uit voor een haarspeld bocht.

Even wat stenen van dichtbij bekeken, Lockout kabel gebroken maar die had ik gelukkig niet meer nodig voor de laatste vlakke kilometers. Snel weer op de fiets gestapt richting Mayrhoven, Via het fietspad 9 kilometer lang alleen omdat ik het gat met Rob niet te groot wilde laten worden moest ik alles geven en was het een pijnlijke ervaring na zoveel klimmen.

Ik kon gelukkig de achterstand beperken tot 30 seconde en kwam binnen als 14de en daar was ik uiteraard erg tevreden mee.

Sportvoeding:

1x BYE! endurance bar.
3x 500ml BYE! endurance booster.
2x BYE! energy gel.
1x BYE Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x SIS Rego Protein Bar.
1x Qwin 100% Whey Protein.

Etappe 3: Mayrhoven – Hintertux Gletsjer. 

De derde en laatste etappe, bij het opstaan was het goede gevoel aardig weg en had ik een zwak gevoel, Maar bij eerdere ervaringen tijdens meerdaagse wedstrijden had ik vaker een zwak gevoel de laatste dag en bleek het tijdens de wedstrijd erg mee te vallen en bleek achteraf dat ik dan wel het sterkste te rijden en daar hoopte ik deze keer ook weer op.

Na het ontbijt zijn we op de fiets richting Mayrhofen gereden, daar aangekomen kreeg ik te horen dat de eerste 15 van het klassement in een apart blok zouden vertrekken, 15 minuten eerder dan de rest van het veld. Met mijn 14de plaats in het klassement mocht ik daar dus ook plaats nemen.

Na het startsignaal waren we weg met 15 man, een rare ervaring maar wel leuk om mee te maken.

Ik kon snel mijn tempo vinden en lang volgen bij de Duits marathon kampioen. Aan de voet van de eerste klim besloot ik mijn eigen tempo te rijden om niet het risico te lopen om geparkeerd te komen te staan. 21 kilometer lang naar de 2000 meter hoogte. De groep an 15 brak in tween en ik zat in de tweede groep. Het tempo in deze groep kon ik goed volgen en ik voelde me prima. Na het bereiken van de top daalde we af richting het dal. In het dal reden we een aantal kilometers over de weg richting Hintertux reden.

Daar aangekomen begonnen we aan de allerlaatste uitdaging, de laatste klim richting de Hintertux gletsjer.  De eerste kilometers kon ik het hoge tempo nog volgen maar bij het opdraaien van de Rockgarden die we omhoog reden moest ik mijn eigen tempo kiezen. Ik had het zwaar en de benen waren niet super goed meer. Bij het passeren van het eerste skistation kon ik nog wat extra drinken aanpakken voor de finale.

De laatste 4 kilometer met 600 hoogtemeters, een gemiddelde stijging van 15% met uitschieters tot ruim boven de 30% konden beginnen, doordat er renners van de kortere afstanden al voor ons aan het lopen waren was het moeilijk om ze te passeren en zelfs moeilijk om op de fiets te blijven. Tanden bijtend reed ik de laatste kilometers, helaas moest ik bij het laatste steile stuk toch van de fiets doordat ik mijn achterwiel liet slippen. Even kort een stukje lopen en dan snel weer de fiets op. Net voor streep was het nog een beetje vlak en kon ik nog snel een beetje op adem komen voor de finale. Nog een keer alles geven en ik was dan eindelijk boven op de Gletsjer, als 13de kwam ik binnen. Overall had ik de 16de tijd gereden en kwam daarmee op 13de plaats in het klassement terecht.

Sportvoeding:

4x 500 ml BYE! endurance booster.
3x BYE! Energy gel.
1x BYE Energy Shot.
1x BYE! Magnesium Shot.
1x BYE! endurance bar.
1x SIS Rego Protein Bar.

Met deze 13e plaats ben ik super blij, vooraf had ik getekend voor een plaats bij de eerste 20. Gezien de sterke renners voor me maar ook achter me kan ik wel zeggen dat ik mezelf overtroffen heb. Deze mooie prestatie heeft mij weer veel moraal gegeven voor de tweede helft van het seizoen.